Een vroege 'Gelukkig Nieuwjaar'

Tegen vijf uur treffen we Jolande bij cafe Concerto. Dit is ongeveer naast haar hotel en een makkelijk afspreekpunt. Jolande is net aan het para-sailen geweest, wij puffen nog wat na van onze trek. Even snel Jo d'r spullen naar ons appartement verhuizen, dan minder snel makeup bij werken en lekker weer de stad in. Eerder hadden we een leuke zaak gevonden en hier nemen we Jo mee naar toe voor een oudjaar diner.

Na het diner zoeken we de rest van Jo d'r vrijwilligers op. (Ze zijn gisteren collectief naar Pokhara gekomen voor het oud-nieuw feest). Na zeer hartelijke begroetingen gaan we gezamenlijk naar een soort van dance-feest. Onder het het genot van een biertje wiebelen we wat mee. Van een paar Spaanse vrijwilligers hebben we 12 druiven gekregen voor een ceremonieel klokslag middernacht. Op elke slag van de klok 1 druif eten, en dan pas 'Gelukkig Nieuwjaar'.

Daarna maar snel een belletje naar huis. Hier middernacht is in NL 19:15. Omgekeerd, in NL middernacht: hier 04:45. Dus, mocht NL bellen dan liggen wij waarschijnlijk op twee oren.

Nog een biertje en Jacq en ik gaan op huis aan. De vrijwilligers, Jo inclusief, zullen het vast wel laat maken....

Toch wel gek. Nu ik dit schrijf moet het nog steeds Nieuwjaar worden in Nl. Hier drinken Jacq en ik nog even een koffie onm dan toch echt lekker te gaan slapen.....

Trek van Damphus terug naar Pokhara

Na een prima nachtrust met extra dekens worden we tegen half zeven door onze gids gewekt voor de zonsopgang show. Een kwartiertje later staan we boven op het plateau en nog geen twee minuten raken de zonnestralen de eerste toppen. Met een kopje thee in ons handen staan we hiervan te genieten totda we geroepen worden ons om te draaien. Nu zien we een vuurrode zon opkomen die de vallei onder ons langzaam verlicht. Die verlichte bergtoppen was mooi, de opkomende zon boven de vallei ronduit schitterend. Donkere grond, zilveren streepjes rivier en langzaam aan wordt alles steeds duidelijker.

Tegen negenen, na het ontbijt is de koude avond en nacht snel vergeten als we lekker in de zon vertrekken. Eerst gaan we nog een stuk verder de berg op naar her 'Australian camp', eigenlijk gewoon een verzameling hostels en campeer weides boven op de berg. Hier luieren we lekker in de zon en eten even wat.

Hierna gaan we eindelijk weer eens naar beneden via vooral heel lastige traptreden en ander naar spul. Anderhalf uur later bereiken we ons eindpunt, en weer een uurtje later zitten we bij cafe Concerto aan een welverdiend biertje.

Trek naar Damphus

Zes uur. En daar is het wekkertje weer. We hebben nog stroom dus snel de waterkoker aan voor een bakkie. Opfrissen, tassen goed inpakken en de kleine rugzakjes worden gevuld voor de komende twee dagen. De 'easy and beautiful' trek net het Anapurna gebied in. We hebben om acht uur afgesproken bij Cafe Concerto waar wij om zeven uur al zijn om er eerst te ontbijten.

Klokslag 08:00 staat onze gids bij ons en een chauffeur brengt ons via een korte rit naar de start van de trek. Eerst nog een weggetje maar geleidelijk aan worden de paadjes steeds smaller. We stijgen toch wel best vlot. Gelukkig pauzeren we regelmatig zodat wij allebei weer op adem kunnen komen.

Eenmaal op wat hoogte gekomen komen we aan in een 'eco' resort waar we wat langer van de zon genieten en van natuurlijk een kopje thee. Het is elf uur, of we al willen lunchen...

Leek ons wat vroeg dus we gaan weer door. Een uurtje later komen we bij een mini-winkel-eetpunt. Hier wel de lunch. Een heerlijke curry met spinazie en sojabonen. En de door Jo al aangekondigde pickle. Iets in het zuur. Geen idee wat maar erg lekker. Hierna lopen we in een paar fasen door naar ons overnachtingspunt Damphus, een klein plaatsje boven op de berg.

Tegen drieen stappen we het 'hotel' in, en een kwartiertje later drinken we ons welverdiende biertje.

We wandelen wat rond, drinken nog een biertje als tegen half zeven de zon onder gaat en de bergen in een schitterend licht zet.

Een kwartiertje later is het aardedonker, en behoorlijk fris geworden.

We zitten nu in het eetzaaltje aan een bakje warme thee te wachten tot het op houtvuur gestookte maal gereed is. Na het eten wel gelijk het mandje in. Misschien wat vroeg, maar wel lekker warm.

Even een dagje vakantie tussendoor

WOm zeven uur word ik spontaan wakker, Zie hoe laat het is en draai me nog eens lekker om. Voor vandaag in het geheel geen activiteiten geplanned dus: uitslaapdag!
Tegen negenen worden we allebei wakker en staan maar eens op. Als ik buitenom naar het keukentje loop knalt het zonlicht door de voordeur.
Eerst maar eens wat koffie op het teras. Aan de overkant ligt een school en als tegen tienen de schooltrommel geslagen wordt zien we het hele ritueel voordat de kinderen de school in gaan. Netjes in rijtjes wordt een lied gezongen en dan gaat klas voor klas het gebouw in. Voor ons het signaal om maar eens te gaan ontbijten. Jacq had al een leuk zaakje uitgezocht, waar ze ook prima koffie schonken.
De enige taken voor vandaag: een twee daagse 'trek' regelen in het Anapurna gebied, en de reis naar Chitwan met daar in een stuk raften.
Na het ontbijten slenteren we Lakeside Phokara in waar een overvloed aan 'travel agencies' zitten. Lukraak pikken we er 1 uit, gevolgd door twee andere die we uit de reisgids hebben geplukt. Met wat offertes op zak slenteren we verder de stad in om uiteidelijk aan de rand van het meer hier lekker in het zonnetje (schatting, zo'n graad of 22) heerlijk relaxed weg soezen, wat lezen en verder suffen.

Uiteindelijk terug naar het eerste agency en daar de trips geregeld. Als we naar buiten stappen komt net een kleurrijke optocht voorbij die een stukje verder een hilarisch stuk straattoneel geven. Tot en met de geboorte van een tweeling konden we het nog volgen. Wat er daarna gebeurde weet ik niet, maar aan het gelach te horen en het duidelijke olezier van van de artiesten ging het erg goed. We hadden wat trek en Jacq had een plekje gevonden waar crepes verkocht werden. Hier op het dakterras onder het het genot van een banaan-chocolade crepe zien we de zon achter de bergen verdeijnen. Dit is onze cue om even terug naar het appartement te gaan. In de zon is het heerlijk warm, maar als 'ie weg is wordt het snel fris.

Terug de stad in is het straat festival nu echt aan het starten. Overal extra terassen, bijna geen verkeer meer en overal kleine behendigheids spelletjes. Twee kinderen staan met een emmer water waar je een muntje in het bakje onderin mort werpen. Inzet 5 roepie. Jacq beteuterd ze door raak te gooien en 10 roepie te winnen. Terwijl we door stad lopen beginnen de podia ook gevuld te worden met musici en dansgroepen hier en daar op straat.
Lekker gegeten en dadelijk nog even een stukje verder de stad in.
Morgen de Anapura in en we worden om 08:00 opgepikt, dus dat wordt weer wekker zetten.

Trip naar Phokara

Het is weer zover. Om 05:45 de wekker. Zucht. 

Vrij vlot staan we buiten als halve backpackers en lopen een stief kwartiertje naar het opstappunt van de bus. Tot onze niet geringe verbazing staan er minstens 30 touringcars op een rij. De onze, na wat zoeken en regelmatig vragen blijkt een van de voorste te zijn. Al met al wel goed dat we bijtijds bij die bussen zijn. Langs de bussenrij staan verscheidende kraampjes met oa. Warme thee waar we dan ook maar gebruik van maken.

Iets na 07:00 vertrekken we. Het duurt echter tot na negenen voordat we Kathmandu achter ons laten. Eerst nog een paar stops om een handvol passagiers op te pikken en dan nog zeker 30 minuten om een paar liter diesel op te pikken.
Een uitermate relaxte sfeer in de bus. Je voelt het 'we komen er wel, eens' geeoon rondzingen. Voorin zit een kindje liedjes te zingen, rond ons doen de meesten gewoon hun ogen dicht en gaan te rusten.
Als we goed en wel de stad echt uit zijn de eerste plaspauze. Eventueel een kopje thee, en weer verder. De bus volgt nu z'n weg langs een rivier en in die vallei begint het boeren leven zichtbaar te worden. Het land wordt bewerkt, waterbuffels worden gebruikt voor het ploegen en zo verder.

 Tegen 11 uur is het alweer een stop. Lunchpauze. Wij zijn zo ongeveer de enige Europeanen in de bus (met onze broodjes bij ons!) De meeste mede passagiers scheppen een flinke warme maaltijd op.
En verder gaan we weer. Het landschap blijft indruk wekken. Soms kleine dorpjes, af en toe steken we de rivier over en vanaf de brug een mooi overzicht. Loom gaat de bus verder en sust ons allebei in een lekkere doezel.
Om 13:00, plaspauze. Om 14:00, lunchpauze. Elke keer lekker even je benen strekken, opwarmen in het heerlijke weer en natuurlijk een kopje thee. Zeker de plek van de lunchpauze is het vermelden waard. Een oase van groene rust.
Vlak voor ons eindpunt zien wevde Himalaya gebergten opdoemen. Er voor al wat flinke bergen maar er achter een werkelijke wand van al die minstens 7km hoge knotsen. Aangezien het erg helder weer is geeft dat een heel mooi beeld. Hotsend en schotsend probeer ik uit de bus wat foto's te maken maar die falen nogal.
Tegen drieën komen we uiteindelijk in Phokara busstation aan. Hebben we toch zeker 200 km afgelegd. Bij de busdeur staan de taxichauffeurs en kamerverhuurders re dringen voor je aandacht. We hadden al verzonnen om het laatste stukje met de taxi te gaan (nog zeker 2km lopen en we wisten niet precies waar we zijn moesten) maar dat gehannes met afdingen is toch meer Jacq d'r ding. Als ik onze tassen weer heb teruggevonden heeft Jacq een taxi gescharreld en die brengt ons, tja, in iedergeval in de buurt, denken we. De chauffeur vraagt rond en rond naar dat ding waar wij moeten zijn, maar niemand heeft er kennelijk enig idee van. Nu heeft hier een hele wijk het zelde adres ( geen huisnummers) dus we weten dat we in iedergeval in de buurt moeten zijn..... Na nog een keer de wijk rondgelopen te hebben helpt een vriendelijke winkeleigenaar ons, door hun tel te bellen en een kleine vijf minuten later komt iemand op een brommertje ons oppikken. Achter hem aan lopend wijst hij ons de weg. Gezien de rijgewoonten hier zagrn we het niet zo zitten om bij hem achter op te klimmen:)
Al met al,een best appartement. Er naast zelfs een keukentje waar ter plekke een vat water en een gasfles wordt geplaatst. Super aardige mensen.
Snel de stad in. Vanaf vandaag t/m 1 jan is er een straat festival aan de gang dus daar zijn we wel nieuwsgierig naar. Ennuh, een welverdiend biertje gaat er ook wel in.
Na dat biertje toch even terug naar de slaapplaats om toch wat warmer te kleden. De hele dag heerlijke zon en lekker warm maar nu de avond valt is het zelfs hier toch wel fris. En, het is hier een stuk donkerder dan in Kathmandu dus een zak lantaarn is ook wel handig.
Terug naar het festival. Kort en bondig: het lijkt wel een beetje drie oktober. Overal eettentjes met terrasjes, veel muziek en een gezellige drukte. Alleen weten we niet echt 'the place to be' te vinden. Wel heerlijk gegeten en ergens anders bij een haardvuur eindelijk weer eens een vers kopje koffie gedronken.
In het pikke donker weer terug naar het appartement. Heel het keukentje afgezocht maar geen ketel of pan te bekennen. We hebben dus gas, maar verder dus niets om iets van water mee op te warmen:) Het brengen van gas naar vierhoog is dus wel heel lief maar volstrekt zinloos......

Morgen ochtend eindelijk weer een uitslapen. Heb er nu al zin in.

City tour Kathmandu

Vandaag gaat om half acht eens het wekkertje. Snel even opfrissen want Jo staat anders te trappelen voor onze warme douche.
De stroom is nog uit maar kennelijk is er een gastank geplaatst dus op het fornuis maak ik voor allen koffie en thee. De ketel is wat lek maar gelukkig blijft er genoeg heet water in zitten voor een thee en koffie.
Even ontbijten en dan nemen we maar weer afscheid van Jolande want die moet vandaag weer aan het werk.
Klokslag negen uur staat onze gids weer voor ons klaar. Een ander chauffeur en auto; die van gisteren staat nu in een ellenlange rij in de hoop wat benzine te krijgen. Onze chauffeur (of eigenlijk dan de auto) heeft ook wel benzine nodig en ons wordt gevraagd om, als het ons gevraagd gaat worden als hij gaat proberen benzine te scharrelen, te bevestigen dat we op reis zijn naar Pokhara (ver weg), met als doel dan meer benzine te kunnen krijgen. Helaas voor hem is er gewoon geen benzine beschikbaar dus het hele spel gaat niet op.
Eerste stop is op Durbar Square. Nu dan die van Kathmandu zelf (gisteren was in Patan). Monumenten als paleizen, tempels en dergelijke en, heel bijzonder, de woning van de levende godin Kumari. Schitterende oude bouwwerken die, ondanks de zeer zware schade van de aardbeving in april, in de meeste gevallen nog zeer indrukwekkend zijn.
Triest genoeg zijn sommige letterlijk met de grond gelijk gemaakt.

Vervolgens naar Swayambhunath, 'the monkey temple'. Een trap met 365 treden brengt ons op een heuvel waarop naar zeggen de mooiste stupa staat van heel Nepal. Op de witte halve bol staat een gouden spits die hard glimt in de ochtend zon. Ook hier aardbeving schade maar dit is vooral aan omringende gebouwen. De stupa zelf staat fier overeind. Nu is een stupa een Boeddhistisch symbool, pal ernaast ook gewoon een hindoe tempel. Mooi om te zien hoe dat hier hand in hand gaat. Ik vergeet overigens bijna de apen hier. (Niet voor niks de 'monkey temple'). Overal waar je loopt lopen ze, hangen ze of spelen ze. Zolang je niks te eten bij je hebt vallen ze je niet lastig, aldus onze gids.

Via de andere ingang dalen we de heuvel weer af om, na een korte rit, bij Boudhanath te komen. Dit is ver uit de grootste stupa van Nepal (en tot nu toe dan ook van de wereld. Het gebied er omheen wordt vrij gehouden van verkeer en dit vormt wel een oase van rust in verder hectisch Kathmandu. De 'bol' staat nog fier overeind. Helaas hebben ze wel de piek eraf moeten halen wegens het risico dat hij er later af zou vallen. Inmiddels wordt er hard gewerkt om een nieuwe piek er op te plaatsen. In een op het dak gelegen restaurant lunchen we met uitzicht op de stupa.
Na de lunch bezoeken we een Aan dit plein gelegen Boeddhistische tempel. Toch weer heel anders vergeleken met die we gezien hebben in Bhutan. Nog steeds heel kleurrijk maar naar m'n gevoel een stuk minder ingetogen. Hierna nog een bezoekje aan een schilderschool/winkel waar we kunnen zien hoe die mooie mandela's e.d. met de hand zeer geduldig lijntje voor lijntje geschilderd worden. Na ook nog een uitleg van de eigenaar naar de betekenis van het 'wheel of live' en de mandela's begint ook nog de verkoop. Dit hebben we toch maar snel afgeblazen. Mooie dingen hoor, maar niet echt iets voor ons.
Dan een korte trip via de kortste weg (sneller en bespaard brandstof) hotsen en botsen we via achteraf weggetjes naar het laatste doel van vandaag: Pashupatinath. Dit is Nepal's belangrijkste Hindoe tempel. Ook weer gelegen op een heuvel dus klimmen maar weer. De eigenlijke tempel mogen ee, als niet-Hindoe helaas niet in, maar de rest is toch eker het bezoek waard. Grote, kleine gekleurd of juist niet; allerhande gebouwen en torentjes waar je ook kijkt en die een onvoorstelbare ouderdom uitademen. Aan de achterzijde van het complex komen we bij een bijzonder smerig riviertje waar langs de oever open crematie plaatsen zijn en waar er een paar van ook branden. Na verloop van tijd lopen we onder de indruk door, steken de rivier over en terug de auto in.
Vrij vlot zijn we weer bij ons hotel. Hier op het dakterras eerst maar in de zon een biertje om al die indrukken van vandaag te laten bezinken.
Dan de stad weer in. Eerst maar wat levensmiddelen voor in de bus naar Pokhara morgen. We worden om 06:30 bij de bushalte verwacht dus bij de bakker alvast het een en ander te ontbijten gehaald, en, omdat de rit ca. 8 uur zal duren, ook een tas vol met flesjes water, wat koekjes en nootjes mee. Al dat spul even in het hotel gebracht en dan is het tijd om te eten. Northfield cafe was ons aangeraden door de gids en die zit vlakbij. Hier hebben we weer eens een soort Europees gegeten. Garlic steak, fries en vegetables. Lekker hoor, een keer geen rijst:)
Terug in het hotel nog een kopje koffie (nog steeds geen stroom) en de tassen alvast ingepakt. Snel naar bed want dat wordt weer een vroegertje morgen ochtend.

He, de stroom springt aan! Snel alle telefoons/tablets op de lader!

Sightseeing Kathmandu: Durbar square & Bhaktapur

Eindelijk weer een beetje uitslapen. Pas om 7 uur gaat m'n wekkertje af. Dit was zelfs te vroeg dus blijven we lekker tot half acht liggen.
De powercut (stroom uit) is helaas net in gegaan. Even een kopje koffie maken is er dus niet bij. Gelukkig heeft de airco-verwarming goed z'n best gedaan dus is het niet al te fris. Jo komt weer lekker lang bij ons douchen. Heerlijk warm water in het weekend is een verwennerij geworden.
Samen met Jo schuiven we vast naar het ontbijt. Jacq volgt als ze ook nog snel(!) een douche kon nemen. Toch nog een beetje opschieten want om 09:00 staat onze gids klaar voor vandaag. Havermout pap met banaan en toast/jam start onze dag goed. Snel nog even naar een pin automaat en we stappen in de auto. Onze super vriendelijke gids brengt ons eerst naar Durbar square Dit ligt eigenlijk aan de grens van Kathmandu in het plaatsje Paran. Patan is een eeuwen oud stadstaatje, met Durbar square als top locatie. Tempels, paleis en al wat er bij hoort. En natuurlijk de aardbeving schade.....Desondanks een fascinerend geheel waar de oudheid toch nog steeds goed bewaard is gebleven. Dit terwijl de tempels nog immer druk in gebruik zijn.

Dan met de auto naar Bhaktapur, een ander net buiten Kathmandu liggend stadstaatje. Minstens zou oud als Patan en zelfs nog mooier. Terwijl we de eerste stappen hier maken vertelt onze gids hoe ze hier op 25 april samen met een gast heeft moeten rennen voor haar leven tijdens de aardbeving.
Even later lunchen we op een plein in een restaurant met mooi uitzicht op dat plein en een schitterende tempel. Tussen alle verhalen over war we om ins heen zien vertelt de gids ook honderduit over het leven in Nepal, hoe het Bhoedisme en Hindoeïsme hier verweven is (Bhoeda gezien als een incarnatie van Vishnu), de rol van de vrouw in hedendaags Nepal etc. etc. etc.
Tegen drieën zijn we weer terug bij ons hotel na een rit door hectisch Kathmandu. Auto's, scooters, motorfietsen en riksja's vechten gezamenlijk met voetgangers om het zelfde stukje straat. Het is even wennen maar dan leer je vrij vlot al dat getoeter om je heen te negeren en loop je met een air van 'ja, ik loop hier, rij maar om' stukken makkelijker door de smalle straatjes.

Even toiletteren en weg zijn we weer. Verderop zit een bar in een binnentuin waar we lekker borrelen.
Als het tegen vijven fris begint te worden terug naar het hotel waar we nog even wat opwarmen en dan naar beneden het restaurant in. Voor vandaag hadden we verzonnen om 'Gyakok' te gaan eten (non-veg versie). Een soort Chinees fondue maar dan anders.
Jacq en Jo hebben het wat fris en vinden op de kaart een drankje beschreven als 'warm hemels bier, de nectar van de goden'. Dit wordt geserveerd in bekers gemaakt van een stuk bamboe. Er in een grijzig goedje en een rietje. Als je met het rietje roert blijkt onderin de beker een massa gerst te zitten. Anyway, de eerste slok van Jacq spreekt boekdelen. Dit was vrij duidelijk gewoon niet te drinken:) Ook Jolande waagt zich er nog even aan maar bij haar dezelfde reactie. Verder onaangeroerd gaat 't spul terug naar de keuken. 
Gelukkig maakt de Gyakok alles goed. Ook de bouillon die aan het einde overblijft is verrukkelijk. We ronden af met drie verschillende Tibetaanse dessert, waarbij eenieder ervan overtuigt is de lekkerste te hebben gekozen(ben ik het niet mee eens trouwens, de mijne was VERUIT de lekkerste!) Boven nog maar weer een potje thee laten brengen want alweer een powercut, als opeens het licht weer aan springt. Eindelijk, na 36 uur kan ik weer een fatsoenlijk kopje koffie drinken!

Einde Bhutan, terug in Kathmandu

Om 06:00 stappen we weer in de auto op weg naar het vliegveld in Paro. Snel nog een kopje koffie genomen en we hebben wat bewaarde biscuitjes om de eerste trek te stillen en om zeker te zijn niet wagenziek te worden. Het is nog donker maar gelukkig wordt het snel licht. Van de gids krijgen we eenzak met broodjes, banaantjes, gekookte eieren en wat te drinken. Als het wat lichter wordt en we ook kunnen zien wat er in die zak zit vallen we daar ook maar op aan.
We volgen dezelfde route terug. Eerst via die hoge pas richting Thimphu. Hier warmen we weer even op bij de houtkachels en een kopje thee. (-5 graden buiten) Dan door naar Thimphu, vervolgens Paro en uiteindelijk nemen we afscheid van onze gids en chauffeur bij het vliegveld. We zijn zeeer ruim op tijd. Het is nu 09:15, inchecken begint tegen 10:30 en we vliegen om 12:35. Lui hangen we in de lounch. Geen winkeltje in zicht. Beetje lezen, beetje vervelen.....
Na het inchecken en door de douane zowaar twee koffieshops. Maar, aangezien we al ons laatste Buthaanse geld als tip aan de chauffeur en gids hadden gegeven, geen middel meer om mee sf te rekenen. Plastic wordt niet geaccepteerd, noch Nepalees geld. Op een slokje water en af en toe een dropje brengen we dus onze tijd maar weer door.
We zien ons vliegtuigje al die tijd al klaar staan.

De vlucht terug naar Kathmandu was alweer heel fraai met nu aan de rechter kant de gehele vlucht de toppen van de Himalaya boven de wolken uit piekend.
In Kathmandu nu snel door de douane want we zijn nu wel in het bezit van een visum. Koffers gepakt, naar buiten en we treffen onze gids vrijeel direct.
Binnrn een half uur zijn ee dan ook terug in hotel Utse. We hebben kort sms contact met Jolande om te melden dat ee weer terug zijn en gaan direct op pad om wat bus kaartjes te kopen voor onze trip maandag naar Pokhara.
Trrug in het hotel treffen we gelukkig weer Jolande, en op het dakterras boven kleppen we heerlijk bij onder het genot van een drankje. Als het wat kouder wordt eten we beneden in het restaurant even wat momo's. Het is nog wat voeg om aan tafel te gaan dus Jolande leidt ons even rond in Thamel, de wijk waar ons hotel staat en waar zij ook vaak in het weekend komt. Onderweg komen we nog een aantal andere vrijwilligers tegen waar we even een gezellige babbel mee hebben. 'Dat we masr trots moeten zijn op onze Jo'! Het is Eerste kerstdag en Jolande had alvast een leuk restaurant uitgezocht, voor wegens de 'Pumpkin momo with chili chocolate sauce'. Ook de 'Banana ketchup & crispiy fries' was heerlijk.

Samen met een rum-punch en nog wat andere hapjes was deze kerstmaaltijd prima geslaagd.
Terug in het hotel blijkt de powercut weer bezig. Dit terwijl we net van plan waren om in het appartement even een kopje thee/koffie te maken. Dan maar roomservice :)
21:30 is het bedtijd voor de dames. Ik volg direct achter dit punt.

Van Thimphu naar Punaka

Vandaag de laatste dag in Bhutan.
Stipt om 8:30 vertrekken we voor de drie uur durende rit naar Punaka, tot 1955 de hoofdstad van Bhutan. We kijken nu al uit naar komende dinsdag. Als het goed is kunnen we dan een keer uitslapen.......
Een vrij goede weg neemt ons alweer heel vlot naar behoorlijke hoogte. Na ongeveer een half uur rijden opeens een checkpoint; onze toeristen permits moeten worden afgestempeld. De weg is nu ook verandert van 'vrij goed' naar 'under construction'. Dit blijft zo tot aan Punaka. Overal graaf werkzaamheden om de enkelbaans te veranderen in een tweebaans weg.
Een halfuurtje later komen we op de top van de bergpas (3140m) waar de koning-moeder een komplex van 108 stoepa's heeft laten aanleggen als herinnering van gesneuvelde soldaten en ter bevordering van de wereldvrede. Het is koud en vrij mistig anders zouden we ook nog een mooi uitzicht over de Bhutaneze Himalaya gehad hebben. Hier ook even een kopje thee in een erg leuk (en vooral lekker warm) restaurantje.
De auto weer in, nu voor de afdaling naar Punaka. Na een uurtje blijkt de weg versperd. Er staat al een flinke rij auto's te wachten. Het zou maar 10 minuutjes duren dus ik maak er dank aar een plaspauze van. Goed en wel uitgestapt komt opeens de koninklijke kolonne aanzetten, die zich eerst nog een beetje langs de file wurmt maar dan ook gewoon vastloopt. Afijn, die 2 minuten worden er opeens nog maar 1, dus snel afslingeren, hup de auto in en onze chauffeur prakt z'n auto gelijk zo dat 'ie direct achter de kolonne aan kan rijden. Tot aan Punaka hebben ee opeens ruim baan!
Aangekomen in de oude hoofdstad gaan we eerst naar de tempel van 'the divine madman'. Deze hoerende en snoerende lama is bijzonder populair hier in Bhutan. Onze gids heeft in deze tempel z'n naam gekregen en bezoekt de tempel regelmatig met een (sterke) drank offer. De 30 min wandeling naar de tempel voert ons eerst door een dorpje, dan door de rijstvelden en dan een langzame klim naar de tempel. In het dorpje zie je, waar je ook kijkt, overal falussen, symbolen verwijzend naar die lama. Een gevonden welkom bord zal het alleen niet zo goed doen in Benthuizen:)

Na het bezoek aan de tempel terug naar het dorpje waar we even lunchen waarna we door rijden naar het resort van deze dag en even inchecken.
Er is nog tijd voor een bezoek aan Punaka waar we even rondwandelen en gewoon op een hekje zittend de boel eens bekijken. Eigenlijk niet echt veel aan. Rommelig, stoffig en niet veel te bekijken. Highlight was eigenlijk een paar mannen die een cactus struik aan het snoeien waren voor veevoer.
Iets voor drieën naar het laatste bezichtigingspunt, het op 1 na grootste monikkenfort (of zhong) van Bhutan. Een schitterend en inmens bouwwerk geplaatst tussen twee samenkomende rivieren. Je komt ogen te kort om alles goed te bekijken.
In de tempel van het fort wordt met schilderingen het leven van Bhoeda verbeeld. Dan terug naar het resort. Van onze caretaker krijgen we nog een enquete mee als huiswerk. 'Hoe we het vonden en hoe hij het deed'. Denk dat wel positief gaat worden....(vanmorgen had hij nog een verassing voor ons. Vanwege kerstavond mogen we namens zijn reisorganisatie wat drankjes bestellen in het resort)
Dadelijk maar eens gaan doen dan, en dan nog even eten. Morgen vroeg op. We vertrekken al om 06:00, zelfs te vroeg voor ontbijt, om om 10:00 in Paro te kunnen zij voor onze vlucht om 12:35 terug naar Kathmandu. We krijgen broodjes mee voor onderweg...

Van Haa naar Thimphu

Als om 06:00 de wekker gaat ben ik direct klaar wakker. Het lijkt er op dat het tijdverschil alleen maar erger duidelijk wordt. Wel honderd keer wakker geweest vannacht.
Jacq gaat gelijk aan de norit. D'r maag en darmen zijn flink van streek en op de koop toe nog misselijk ook. Dapper gaat ze toch mee naar het ontbijt die we beide maar simpel nemen. Thee, toast en wat fruit.
Tassen weer in de auto en op weg naar Thimphu, de hoofdstad van Bhutan.
Om daar te komen moeten we dezelfde achtbaan weer over richting Paro en dit Jacq d'r misselijkheid geen goed. Na een halfuurtje rijden dus ook een noodstop. Gelukkig komt Jacq wel goed bij van dat overgeven en de rest van de achtbaan gaat gewoon goed. Omdat het nu nog vroeg is zie je op het hoge gedeelte overal dik aangevroren rijp op het gras en de bomen, wat heel mooi glinstert in de opkomende zon. Ondanks de ongemakken weer een mooie rit.
Vanuit Paro volgen we de vallei verder land inwaarts en komen op een gegeven ogenblik langs een tempel aan de andere kant van de rivier in de vallei. De brug er naar toe is een ijzeren hangbrug naar het ontwerp van een Lama uit de 14e eeuw.(10 jaar geleden herbouwd) 5 lijnen van schakels vormen een soort halve kom en met dik ijzerdraad is cerder aan elkaar gevlochten. We zijn heeeel dapper 't ding overgestoken en daar, na een kleine klim, vinden we een 600 jaar oud tempeltje aan met fraaie beelden en schilderingen. Er aanvast een boerderij waar de rode pepers liggen te drogen.
Met de auto volgen we de rivier verder en waar hij samen komt met een andere rivier staan er op eens drie stupa's naast elkaar. Een Nepalese, een Tibetaanse en een Bhutaneze. Makkelijk zo om ze te vergelijken.
Eenmaal aangekomen in Thimphu checken we eerst even in het hotel in. Jacq knapt zich even op waarna we Thimphu gaan verkennen. Eerste stop bij een hele grote oogverblindend witte stupa, opgericht als herinnering aan de derde koning door z'n moeder. De gouden top glinstert nog harder dan de witte muren. Het gebouw staat in een ommuurde binnenplaats en het is een drukte van belang. Biddende mensen maar ook veel oude van dagen die hier gewoon elke dag samen komen. Ook Rondom de stupa is een continu wandeling van oude van dagen (met de klok mee!)
Dan door naar de grootste Boedha van Bhutan. 50 meter hoog bovenop een drie verdiepingen hoge troon. In goud torend 'ie boven ons uit. Vanuit Thimphu zag je 'm al in de bergen staan maar als je echt onder staat is het pas echt inmens. Binnen (in de troon) is een gloed nieuwe tempel aangelegd met nog meer ptaal en pracht. Duizende kleine Bhoedda beeldjes in kasten aan de wanden, wandschilderingen, gouden pilaren en ga maar door. Zien? Kijk eens op http://www.buddhadordenma.org
Het project is nog niet klaar. Buiten moet er nog veel gebeuren aan plaveizel, een joekel van een entreetrap enzo verder. Onze gids wil het graag het achtste wereldwonder laten zijn/worden.
Terug in het centrum worden we zowaar een uurtje losgelaten door onze caretaker. We dwalen even een beetje door de stad om dan maar eens gewoon op een terrasje neer te ploffen en lekker in de zon te genieten van de bedrijvigheid om ons heen (en een sanitaire stop, ook wel eens handig).
Het laatste programma onderdeel is het Royal Goverment building, een zhong(monikken fort). Hier zeteld dus het koninklijk gezag. Omdat we wat vroeg zijn rijden we eerst door naar de Nationale Assemblee, maar hier zijn toeristen toch echt birt welkom. Er naast het koninklijk paleis, maaruh, geen foto's hoor! Dus terug naar de Zhong. Om half vijf mogen we naar binnen; alleen het halve binnenhof en natuurlijk de tempel. Groot, groter grootst. Ennuh, gebouwd zonder spijkers.

Toch nog snel een illegale foto dan van de Assemblee

Terug naar het hotel, even wat gegeten (viel erg tegen) en naar boven. Jacq ligt lekker op te warmen in een heer bad. Gaat al weer veel beter maar wel erg moe en slapjes. Hoop maar dat het morgen beter gaat.

Hike naar Tigers Nest en rit naar Haa

'Wakker met een dansje' gaat af om 05:45.
Nachtrust blijkt toch wat lastiger. Om middernacht allebei klaarwakker. Jetlag slaat toch nog toe misschien. 06:15 aan het ontbijt en allebei eigenlijk nog vol van gisteravond dus war toast, jam en koffie is genoeg. De ook geleverde bananen en koekjes nemen we maar mee voor het ochtend programma.
Om 07:00 checkout. Onze aanhang (chauffeur en gids/ begeleider) staan al klaar. Een korte rit een stukje oostelijk van Paro vinden we het startpunt van de trek. Temperatuur geeft 1 graad aan, prima voor een hike die ons ruim 700 meter omhoog moet brengen naar het 'Tigers Nest Monatery', een klooster geplakt tegen een bergwand op 3150m hoogte.
Hoog boven ons zien we het klooster liggen en eigenlijk zinkt de moed ons een beetje in ons schoenen. Alhoewel, vol volle moed stappen we achter onze gids aan, om 100m verder, en zo'n 30 meter hoger, half op apengapen constateren dat de huidige hoogte (pak 'm beet 2500m) ons flink parten speelt. Na wat rusten stappen flink rustiger verder maar een paar honderd meter verder geven we het lopen voorlopig maar op. Er is nl ook de mogelijkheid om met een paard naar het eerste uitkijkpunt te rijden en we besluiten dat toch maar te doen. Dat halveert dan het aantal meters die wij zelf daarna nog moeten klimmen en geeft ons een hogere garantie om het eindpunt daadwerkelijk te halen.
Op een paard, je zelf vastklemmend aan het zadel terwijl dat paard op de rand van een afgrond rondstapt is een avontuur op zich. Jacq d'r paardje wordt door onze gids aan een teugel meegelijdt, mijne hobbelt er achteraan met een pony eigenaar al rochelend er naast. Soms hard naar voren zittend als we echt stijl omhoog gaan, soms juist weer flink naar achteren hangen als we minstens net zo steil heel even dalen. Na een klein uurtje zijn we halverwege en mogen we afstappen. Nu echt te voet verder. Langzaam aan, stapje voor stapje, zeer regelmatig rusten blijkt de beste methode en eigenlijk nog best vlot komen we bij het tweede uitkijkpunt aan. Dit ligt min of meer op gelijke hoogte als het klooster, alleen een klif er naast. Hiervan heb je echt een prachtig uitzicht op het klooster wat echt aan de rots geplakt lijkt te zijn.

Nu nog een trapje naar beneden (450 treden) en dan nog een omhoog (270 treden) en we zijn bij het klooster.
Dit klooster is 1 van de must-see kloosters. Helaas mag je nergens fotograferen. Tas en telefoon etc. moet eerst ingeleverd worden.
Op kouzevoeten worden we door onze gids van tempel naar tempel gebracht. Elke tempel is een plaatje op zich vol met allerlei incarnaties van verschillende godheden. De gids doet echt z'n best om alles te benoemen maar na de zoveelste reeks namen haken we hiermee toch een beetje af. Wel beginnen we de lotus-zitter, de 4-hoofdige en de veel armige steeds makkelijker te herkennen. Hier en daar biddende monikken maken het plaatje wel kompleet.
Dan schoenen weer aan voor de terugweg, waar nu eigenlijk alleen die 450 treden (nu op) nog een grote inspanning vergde. Halverwege nog een kopje koffie bij een pleisterplaats en tegen 13:00 stapte we weer in de auto op weg naar Paro voor een snelle lunch (viel een beetje tegen na gisteren).
Rond 14:00 beginnen we aan de rit naar Haa. Deze route brengt ons over de hoogste berpas van Bhutan 3988m) in ongeveer 2 uur naar ons volgende adres.
Dit was een bijzonder enerverende rit. Denk maar aan een 2 uur durende achtbaan in een Landcruiser op een slecht geasfalteerd fietspad wat tegen de berg is geplakt, en vul het even aan met geen enkele meter rechtdoor en op de koop toe nog tegenliggers. Ennuh, voor de echte drama, een chauffeur die af en toe lijkt te knikkebollen👍 Hier tegenover: magnifieke uitzichten en viewpoints.

Vele foto's verder komen we aan in Haa waar we zowaar samen even in kunnen rondwandelen. Over dit plaatsje valt echter weinig te vertellen. We zijn nu wel duidelijk een flink eind landinwaarts en alles is redelijk armoedig. Nog steeds kleurrijk, maar toch. We ronden dit rondje snel af en rijden door naar ons hotel. Deze hotels zijn puur voor de toeristen gebouwd en aangezien we redelijk buiten seizoen zijn wordt er nog even vooruit gebeld om de kachels aan te doen.
Even naar onze kamer en dan terug naar de centrale hal waar dan een heerlijk warme houtkachel staat te branden waar iedereen rondom zich heerlijk aan het warmen is.
Diner nu samen met gids en chauffeur, dus wordt er voor minstens 8 personen voedsel aan gedragen.
Toch erg gezellig zo, en na de maal blijven we hier heerlijk bij de kachel zitten. Jacq zit heerlijk warm te wezen en ik beeindig dit bericht.

En nu aangekomen in Paro-Bhutan

Alweer een lange dag vol met indrukken.
De elektriciteit is de hele nacht blijven werken en dus worden we in een aardig opgewarmd appartement wakker. Waar een airco toch niet goed voor is!
Jolande staat een hele tijd te genieten van een warme douche terwijl Jacq en ik de tassen weer vullen en na een kopje koffie/thee ontbijten.
Jolande moet net na negen weer op pad en we lopen een stukje met haar mee zodat ze ons een supermarktje kan wijzen.
Terug in het hotel worden we weer opgepikt voor onze transfer terug naar het vliegveld waar we bijzonder ruim van te voren aankomen; een half uur voor het inchecken begint. Dit was op advies zodat we stoelen aan de linkerzijde van het vliegtuig konden kiezen: de kant van de Himalaya en mount Everest. Als na verloop van tijd de balie ook echt open gaat staan we als eerste in de rij. Opzet gelukt, aan de goede kant.
In de vertrekhal nog een kopje koffie en dan in de rij voor de douane. Weer nieuw: aparte rijen voor mannen(2) en vrouwen(1). Het duurt dus even voordat Jacq ook ingeklaard is. 

Dan nog een uurtje bij de gates, waar wel wat aankondigingen zijn maar slechts tot 2 uur, dus onze vlucht was war onduidelijk. Achter ons zitten tievallig ook twee Nederlanders en, als Jacq net even wat te eren is gaan halen, roept die opeens dat er iemand rondloopt op zoek naar mensen op weg naar Paro. Net op tijd sluiten we aan bij een rijtje mensen op weg naar gate 5, waar we binnen de kortste keren worden opgehaald door de bus naar het vliegtuigje. 40 man boarden gaat heel snel en binnen de kortste keren taxien we naar de startbaan en off we go. Als we boven de wolken komen hebben we de hele vlucht lang (1 uur) schitterend zicht op reeksen bergtoppen. Ongeveer halverwege zien we majestueus mnt. Everest

Landen in Paro is ook enerverend. Paro ligt op 2200 meter dus voor ons gevoel scheren we langs wat bergen gevolgd door een perfecte landing. Visa was nu zo gestempeld, dit hadden we al van te voren (laten) regelen. Geen rij ook, dus vlot verder. Wat sigaartjes meenemen was echter een slecht idee (ja, of het eerlijk aankruizen ervan op een formuliertje dan...) Lokaal wordt dit blijkbaar weer belast dus nu heb ik die dingen ongeveer dubbel betaald :(
Anyway, buiten staat onze gids/begeleider met auto en chauffeur al klaar. Even een babbeltje, dan op weg naar de (winkel) straat van Paro. Even een kopje koffie terwijl ons wordt vertelt over drie Bhudda's, de rol van de koning en allerhande andere interessante zaken over het leven van alledag. Medische zorg is gratis net zoals scholing (zolang je goede cijfers haalt).
We zullen en moeten de winkelstraat door met onze gids. Gelukkig komen we ook nog een tempel tegen die we binnen kunnen bekijken want winkelen in de aaneenschakeling van toeristen shops vanden we nu nog geen goed idee. Eerst maar eens het land wat meer tot ons nemen.
Na dit rondje verplichting rijden we door naar ons hotel/spa. Een heerlijk verwarmde kamer staat voor ons klaar. Hier nemen we voor even afscheid van onze aangang; morgen on 7 uur pikt 'ie ons weer op.
Her geserveerde diner was ronduit heerlijk. Eerst een helder groente soep waarbij de ballen vertegenwoordigd werden door reepjes vlees. Dan een rijsttafel met een heerlijke curry, rode pork belly, stir fried broccoli, een mengsel pittege platte paddenstoelen met een soort kaassaus en nog gebajjen noedels op de koop toe. Ons inziens was het genoeg voor 4, en zo lekker dat we tonnetje rond heel karig 1 klein toetje van het dessert buffet hebben gekozen. Wel een lokaal bier (650ml) gedronken. Alles gaat hier in grote flessen lijkt het wel.
Nu maar gauw naar bed. Morgen om 6:15 ontbijt zodat we om 7:00 klaar staan voor het volgende programma.

Aangekomen in Kathmandu

Verkwikt worden we wakker in het Premier Inn. 

Even een complementair kopje koffie terwijl we de badkamer natmaken en we kunnen uit checken voor het tweede stuk vliegen.
Eerst maar inchecken. Iets fout met de boarding code op onze papieren, wat echter zonder veel woorden gecorrigeerd wordt in twee ouderwetse boarding passen. Door de douane gaat ook redelijk vlot dus voor we het weten kunnen we weer op zoek naar onze gate en een ontbijtje.
Een klein kwartier later hebben we gate 22 gevonden, en als we vervolgens door lopen komen we in een fantastisch mooie gemozaiekte hal met allemaal shops en eet tentjes. Hier prima ontbrten met een McTasty en een halve liter capucino.
Al met al is het dan tijd om naar de gate te gaan. Gate 22 wordt nog steeds gebruikt voor een vertraagde vlucht en opeens merken we dat we naar gate 20 worden geroepen. Aan de volle bus te zien hebben we aardig wat omroepen gemist😴
Prima vlucht verder en ca 4 uur later landen we in Kathmandu. We zijn weer 1:45 opgeschoven in tijdzones dus inmiddels is het alweer 17:00. Zo gaan de dagen wel vlot want gisteren waren we ook al 3 uur verder gegaan.
Visa aanvragen levert eerst een hoop lol. Hiervoor staan er een aantal automaten klaar die aan het einde na een hoop invulwerk ook een foto van je maken. Bij Jacq koste dat wat moeite. (Nee, hier sta ik niet mooi op Nee, hier trek ik een raar gezicht etc etc etc.) De zevende was goed genoeg.
Bij een man die echt een ander beroep moet gaan zoeken kunnen we afrekenen (of was het omdat we met een creditcard afrekenen en niet met (buitenland cash?) dan eindeijk naar een vriendelijke(!) douane beambte en de visa zijn binnen.
Niemand die echt oplet bij de douane zelf. We leggen onze rugzakjes maar in de scanner, lopen allebei door een luid piepend poortje en we zijn nu echt in Nepal!
Bij de koffers lagen onze tassen al klaar. Als we ze naar buiten kruien moeten we wel die controlekaartjes laten zien. Lichte stress, waar waren die nu alweer? Toch gevonden en voor we het weten stasn we buiten, horen onze naam roepen en vinden we onze pickup. Spullen in de auto en binnen 20 minuten staan we in ons hotel en sluiten we eindelijk Jolande weer in ons armen.
Buiten is het al goed donker dus veel hebben we nog niet gezien. Ondanks de energie schaarste is het verkeer een echte chaos. Het ruikt overal naar open vuur, het middel waar momenteel mee gekookt wordt. Door die energie schaarste is er per wijk perdag ongeveer 11 uur elektriciteit en waar we nu zijn (Thamel) is het nu niet aanwezig. De verlichting die nog brand is op zwakstroom via prive-accu's.
We hebben voor deze nacht wel zo gezellig een twee kamer appartementje geboekt en eenmaal daar aangekomen lekker bijkletsen en al die spullen die we voor Jo hebben meegebracht uit de tassen gehaald. Hebben wij eindelijk ook wat ruimte.
Elke ruimtje heeft een zwakstroom lampje dus we zitten niet helemaal in het donker.
De trek begint te komen dus Jo loodst ons even naar een flappen tap waarna we in het restaurant van het hotel heerlijk eten. Wat het allemaal was laat ik aan Jo over om te bloggen, maar lekker was het!
Ondertussen zien we de verlichting van een kerstboom aanspringen: er is weer stroom!
Boven op het apartement nog een koffie/thee. We hadden het wel koud gekregen dus verbouwen we een airco to kachel. Met een lekkere warme luchtstroom warmen we op om tocht wel vlot in pyama ons bedje in te duiken. Jolande moet alweer om 9 uur op pad, en ons wacht de volgen vliegdsg: naar Bhutan.

Abu Dhabi

Na een verder prima vlucht in de gloednieuwe KLM Dreamliner komen we keurig op tijd in Abu Dhabi.
Door de douane ging ook erg vlot. Het visum wordt aan Europeanen domweg met een stempel in je paspoort vlot geregeld. Koffers vliegen door dus staan we zo buiten.
Ons hotel zit vast aan het vliegveld dus we kunnen binnendoor in een keer door wandelen.
't hotel is er als 1 in de 100.000. Niks bijzonders.
Snel dus maar wat geld pinnen en hup, naar de stad.
Even zoeken naar de lokale bus verbinding en net als we wat verder kijken komt 'ie aan (lijn A1 voor de liefhebber). Voor 8 dirham (2 euro) rijden we een goede 35 km de stad in, en na nog een 10 minuten lopen staan we op de Corniche road, een hele mooie boulevard aan de zee.
Onderweg in de bus doen we al een aardige indruk van deze stad op. Veel grote en vaak schreeuwerige gebouwen en ze zijn hier dol op massieve lichtshows als reclame op die gebouwen. Past wel in het beeld van deze golfstaten.
Met 22 graden wandelen we de boulevard zeker een uur af met links nog meer schreeuwende gebouwen en rechts de spiegelgladde zee.
Jammer alleen dat er werkelijk nergens een eet of drinkplekje te vinden was aan die boulevard.
Terug naar het hotel toch maar met een taxi. We hadden geen idee meer waar die bussen gebleven waren :)
Bij het hotel eindelijk dus wat gegeten en hupla 't bed in. Morgen weer een lange reisdag! (Jacq kon zelfs niet meer wakker blijven om dit blogje als eerste te lezen!)

Eindelijk: Vertrek naar Jolande

Eindelijk is het zover. Bepakt worden we door pa en ma 's morgens vroeg opgehaald en op Schiphol afgezet.

Vloeiend door de checkin en douane en voor we het weten heeft Jacq d'r luchtje en zitten we aan het (Mac) ontbijt.

Vreemd genoeg zitten we 9 rijen van elkaar in eerste stuk naar Abu Dhabi. Hier had ik gisteren tijdens het inchecken geen keuze voor gehad dus nu, volgens de dame bij de checkin, maar proberen bij de gate.

Jacq zit lekker nog wat te regelen met het hotel in Kathmandu en ik ben dus zojuist m'n blog weer begonnen. Realiseer me ook net dat ik dus m'n losse bluetooth toetsenbordje vergeten ben en dus alsnog moet bloggen via dat lastige onscreen keyboard op iphone/tablet😏

Gelukt. Rij 22 naast elkaar (en we denken dat 't de extra-beenruimte stoelen zijn👍)

Op bezoek bij Jolande

Hoi hoi,

 ik heb onze reis naar Jolande (en Nepal/Bhutan) even op een rijtje gezet.
Ik ben weer van plan om m'n weblog bij te houden op hier op http://metdemotor.blogspot.nl/. Voor deze reis is dit wel een beetje maffe link maar ik denk dat 't makkelijker is voor iedereen om dit adres maar gewoon aan te houden voor al onze wederwaardigheden.....

19-12 Amsterdam - Abu Dhabi
Even een nachtje in een hotel in Abu Dhabi
20-12 Abu Dhabi- Kathmandu
1 nacht in Kathmandu, hier treffen we Jolande die ook een nacht bij ons doorbrengt in hetzelfde hotel
21-12 Kathmandu – Paro 22-12 Paro, hike to Taktsang - Haa
23-12 Haa – Thimphu
24-12 Thimphu – Punakha
25-12 Punakha - Paro – Kathmandu
Beide Kerstdagen blijven we dan in hetzelfde hotel waar we eerder ook al waren. Jolande zal er ook weer bij zijn.

Hierna hebben we verder nog niets vast staan.

Uiteindelijk is 't op. Dus terug naar Amsterdam

09-01 Kathmandu - Abu Dhabi
10-01 Abu Dhabi - Amsterdam

Groetjes, Arno

Onze route van de afgelopen drie weken

Als laatste post van deze vakantie onze route in Schotland.

Ma 18/5 Dag 1,
naar IJmuiden, overnachting op boot naar Newcastle

Di 19/5 Dag 2, 272 km,
A69 naar Carlisle, dan M6 afslag Gretna Green, A75 Dumfries, A710 dan A745 naar #28 Threave Castle, A75 bij Newton Stewart, overnachting

Wo 20/5 Dag 3, 314 km
A714 dan A746 (#29 Whithorn), A747 dan A75 en A77 dan A719 naar #30 Culzean Castle, B7023 en B7024 naar #31 Burns Cottage, A77 dan A78 dan A770 bij Gourock veerboot naar Dunoon A815 dan B836 dan A886 dan A815, overnachting

Do 21/5 Dag 4, 336 km
dan A83 naar #29 Inveraray Castle, A83 via ((#30 Auchindrain Museum, #31 Crarae Gardens, #34 Kintyre)), dan A816 naar #28 Loch Awe, Dunadd Stone of Destiny, dan B840 en A819 naar Kilchurn Castle, A85 naar #26 Oban, havenplaats met McCraig's Tower, terug A85 dan A828 richting ((#24 Glencoe)), A82 naar #25 rondrit via A830 bij Mallaig veerboot naar Skye, overnachting

Vr 22/5 Dag 5, 394 km,
#5 rondrit A851 dan A87 dan A855 dan A856 dan A850 dan A863 dan vertrek Skye via A87 vervolgens A890 dan A832, overnachting

Za 23/5 Dag 6, 361 km,
A835 naar Ullapool A835 vervolgen dan A837 dan B869 dan A894 dan A838 dan A836 naar #3 John O'Groats, overnachting rond John O'Groats

Zo 24/5 Dag 7, 247 km,
A99 dan A9 naar #8 Dunrobin Castle, Dornoch, Tain, A9 vervolgen dan B9175 dan veerboot naar #10 Cromarty, A832 naar Fortrose, A832 vervolgen daarna A835 dan A834 naar #9 Strathpeffer, A834 vervolgen dan A835 dan A832 dan A9 naar #12 Inverness, overnachting rond Inverness

Ma 25/5 Dag 8, 253 km,
A82 naar #11 Loch Ness, Urquhart Castle, A82 vervolgen dan A887 dan A87 naar #6 Five Sisters, Eilean Donan Castle, rechtsomkeer via A87 vervolgens A82 dan B862 en B852 terug naar Inverness, overnachting idem

Di 26/5 Dag 9, 231 km,
via B9006 naar #13 Culloden, Clava Cairns, B9006 vervolgen naar #14 Fort Georg, fraai militair bouwwerk, rechtsomkeer via B9006 en B9090 naar #15 Cawdor Castle, via B9090 en B9101 dan A96 naar #16 Elgin, middeleeuws stadje met kathedraal, via A96 naar #17 Aberdeen, overnachting in Aberdeen

Wo 27/5 Dag 10, 0 km,
bezoek Aberdeen, overnachting idem

Do 28/5 Dag 11, 345 km (-50 km verkeerd gereden),
A93 voor #18 rondrit, bij Balmoral B976 dan A939 bij Grantown-on-Spey start #23 rondrit via B970, bij Kingussie A86 dan A889 dan A9 naar #22 Blair Castle, A9 vervolgen naar #20 Pitlochry, mooie plaats, zalmen, whiskystokerij, overnachting

Vr 29/5 Dag 12, 234 km,
A9 vervolgen naar #19 Dunkeld, mooi oud dorp met Little Houses en kathedraal, A822 dan A826 naar Aberfeldy dan A827 via Kenmore en Killin naar A85, #1 rondrit A82 dan A811 dan A81 naar Aberfoyle dan A821 naar Callander, overnachting rond Callander

Za 30/5 Dag 13, 301 km,
via A84 en A85 naar #4 Perth mooie oude middeleeuwse hoofdstad, Fair Maids House, Balhousie Castle, Scone Palace, via A94 naar #5 Glamis Castle, via A928 en A90 naar (#6 Dundee), via A92 dan A914 en A919 dan A91 naar #7 St. Andrews mooie oudste universiteitsstad, kathedraal, Castle, via A917 #8 East Neuk rondrit, via A915 en A911 naar Glenrothes A92 en A912 naar #9 Falkland Palace, A912 vervolgen dan A91, overnachting rond Stirling

Zo 31/5 Dag 14, 174 km,
A91 dan A823 naar #10 Dunfermline, Abbey Church, paleis Pittencrieff, A823 vervolgen voor #15 Forthbruggen, A985 naar #11 Culross, paleis, Oldest House, Town House, Back Causeway, Study, House with the Evil Eyes, via A905 naar #2 Stirling Castle, dan A84 naar #3 Doune Castle, A820 dan A9 dan A823, via A91 terug richting Stirling, overnachting idem

Ma 1/6 Dag 15, 96 km
via A9 naar #13 Falkirk Wheel roterende scheepslift, via A803 naar #12 Linlithgow Palace, via A904 naar #14 Hopetoun House, via A90 naar #16 Edinburgh, overnachting in Edinburgh

Di 2/6 Dag 16, 0 km,
#16 Edinburgh, overnachting idem

Wo 3/6, Dag 17, 272 km,
A702 via #23 Pentland Hills, A721 dan A70 dan A743 naar #24 New Lanark, arbeidersdorp, A73 dan A702 bij Abington B797 dan A76 naar #27 Drumlanrig Castle, A76 dan A702 dan B7076 dan B719 dan A701 dan B712 dan A72 dan B7062 naar #21 Traquair House, overnachting rond Galashiels

Do 4/6 Dag 18, 203 km,
B709 dan A72 voor start #18 rondrit, #20 Abbotsford House, #19 Melrose Abbey, B6361 dan B6356 dan B6404 dan A68 bij Jedburgh rechtsomkeer A68 dan A698 dan A6089, rechtsomkeer, A698 dan A6112 dan A6105 dan B6437 en B6438 naar #17 St. Abb's Head, overnachting rond St. Abb's

Vr 5/6 Dag 19, 177 km,
A1 naar #12 Newcastle, overnachting op boot

Za 6/6 Dag 20,
aankomst IJmuiden, naar huis

Laatste dag SchotLand

Op onze laatste dag in Schotland zet de hittegolf door. Half negen, zonnetje en geen wolk te zien, windstil en al zeker 20 graden.
Vreemd genoeg na het ontbijt dreigende luchten. Dit houdt ons niet tegen om linea recta naar NewCastle te rijden. De kustweg slaan we over, die hebben we vorig jaar al gedaan.
Bij NewCastle in de buurt maken we een stop in Wallsend. Hier vinden we de (restanten) van het einde, of het begin, wie zal het zeggen, van de muur van Hadrianus. De muur die de romeinen bouwde ter verdediging tegen de wilden uit het noorden. (Zie vorig jaar voor meer details).
Als we de wat chaotische weg NewCastle in vervolgen weten we door een soort van dom geluk een plekje voor de motor te vinden waar we op ongeveer 100m van de 'sites' vandaan staan. Het Nieuwe Kasteel, een (outline van) het Oude Kasteel, de kathedraal en de Black Gate.
De bruggen komen hier niet zo best op de foto, dus hierna, weer dom geluk (of heb ik gewoon een gouden keuze?) weten we de kade zijde te vinden die de bruggen op z'n mooist tonen. De lucht is weer opgeklaard en eigenlijk zweten we gewoon ons pak uit.
Naar de boot is een ander verhaal. Af en toe staat er wat aangegeven en met heel wat gezoek en gekeer weten we toch de boarding locatie te vinden. We sluiten aan aan twee rijen met zeker een honderdtal motor fietsers dus dat hele boarden duurt wel even.
Aan boord snel naar het zonnedek voor een drankje. Hier merken we snel een feest boot te hebben vandaag. Tientallen vrijgezellen feesten voor een weekendje Amsterdam. Iedereen in feest stemming dus een lollig geheel.
Aan boord gaat alles gelijk weer in 'Holland' tijd, dus hebben we ons voorgeboekte diner even wat verlaat zodat we heerlijk in de zon een drankje doen en langzaam met de boot de haven uit varen.
Als we het wat koud krijgen en naar binnen gaan lopen we plompverloren de 'Captain's lounge' binnen, helemaal voorin het schip pal onder de brug. Geloof dat dit niet helemaal bedoeld is voor 'gewone' passagiers maar we zitten er even heerlijk.
Verder verkennend landen we in een bar, drinken nog een glaasje en zien we de kust nu snel kleiner worden. 'T zit erop. Een schitterende rondrit komt tot z'n end. Dadelijk nog even eten en misschien nog een bakkie met in de nachtclub en dan wordt het tijd om de klok op Nederlandse tijd te zetten. Vroeg op morgen.....

Naar de Noordzee kust

Bij het ontbijt eindelijk weer eens Egg Benedectine op de kaart (gepocheerd ei met hollandaise saus). Helaas voor mij, veeeel te zacht ei. Buiten worden we onthaald door een lichte miezer. Gelukkig verdwijnt die snel en breekt de zond door. Even tanken aan de overkant en off we go! Vlakbij Peebles ligt Galashiels, waar we naar Abbotsfort House gaan kijken. Dit is het huis van sir Walter Scott (Ivanhoe!). Volgens de dame in het info centrum was er een 'heat wave' gaande en bofde we dus enorm met het mooie weer! (Schatting: graadje of 20)
Via Melrose Abbey (waar ze Robert Bruce's hart hebben teruggevonden) nog verder de Borders in naar Scott's View, een werkelijk schitterend uitkijkpunt over diezelfde Borders.(foto). Vlak daarna Dryburgh Abbey (hier ligt Scott begraven) en dan via een weer schitterende route naar Floors Castle, waar we heerlijk in de tuin van 'the afternoon Tea' hebben genoten.(Nou ja, cappuciono en ginger beer dan). Hoeps, 'k vergeet Kelso Abbey, die zat er nog tussen. Al die abdijen zijn min of meer met de grond gelijk gemaakt door Henry VIII en llijken dus ook min of meer het zelfde.
Na de 'tea' vervolgen we onze weg via 'mini' route's tot aan St. Abb's Head waar we de Noord2e op kliffen van zuidoost Schotland zien slaan. Onderaan de kliffen ligt een mini haven. Onvoorstelbaar eigenlijk dat dit een zee haven is. Een stukje terug landinwaarts vinden we the Craw Inn, onze stop voor vandaag.
Ouderwetse Inn, die ook pas om 18:00 open gaat. De overburen hinten ook maar dat we een stukje verderop op de deur moeten kloppen als we nu al naar binnen willen.
Fish 'n chips en een Fine Ale besluiten de dag. Buiten fluiten de vogels nog, de koeien achter zijn al wel naar bed, dus voor ons ook maar oogjes toe voor onze laatste nacht op Schotse grond.

De borders of Scotland

Beetje later dan 'normaal' ontbijten we weer in de jeugdherberg. Gisteren middag is er een schoolreis van een Friese middelbare school hier aangekomen en als wij gaan ontbijten zijn ze net klaar waardoor er gelijk weer wat ruimte ontstaat in de eetzaal. Een paar dames de stuipen op het lijf gejaagd in de lift door ze in het Nederlands aan te spreken. Giegelgiegelgiegel als ze de lift uit rennen.
Het kost nog een klein uur voordat we Edinburgh echt uit zijn en een echt Teletubbie land in rijden. Zonnetje strak aan de hemel, hier en daar een wit wolkje, grasgroene heuvel glooien links en rechts aan de weg en hier en daar een windmolen. Tinkie-Winkie zien we niet maar de schapen completeren ook best aardig. Dit worden de Pentland Hills genoemd.
Eerste stop is in New Lanark. Dit is eind 18e eeuw gebouwd door een Britse filantroop die, omdat hij dit een ideale plek vond voor z'n katoenfabriek, hier naast z'n fabriek een heel dorp heeft neergezet voor z'n werknemers. School, kerk en winkel erbij.
Via Abington vervolgen een ronduit schitterende rit door de heuvels via Leadhills (trots het hoogst gelegen dorp van Schotland) naar Drumlanrig Castle, een in rose steen uitgevoerd kasteel.
Korte koffiestop en dan weer door de heuvels voor nog een lekkere tocht meer Noord-oost naar Traquair House, een al meer dan 900 haar aaneen bewoond huis. 'Bezocht door 23 vorsten' staat er op het hek. Achter dit huis vinden we een levens echt labyrinth waar we al puzzelend veel plezier van hebben. Vlakbij, in Peebles, eindigd vandaag tegen zes uur de tocht in het Park Hotel.

Rondwandeling Edinburgh

Edinburgh bezoek dag, dus geen motor vandaag:
Blij dat we een waterkokertje en wat koffie bij ons hebben. Tot nu toe in elke B&B, hotel, hostel of Inn troffen we een waterkoker en koffie. In deze jeugdherberg niet, dus we zeulen het niet voor niets mee. Wakker worden zonder koffie is 'just not done'. Even weer eens gymmen en hop naar benee!
De bar beneden is nu omgetoverd in ontbijtruimte en biedt een prima ontbijt.
Dan de stad in. Stralende zon, alleen een storm van heb ik jou daar. Goed dat dit geen motordag is want als het zo hard waait is motorrijden niet echt een pretje.
Via de 'Royal Mile' lopen we eerst bergop naar het kasteel wat hier hoog boven de 'old town' uit torend. Dan dalen we de hele Mile af langs alle 'sites' naar het koninkllijke paleis en doen daar een royal bakkie bij Betty.
Via de 'new town' cirkelen we om het kasteel heen terug naar de old town en vinden we een heerlijk zonnig terrasje voor de volgende pauze. De wind is nog heviger geworden maar ons plekkie valt net in een luwte. We hebben d'r een kleur van. Nog even op zoek naar het standbeeld voor Bobby, een hondje wat jarenlang hier bij het graf van z'n baasje bleef, en dan zijn we terug op de Mile. Moe gewandeld op de stijle weggetjes vinden we vlot een ander terrasje in de zon en laten de zon ons lekker verwarmen onder het genot van een drankje.
Langzaam pakken de wolken nu samen en als de zon erachter verdwijnt gaan we terug naar de herberg. Bakje nacho-plus, nog een drankje en de laat de luie dag verder maar gaan. Misschien eten we straks hier, misschien in de stad, we weten het nog niet. Lui zijn heeft zo z'n eigen problemen....

Tijdelijk eindpunt Edinburgh

Wakker worden in een kasteel geeft toch wel een speciaal gevoel van chique-e luxe. Het is weer droog, mooi weer dus als we wegrijden en nog even langs het Wallace monument in Stirling rijden. Monument, opgericht voor William Wallace (Braveheart) die daar de slag bij Stirling won, ergens in 1320. Dan door naar Falkirk voor het Falkirk Wheel. Dit is een roterende bootlift die twee kanalen (onderling 35 meter verschil!) met elkaar verbindt. Met een rondvaart boot varen we een stukje mee op en neer het wiel waarbij de schipper alle 90 man aan boort binnen de kortste keren voluit 'Hi Andrew' laat roepen. De zaal had 'ie in 5 minuten in z'n zak.
Kastelen tijd. Eerste is Linlithgow Castle. Dit is het andere paleis van de Stuarts. Het ligt mooi op een heuvel met beneden nog een groot meer waar net een groep kinderen onder veel hilariteit hun eerste kayak les krijgen. Dan nog het Hopetoun House. Dit is een 17e eeuws Versailles achtig bouwwerk van een echte markies. De tearoom in de stallen serveert ons een heerlijke cream-tea; we hebben even geen honger meer.
Nu door naar Edinburgh wat ons twee nachten zal onderbrengen. Een korte zoektocht en de hulp van JacqJacq en TomTom brengt ons bij de jeugdherberg, pal in het centrum, nog geen 150 meter van 'the Royal Mile'.Jong en oud, blond en grijs, alles tref je hier.Onze kamer (twee stapelbedden, douche, toilet) is beter dan de gemiddelde Formule 1, maar wel een cultuur schok na ons kasteel gisteren.
Als we omgekleed de stad in lopen is het wel gaan plesnen. Ronduit Pptk weer met hoofdletter P. We lopen dapper richting het kasteel hoog boven de royal mile maar haken vlot af in een klein barretje in een kelder voor een drankje en wat warmte. Heel gezellig, en opgewarmt stappen we wat later naar buiten in de verwachting dat het wel weer opgeklaard zou zijn. Helaas... We snellen over straat, zien in een ooghoek het kasteel en even later een whisky-bar-restaurant. Hup naar binnen, droog is droog.
Hartstikke leuke zaak, leuk personeel. Op de whisky kaart allerlei proeferijen en we doen eens gek. We zijn in de stad en gaan ervoor. (Het weer helpt ook mee met deze beslissing). We weten nu: 1/Hoogland Whisky, 2/Speyside Whisky, 3/Laagland Whisky en 4/Islay Whisky. Althans, dit is de score vandaag geloof ik.
Hierna heerlijk gegeten en maar vlot terug naar de jeugdherberg. Hier vinden we beneden in de bar twee heerlijke stoelen waar wens in nestelen terwijl het open-podium net van start gaat.De koffie-met smaakt goed, we zitten hier nog wel even.

Stirling en omgeving

Het is buiten erg nat als we wakker worden. Grijze lucht, lichte miezer. Van dat weer waarbij je thuis je nog eens omdraait, de boel de boel laat en hoopt dat het over gaat. We zijn niet thuis dus hup, naar het ontbijt en er op uit!
Eerst naar Dunfermline. In de kerk daar is King Robert The Bruce begraven, de grote held van middeleeuws Schotland. Het park ernaast is als een soort zoete wraak door Carnegie gekocht en aan de stad gegeven (als kind mocht hij er niet spelen). Leuk stadje. Kopje koffie in de lokale herberg/brouwerij en als we weer wegrijden is de wind opgestoken en worden de laatste flarden wolk weggeblazen.
Dan door naar North Queensferry. Dit ligt op het smalste punt van de Firth of Forth (de inham boven Edinburgh). Eeuwenlang voer daar een ferry om dit stukje over te steken. Ergens in 1890 werd hier de Forth brug gebouwd (foto), een nog altijd unieke cantilever treinbrug. Ernaast een stuk modernere maar even indrukwekkende autobrug en weer daarnaast een nog indrukwekkender autobrug in aanbouw.
We blijven langs het water en rijden door naar Culross (spreekuit: koeroS). Het 'paleis' van een 17e eeuws ondernemer is een opmerkelijk ding. Een stevige wandeling heuvel op brengt ons ook nog bij 'the house with the evil eyes'. Twee, hoog in de gevel geplaatste ronde raampjes geven dat goed weer. Dan, en nu eindelijk, rijden we door naar Stirling voor Stirling Castle. Dit kasteel is jarenlang het kasteela/paleis geweest van de Schotse royals, met Bloody Mary als laatste. Een schitterend kasteel/fort waar we zomaar twee uur in ronddwalen. Hier en daar acteurs die een uitgebreidt verhaal vertellen, echt heel leuk gedaan.
Het weer blijft mooi dus nog even door naar Doune voor Doune Castle. Dit is een bijzonder grimmig kasteel, beroemd geworden door de 'French Taunting' scene in Monthy Pythons Holy Grail (zie https://youtu.be/ey0wvGiAH9g)
Via een mooie tour door de heuvels/bergjes ten noorden van Stirling rijden we naar Menstrie, waar Jacq. Zowaar een heus kasteel (Broomhall Castle) heeft gevonden voor de komende nacht. Grappig genoeg is dit ongeveer 5 km van onze vorige overnachtings plek, terwijl we vandaag toch in totaal zo'n 170 km hebben gereden.
Schitterend, dit kasteel. Kamer met tapestry aan de muur, met een trapje daal je in je kamer, ouderwets bad op pootjes en al. Hier ook gegeten en nog een koffie in the lounge. We hebben ons tranen met tuiten gelachen hoe een ober zeker 10 minuten lang aan het vertellen is geweest dat de enige echte manier om een Schot te beledigen is om een single malt whisky met cola te bestellen.

Bijna tot Stirling

En alweer worden we wakker met stralend weer! Zonnetje, beetje wind, het voelt heerlijk buiten. Binnen krijgen we het beste ontbijt tot nu toe. Vers fruit staat al in schaaltjes klaar en de scrambled eggs met gerookte zalm zijn heerlijk. De motorrijdende eigenaresse vertelt dat we morgen de motor beter kunnen laten staan. Zware regen en andere narigheid wordt er verwacht. Dit meenemend in de planning voor vandaag lijkt het ons beter te proberen Stirling te bereiken. Het kasteel daar willen we in en dat dekt dan ook een paar uur regen af.
Vandaag rijden we eerst naar Perth, in de middeleeuwen de hoofdstad van Schotland. Wat we ook echter zoeken, geen leuk centrum of kasteel gevonden. De VVV was net verhuisd naar een andere plek in de stad en ook die niet gevonden. Opstappen dus, en door naar Scone Castle, even buiten Perth. Hier was helaas, zonder een kaartje te kopen, niet zo veel van te zien. (Je moet weten dat elk kasteel wel te bezichtigen is, maar om daar elke keer dik 10 pond pp voor af te tikken gaat ons net wat te ver). Buiten staan wel een paar hele fraaie Highlland koeien te grazen. Zeker de kalfjes hebben een bijzonder hoog knuffelgehalte.
Door naar Glamis voor Glamis Castel. In Glamis even de koffie en plaspauze.
Via Dundee en de Tay Bridge rijden we verder naar St. Andrews. De resten van het bisschoppelijk paleis en kathedraal laten nadrukkelijk zien hoe hier het protestantisme een voet aan de bodem kreeg.
Via een leuke kustweg ronden we East-Neuk af. Kleine vissersplaatsjes onderweg met soms hollands lijkende trapgeveltjes. Het begint al wat later te worden dus moeten we opnieuw even wat plannen. Door naar Stirling (nog zo'n 75km), of gewoon maar een B&B ergens pakken? We besluiten om door te rijden en bij Tillycoultry, zo'n 15km van Stirling af, vinden we een plekkie. We zien er zo lief uit dat er spontaan 5 pond van de kamerprijs af gaat.
Rozig van de hele dag zon eten we nog een hapje en ploffen voldaan op bed.

Naar Callander

We worden verkwikt wakker in het Victoriaanse landhuis, waar het ontbijt ook gewoon een feestje is. Net even wat meer aandacht, verse kaasjes en wat vleeswaar, een bijna statige ontbijtzaal, koffie wordt aan tafel uitgeschonken etc.
Als we de sleutel inleveren zijn we zeker een half uur zoet. De landlord houdt wel van een praatje en is eigenlijk gewoon een goed entertainer. Hierdoor nog later dan geplanned zijn we toch nog op tijd voor de eerste rondleiding in Whisky distillery Edradour. Eerst ruiken/proeven en wat achtergrond info. Ik ben geen whisky drinker en zal het niet snel worden ook, maar om heea zo naast elkaar te proeven is toch wel leuk.
Dan een rondleiding langs de vaten, de vergistings kuipen en de distillery zelf. Als Jacq even d'r hoofd te diep in een vergistingskuip duwt om een snifje te ruiken deinst ze hard terug. Dat uchtje is verre van aangenaam. Ouderwets Delftse gist lucht. We worden rondgeleid door Stevie, een enthousiaste schot die duidelijk trots is op z'n werk hier in de kleinste stokerij van Schotland waar ze alles nog gewoon met de hand doen. Als we uiteindelijk in het winkeltje de rondleiding afsluiten zijn er zomaar dik twee uur voorbij gevlogen. (Maar goed ook dat het zo lang duurde. Twee glazen whisky om half elf 's morgens en dan gelijk weer motorrijden lijkt me niet echt een strak idee)
Anyway, nu weer van start op de brommert. Eerste stop in Dunkeld. Een dorpje aan de rivier de Tay, wat ergens in de 17e eeuw tijdens de Jacobieten oorlogen helemaal is verwoest, met een kathedraal die half een ruine, en half intakt is. Vervolgens een rit langs loch Tay met aan het einde een kopje koffie in Killin, waar we onverwacht op een schitterende waterval annex stroomversnelling stuiten.
We sluiten af met een fraaie rit door the Trossachs en een rit langs Loch Lomond, het grootste Loch van Schotland, om uiteindelijk in Callander aan te komen. Ook nu weer een statig huis, nu echter ook nog eens in een perfecte staat van onderhoud. Gezien de vijf blinkende (zware) motorfietsen in de garage boeren ze best wel aardig met dit B&B....
Al wandelend in Callandar komen we wel tot de conclusie dat het een wat saai dorp is. Enige mogelijke uitzondering: twee bijzondere tuinen pal aan de overkant van het B&B. Echt vol! gestouwd met kabouters. Schaterlachend lopen we terug, drinken nog een kopje koffie en kijken we terug op alweer een geslaagde dag.

De Cairngorms en Pitlochry

Met stralend weer worden we gewekt in Aberdeen. Uitgerust van de flinke tippel gisteren pakken we de spullen weer op de motor en gaan weer en route.
We volgen eerst de rivier Dee.Drum Castle is al snel bereikt. Dit heeft een hele mooie plompe toren. (= lomp, maar met mooie ronde hoeken). Dan komen we bij Crathes Castle. Aardig om te zien, maar vooral opmerkelijk doordat de tuinman hier kennelijk volledig uit z'n dak is gegaan met conifeer-hagen. Strakgeschoren fantasievormen waar je wel van moet houden. Uiteindelijk vlak voorbij Ballatar komen we bij Balmoral, het koninklijke optrekje. Om het te kunnen zien was natuurlijk weer een kaartje nodig en ook nog eens een flinke wandeling. Omdat Betty toch niet thuis was hebben we dat niet gedaan en zijn we terug gereden naar Ballatar om daar maar een kopje koffie te drinken.
Nu de bergen in! Via kronkelige wegen rijden we hoog, laag, door groene velden en dan weer over bruine toppen. Bij Lecht treffen we zelfs een ski gebied. www.lecht.co.uk Dit zijn volgens ons gidsje de 'oudste skigebieden van GB(?)'.
Witte bergkoppen zien we in iedergeval genoeg, zeker als we uiteindelijk een knap eind verkeerd rijden en bijna de Cairn Gorm maar eens gaan bestijgen. Bijtijds keren we toch maar om. Gezien de gevorderde dag nu maar een kleine correctie op de geplande route, en rijden we via de Doorgaande weg half naar Blair Atholl. Hier treffen we net voordat de hekken sluiten een wonderlijk fraai wit kasteel (foto).
Vlak naast Blar Atholl ligt Pitlochry, ons eindstation voor vandaag. Hier hebben we een B&B in een Victoriaans landhuis geboekt, maar eerst nog even naar de kleinste whisky stokerij van Schotland, Edradour Distillery. Helaas, uurtje te laat. Die staat dan als eerste voor morgen op de lijst.Snel door naar Wellwood House, ons B&B. Schitterend pand en geheel in stijl. Mooie tuin eromheen ook.
Op tien minuten lopen vinden we Moulin Hotel&Brewery, waar we in de pub heerlijk eten en vooral van het zelf gebrouwen bier genieten. Het Braveheart Ale is een echte aanrader.
Na het eten nog een korte wandeling om en door Pitlochry. Ze hebben hier een stuwdam gemaakt die, om de vissentrek niet te hinderen, ernaast een constructie 'the Fish ladder, met steeds hoger wordende waterbakken zodat de zalm de dam kan passeren.
Nog even over het weer vandaag. We hebben bijna alles wel gehad. Warme start, kou en veel wind in de bergen, en een paar flinke plensbuien op de koop toe. Gelukkig eindigde dit weer stralend!

Dagje Aberdeen

Vandaag laten we de motor eens staan en trekken te voet Aberdeen in. Dit vooruitzicht maakt ons 's morgens wat lui, pas na negenen schuiven we aan het ontbijt en tegen tienen stappen we de deur uit.
We zitten pal in het centrum, dus de sites zijn snel gevonden. Het Provost Skene's House was helaas helemaal dichtgeplakt. Dit wegens gigantische breekpartijen er volledig rondom. Wat we kunnen zien ziet er wel speciaal uit.
In 't Marischal College vinden we ook de VVV die ons nog van een handig kaartje kan voorzien en het met ons eens is. "It's nice weather 'cause it doesn't rain". Eentje om erin te houden :)
Vanuit het centrum lopen we langs de haven. Zeer indrukwekkend en bedrijvig. Allemaal gigantische offshore boten aan de kade. De punt van de haven is Footdee, een complex huisjes ooit neergezet voor havenlui. Daarvandaan volgen we kust langs drie kilometer strand. Overal langs de boulevard staan auto's geparkeerd met meestal 1 of twee mensen erin. Wat ze doen daar is ons niet duidelijk. Voor de kust liggen nog tientallen schepen voor anker. Heel fraai gezicht zo.
Halverwege doen we even koffie in een soort American diner.
Aan het einde van het strand stroomt de rivier Don de zee in en vervolgen we onze weg langs de rivier door een natuurgebied. De stilte hier wordt alleen verstoord door het rustieke geluid van af en aan vliegende helicopters (waarschijnlijk transport van/naar al die boorplatformen die hier voor de kust moeten liggen). Door Seaton park komen we bij Brig 'o Balgownie (fraaie oude brug over de rivier) en dan bij St. Marchars Cathedral (heel mooi plafond met wapenschilden) en lopen dan door 'Old Aberdeen' en door de oude universiteit 'King's College. De kapel kunnen we even in en daarin worden we begroet door de galmende geluiden van het orgel. Organist zit heerlijk uit z'n dak te gaan. Hiervandaan terug naar het hotel waar we uitrekenen zojuist zo'n tien tot twaalf kilometer te hebben gewandeld. Voeten dus maar even in de lucht, kopje koffie erbij en even gewoon niks. Zometeen weer met energie de pub in!

Van Inverness naar Aberdeen

Lekker uitgeslapen staan we op, pakken we in en doen 't ontbijt.
Eerste stop pal buiten Inverness, de Clava Cairns. Dit zijn prehistorische grafbouwsels. Wonderlijke dingen. In concentrische circels staande stenen gevuld met kleinere. Het dak is in de tijd verdwenen, een enkel gangetje staat pal op de opkomst van de zon tijdens de zonnewende.
We rijden door stop nummer twee, fort George. Dit is een immens 18e eeuws fort op een bijzonder tochtige plek. Geen koffie dus we gaan snel weer door.

Derde stop is Cawdor Castle. Helaas is dit helemaal verstopt achter hoge muren en hagen dus zien we er praktisch niets van. In een wolshop bij het kasteel raakt Jacq helemaal verliefd op een shawl van baby-alpaca-wol. Tot ze de prijs ziet dan :) 

De weg naar Tairn vinden we even niet terug waardoor we verdwalen op allerlei heerlijke B weggetjes die slingeren door de heuvels hier.
Na verloop van tijd vinden we toch weer uit waar we zijn en rijden we door naar stop nummer drie,
Stop nummer vier in Elgin. Gewoon een aardig dorpje waar we zowaar een Starbucks treffen en, toch wel bijzonder, een prive motor parkeerplaats.
Dan door naar Aberdeen waar we tegen vijf onze plek voor de komende twee nachten vinden,
Motor gestalled, spullen de kamer in gemikt en hub, wandelingetje in Aberdeen voor een eerste indruk en een hapje/drankje. 't Zonnetje breekt door, Aberdeen presenteert zich op z'n best. Vlakbij treffen we een leuke uitgangswijk waarin we in een bar in een voormalige kerk een heerlijke dagafsluiter hebben.
Al terugslenterend naar ons bed zien we wel dat we kennelijk dicht bij de haven zijn. Tietenbar op de hoek, nachtclub aan de overkant.

Een Monstertocht

Heerlijk lui worden we tegen acht uur wakker en schuiven dan maar direct door naar het ontbijt. Scrambled eggs on toast is hier een waar kunstwerkje.
We blijven vandaag in Inverness want De Monster Tocht staat vandaag op het plan. Tegen de klok in rond het Loch Ness in de (verre) hoop Het Monster te spotten natuurlijk!.
We spotten genoeg. De ruine van kasteel Urquhart als eerste, als we net een paar kilometer Inverness uit zijn. Vanuit de hoogte kijk je neer op de ruine die op een rots pal aan Loch Ness ligt.
Dan rijden we door via een detour naar kasteel Eilan Donan. De rit leidt ons tussen de witte koppen van de bergen links en rechts over een schitterende route naar Eilan Donan, een kasteel die zo in Braveheart zou kunnen figureren. Stoer en somber. Onderweg daarnaartoe rijden we langs de Five Sister, een mooie rij bergtoppen naast elkaar. Een stukje terug over dezelfde route en dan verder langs Loch Ness.
Onderaan het meer bij Fort Augustus treffen we een heel sluizencomplex aan van het Caledonian Canal (kanal dat diverse lochs aaneensluit van de Noorzee naar de Ierse zee). Vijf sluisen, elk met ongeveer 4 meter verval tilt boten een knap eind omhoog/omlaag. (Zie ook Neptune's Staircase een paar dagen terug).
Deze sluizen zijn net vol in bedrijf. Schudden van boten in een sluis is als altijd een leuk gezicht dus we blijven hier even wat foto's maken.
Dan via de oostkant van Loch Ness terug omhoog naar Inverness. Dit is weer een vol ornaat B weggetje, dus meestal 'single track' met passeerplaatsen, gewoon berg op berg af in plaats van in de vallei blijven etc. Hoogland koeien op de berg, aardig wat schapen aan twee kanten van het hek en zelfs wat herten gezien.
Het laatste stuk blijft pal aan de oever zodat we kasteel Urquhart ook nog van de andere kant van het meer kunnen zien. Uiteindelijk terug in Inverness toch uiteindelijk wat whisky gekocht. Whisky likeur, dat wel, zodat wij zelf het ook echt lekker vinden, en natuurlijk Single Malt. Voor de details: het heet Bruandar, Whisky, honing en Sloe berries (Sleedoorn bessen)