Een vroege 'Gelukkig Nieuwjaar'

Tegen vijf uur treffen we Jolande bij cafe Concerto. Dit is ongeveer naast haar hotel en een makkelijk afspreekpunt. Jolande is net aan het para-sailen geweest, wij puffen nog wat na van onze trek. Even snel Jo d'r spullen naar ons appartement verhuizen, dan minder snel makeup bij werken en lekker weer de stad in. Eerder hadden we een leuke zaak gevonden en hier nemen we Jo mee naar toe voor een oudjaar diner.

Na het diner zoeken we de rest van Jo d'r vrijwilligers op. (Ze zijn gisteren collectief naar Pokhara gekomen voor het oud-nieuw feest). Na zeer hartelijke begroetingen gaan we gezamenlijk naar een soort van dance-feest. Onder het het genot van een biertje wiebelen we wat mee. Van een paar Spaanse vrijwilligers hebben we 12 druiven gekregen voor een ceremonieel klokslag middernacht. Op elke slag van de klok 1 druif eten, en dan pas 'Gelukkig Nieuwjaar'.

Daarna maar snel een belletje naar huis. Hier middernacht is in NL 19:15. Omgekeerd, in NL middernacht: hier 04:45. Dus, mocht NL bellen dan liggen wij waarschijnlijk op twee oren.

Nog een biertje en Jacq en ik gaan op huis aan. De vrijwilligers, Jo inclusief, zullen het vast wel laat maken....

Toch wel gek. Nu ik dit schrijf moet het nog steeds Nieuwjaar worden in Nl. Hier drinken Jacq en ik nog even een koffie onm dan toch echt lekker te gaan slapen.....

Trek van Damphus terug naar Pokhara

Na een prima nachtrust met extra dekens worden we tegen half zeven door onze gids gewekt voor de zonsopgang show. Een kwartiertje later staan we boven op het plateau en nog geen twee minuten raken de zonnestralen de eerste toppen. Met een kopje thee in ons handen staan we hiervan te genieten totda we geroepen worden ons om te draaien. Nu zien we een vuurrode zon opkomen die de vallei onder ons langzaam verlicht. Die verlichte bergtoppen was mooi, de opkomende zon boven de vallei ronduit schitterend. Donkere grond, zilveren streepjes rivier en langzaam aan wordt alles steeds duidelijker.

Tegen negenen, na het ontbijt is de koude avond en nacht snel vergeten als we lekker in de zon vertrekken. Eerst gaan we nog een stuk verder de berg op naar her 'Australian camp', eigenlijk gewoon een verzameling hostels en campeer weides boven op de berg. Hier luieren we lekker in de zon en eten even wat.

Hierna gaan we eindelijk weer eens naar beneden via vooral heel lastige traptreden en ander naar spul. Anderhalf uur later bereiken we ons eindpunt, en weer een uurtje later zitten we bij cafe Concerto aan een welverdiend biertje.