Een vroege 'Gelukkig Nieuwjaar'

Tegen vijf uur treffen we Jolande bij cafe Concerto. Dit is ongeveer naast haar hotel en een makkelijk afspreekpunt. Jolande is net aan het para-sailen geweest, wij puffen nog wat na van onze trek. Even snel Jo d'r spullen naar ons appartement verhuizen, dan minder snel makeup bij werken en lekker weer de stad in. Eerder hadden we een leuke zaak gevonden en hier nemen we Jo mee naar toe voor een oudjaar diner.

Na het diner zoeken we de rest van Jo d'r vrijwilligers op. (Ze zijn gisteren collectief naar Pokhara gekomen voor het oud-nieuw feest). Na zeer hartelijke begroetingen gaan we gezamenlijk naar een soort van dance-feest. Onder het het genot van een biertje wiebelen we wat mee. Van een paar Spaanse vrijwilligers hebben we 12 druiven gekregen voor een ceremonieel klokslag middernacht. Op elke slag van de klok 1 druif eten, en dan pas 'Gelukkig Nieuwjaar'.

Daarna maar snel een belletje naar huis. Hier middernacht is in NL 19:15. Omgekeerd, in NL middernacht: hier 04:45. Dus, mocht NL bellen dan liggen wij waarschijnlijk op twee oren.

Nog een biertje en Jacq en ik gaan op huis aan. De vrijwilligers, Jo inclusief, zullen het vast wel laat maken....

Toch wel gek. Nu ik dit schrijf moet het nog steeds Nieuwjaar worden in Nl. Hier drinken Jacq en ik nog even een koffie onm dan toch echt lekker te gaan slapen.....

Trek van Damphus terug naar Pokhara

Na een prima nachtrust met extra dekens worden we tegen half zeven door onze gids gewekt voor de zonsopgang show. Een kwartiertje later staan we boven op het plateau en nog geen twee minuten raken de zonnestralen de eerste toppen. Met een kopje thee in ons handen staan we hiervan te genieten totda we geroepen worden ons om te draaien. Nu zien we een vuurrode zon opkomen die de vallei onder ons langzaam verlicht. Die verlichte bergtoppen was mooi, de opkomende zon boven de vallei ronduit schitterend. Donkere grond, zilveren streepjes rivier en langzaam aan wordt alles steeds duidelijker.

Tegen negenen, na het ontbijt is de koude avond en nacht snel vergeten als we lekker in de zon vertrekken. Eerst gaan we nog een stuk verder de berg op naar her 'Australian camp', eigenlijk gewoon een verzameling hostels en campeer weides boven op de berg. Hier luieren we lekker in de zon en eten even wat.

Hierna gaan we eindelijk weer eens naar beneden via vooral heel lastige traptreden en ander naar spul. Anderhalf uur later bereiken we ons eindpunt, en weer een uurtje later zitten we bij cafe Concerto aan een welverdiend biertje.

Trek naar Damphus

Zes uur. En daar is het wekkertje weer. We hebben nog stroom dus snel de waterkoker aan voor een bakkie. Opfrissen, tassen goed inpakken en de kleine rugzakjes worden gevuld voor de komende twee dagen. De 'easy and beautiful' trek net het Anapurna gebied in. We hebben om acht uur afgesproken bij Cafe Concerto waar wij om zeven uur al zijn om er eerst te ontbijten.

Klokslag 08:00 staat onze gids bij ons en een chauffeur brengt ons via een korte rit naar de start van de trek. Eerst nog een weggetje maar geleidelijk aan worden de paadjes steeds smaller. We stijgen toch wel best vlot. Gelukkig pauzeren we regelmatig zodat wij allebei weer op adem kunnen komen.

Eenmaal op wat hoogte gekomen komen we aan in een 'eco' resort waar we wat langer van de zon genieten en van natuurlijk een kopje thee. Het is elf uur, of we al willen lunchen...

Leek ons wat vroeg dus we gaan weer door. Een uurtje later komen we bij een mini-winkel-eetpunt. Hier wel de lunch. Een heerlijke curry met spinazie en sojabonen. En de door Jo al aangekondigde pickle. Iets in het zuur. Geen idee wat maar erg lekker. Hierna lopen we in een paar fasen door naar ons overnachtingspunt Damphus, een klein plaatsje boven op de berg.

Tegen drieen stappen we het 'hotel' in, en een kwartiertje later drinken we ons welverdiende biertje.

We wandelen wat rond, drinken nog een biertje als tegen half zeven de zon onder gaat en de bergen in een schitterend licht zet.

Een kwartiertje later is het aardedonker, en behoorlijk fris geworden.

We zitten nu in het eetzaaltje aan een bakje warme thee te wachten tot het op houtvuur gestookte maal gereed is. Na het eten wel gelijk het mandje in. Misschien wat vroeg, maar wel lekker warm.

Even een dagje vakantie tussendoor

WOm zeven uur word ik spontaan wakker, Zie hoe laat het is en draai me nog eens lekker om. Voor vandaag in het geheel geen activiteiten geplanned dus: uitslaapdag!
Tegen negenen worden we allebei wakker en staan maar eens op. Als ik buitenom naar het keukentje loop knalt het zonlicht door de voordeur.
Eerst maar eens wat koffie op het teras. Aan de overkant ligt een school en als tegen tienen de schooltrommel geslagen wordt zien we het hele ritueel voordat de kinderen de school in gaan. Netjes in rijtjes wordt een lied gezongen en dan gaat klas voor klas het gebouw in. Voor ons het signaal om maar eens te gaan ontbijten. Jacq had al een leuk zaakje uitgezocht, waar ze ook prima koffie schonken.
De enige taken voor vandaag: een twee daagse 'trek' regelen in het Anapurna gebied, en de reis naar Chitwan met daar in een stuk raften.
Na het ontbijten slenteren we Lakeside Phokara in waar een overvloed aan 'travel agencies' zitten. Lukraak pikken we er 1 uit, gevolgd door twee andere die we uit de reisgids hebben geplukt. Met wat offertes op zak slenteren we verder de stad in om uiteidelijk aan de rand van het meer hier lekker in het zonnetje (schatting, zo'n graad of 22) heerlijk relaxed weg soezen, wat lezen en verder suffen.

Uiteindelijk terug naar het eerste agency en daar de trips geregeld. Als we naar buiten stappen komt net een kleurrijke optocht voorbij die een stukje verder een hilarisch stuk straattoneel geven. Tot en met de geboorte van een tweeling konden we het nog volgen. Wat er daarna gebeurde weet ik niet, maar aan het gelach te horen en het duidelijke olezier van van de artiesten ging het erg goed. We hadden wat trek en Jacq had een plekje gevonden waar crepes verkocht werden. Hier op het dakterras onder het het genot van een banaan-chocolade crepe zien we de zon achter de bergen verdeijnen. Dit is onze cue om even terug naar het appartement te gaan. In de zon is het heerlijk warm, maar als 'ie weg is wordt het snel fris.

Terug de stad in is het straat festival nu echt aan het starten. Overal extra terassen, bijna geen verkeer meer en overal kleine behendigheids spelletjes. Twee kinderen staan met een emmer water waar je een muntje in het bakje onderin mort werpen. Inzet 5 roepie. Jacq beteuterd ze door raak te gooien en 10 roepie te winnen. Terwijl we door stad lopen beginnen de podia ook gevuld te worden met musici en dansgroepen hier en daar op straat.
Lekker gegeten en dadelijk nog even een stukje verder de stad in.
Morgen de Anapura in en we worden om 08:00 opgepikt, dus dat wordt weer wekker zetten.

Trip naar Phokara

Het is weer zover. Om 05:45 de wekker. Zucht. 

Vrij vlot staan we buiten als halve backpackers en lopen een stief kwartiertje naar het opstappunt van de bus. Tot onze niet geringe verbazing staan er minstens 30 touringcars op een rij. De onze, na wat zoeken en regelmatig vragen blijkt een van de voorste te zijn. Al met al wel goed dat we bijtijds bij die bussen zijn. Langs de bussenrij staan verscheidende kraampjes met oa. Warme thee waar we dan ook maar gebruik van maken.

Iets na 07:00 vertrekken we. Het duurt echter tot na negenen voordat we Kathmandu achter ons laten. Eerst nog een paar stops om een handvol passagiers op te pikken en dan nog zeker 30 minuten om een paar liter diesel op te pikken.
Een uitermate relaxte sfeer in de bus. Je voelt het 'we komen er wel, eens' geeoon rondzingen. Voorin zit een kindje liedjes te zingen, rond ons doen de meesten gewoon hun ogen dicht en gaan te rusten.
Als we goed en wel de stad echt uit zijn de eerste plaspauze. Eventueel een kopje thee, en weer verder. De bus volgt nu z'n weg langs een rivier en in die vallei begint het boeren leven zichtbaar te worden. Het land wordt bewerkt, waterbuffels worden gebruikt voor het ploegen en zo verder.

 Tegen 11 uur is het alweer een stop. Lunchpauze. Wij zijn zo ongeveer de enige Europeanen in de bus (met onze broodjes bij ons!) De meeste mede passagiers scheppen een flinke warme maaltijd op.
En verder gaan we weer. Het landschap blijft indruk wekken. Soms kleine dorpjes, af en toe steken we de rivier over en vanaf de brug een mooi overzicht. Loom gaat de bus verder en sust ons allebei in een lekkere doezel.
Om 13:00, plaspauze. Om 14:00, lunchpauze. Elke keer lekker even je benen strekken, opwarmen in het heerlijke weer en natuurlijk een kopje thee. Zeker de plek van de lunchpauze is het vermelden waard. Een oase van groene rust.
Vlak voor ons eindpunt zien wevde Himalaya gebergten opdoemen. Er voor al wat flinke bergen maar er achter een werkelijke wand van al die minstens 7km hoge knotsen. Aangezien het erg helder weer is geeft dat een heel mooi beeld. Hotsend en schotsend probeer ik uit de bus wat foto's te maken maar die falen nogal.
Tegen drieën komen we uiteindelijk in Phokara busstation aan. Hebben we toch zeker 200 km afgelegd. Bij de busdeur staan de taxichauffeurs en kamerverhuurders re dringen voor je aandacht. We hadden al verzonnen om het laatste stukje met de taxi te gaan (nog zeker 2km lopen en we wisten niet precies waar we zijn moesten) maar dat gehannes met afdingen is toch meer Jacq d'r ding. Als ik onze tassen weer heb teruggevonden heeft Jacq een taxi gescharreld en die brengt ons, tja, in iedergeval in de buurt, denken we. De chauffeur vraagt rond en rond naar dat ding waar wij moeten zijn, maar niemand heeft er kennelijk enig idee van. Nu heeft hier een hele wijk het zelde adres ( geen huisnummers) dus we weten dat we in iedergeval in de buurt moeten zijn..... Na nog een keer de wijk rondgelopen te hebben helpt een vriendelijke winkeleigenaar ons, door hun tel te bellen en een kleine vijf minuten later komt iemand op een brommertje ons oppikken. Achter hem aan lopend wijst hij ons de weg. Gezien de rijgewoonten hier zagrn we het niet zo zitten om bij hem achter op te klimmen:)
Al met al,een best appartement. Er naast zelfs een keukentje waar ter plekke een vat water en een gasfles wordt geplaatst. Super aardige mensen.
Snel de stad in. Vanaf vandaag t/m 1 jan is er een straat festival aan de gang dus daar zijn we wel nieuwsgierig naar. Ennuh, een welverdiend biertje gaat er ook wel in.
Na dat biertje toch even terug naar de slaapplaats om toch wat warmer te kleden. De hele dag heerlijke zon en lekker warm maar nu de avond valt is het zelfs hier toch wel fris. En, het is hier een stuk donkerder dan in Kathmandu dus een zak lantaarn is ook wel handig.
Terug naar het festival. Kort en bondig: het lijkt wel een beetje drie oktober. Overal eettentjes met terrasjes, veel muziek en een gezellige drukte. Alleen weten we niet echt 'the place to be' te vinden. Wel heerlijk gegeten en ergens anders bij een haardvuur eindelijk weer eens een vers kopje koffie gedronken.
In het pikke donker weer terug naar het appartement. Heel het keukentje afgezocht maar geen ketel of pan te bekennen. We hebben dus gas, maar verder dus niets om iets van water mee op te warmen:) Het brengen van gas naar vierhoog is dus wel heel lief maar volstrekt zinloos......

Morgen ochtend eindelijk weer een uitslapen. Heb er nu al zin in.

City tour Kathmandu

Vandaag gaat om half acht eens het wekkertje. Snel even opfrissen want Jo staat anders te trappelen voor onze warme douche.
De stroom is nog uit maar kennelijk is er een gastank geplaatst dus op het fornuis maak ik voor allen koffie en thee. De ketel is wat lek maar gelukkig blijft er genoeg heet water in zitten voor een thee en koffie.
Even ontbijten en dan nemen we maar weer afscheid van Jolande want die moet vandaag weer aan het werk.
Klokslag negen uur staat onze gids weer voor ons klaar. Een ander chauffeur en auto; die van gisteren staat nu in een ellenlange rij in de hoop wat benzine te krijgen. Onze chauffeur (of eigenlijk dan de auto) heeft ook wel benzine nodig en ons wordt gevraagd om, als het ons gevraagd gaat worden als hij gaat proberen benzine te scharrelen, te bevestigen dat we op reis zijn naar Pokhara (ver weg), met als doel dan meer benzine te kunnen krijgen. Helaas voor hem is er gewoon geen benzine beschikbaar dus het hele spel gaat niet op.
Eerste stop is op Durbar Square. Nu dan die van Kathmandu zelf (gisteren was in Patan). Monumenten als paleizen, tempels en dergelijke en, heel bijzonder, de woning van de levende godin Kumari. Schitterende oude bouwwerken die, ondanks de zeer zware schade van de aardbeving in april, in de meeste gevallen nog zeer indrukwekkend zijn.
Triest genoeg zijn sommige letterlijk met de grond gelijk gemaakt.

Vervolgens naar Swayambhunath, 'the monkey temple'. Een trap met 365 treden brengt ons op een heuvel waarop naar zeggen de mooiste stupa staat van heel Nepal. Op de witte halve bol staat een gouden spits die hard glimt in de ochtend zon. Ook hier aardbeving schade maar dit is vooral aan omringende gebouwen. De stupa zelf staat fier overeind. Nu is een stupa een Boeddhistisch symbool, pal ernaast ook gewoon een hindoe tempel. Mooi om te zien hoe dat hier hand in hand gaat. Ik vergeet overigens bijna de apen hier. (Niet voor niks de 'monkey temple'). Overal waar je loopt lopen ze, hangen ze of spelen ze. Zolang je niks te eten bij je hebt vallen ze je niet lastig, aldus onze gids.

Via de andere ingang dalen we de heuvel weer af om, na een korte rit, bij Boudhanath te komen. Dit is ver uit de grootste stupa van Nepal (en tot nu toe dan ook van de wereld. Het gebied er omheen wordt vrij gehouden van verkeer en dit vormt wel een oase van rust in verder hectisch Kathmandu. De 'bol' staat nog fier overeind. Helaas hebben ze wel de piek eraf moeten halen wegens het risico dat hij er later af zou vallen. Inmiddels wordt er hard gewerkt om een nieuwe piek er op te plaatsen. In een op het dak gelegen restaurant lunchen we met uitzicht op de stupa.
Na de lunch bezoeken we een Aan dit plein gelegen Boeddhistische tempel. Toch weer heel anders vergeleken met die we gezien hebben in Bhutan. Nog steeds heel kleurrijk maar naar m'n gevoel een stuk minder ingetogen. Hierna nog een bezoekje aan een schilderschool/winkel waar we kunnen zien hoe die mooie mandela's e.d. met de hand zeer geduldig lijntje voor lijntje geschilderd worden. Na ook nog een uitleg van de eigenaar naar de betekenis van het 'wheel of live' en de mandela's begint ook nog de verkoop. Dit hebben we toch maar snel afgeblazen. Mooie dingen hoor, maar niet echt iets voor ons.
Dan een korte trip via de kortste weg (sneller en bespaard brandstof) hotsen en botsen we via achteraf weggetjes naar het laatste doel van vandaag: Pashupatinath. Dit is Nepal's belangrijkste Hindoe tempel. Ook weer gelegen op een heuvel dus klimmen maar weer. De eigenlijke tempel mogen ee, als niet-Hindoe helaas niet in, maar de rest is toch eker het bezoek waard. Grote, kleine gekleurd of juist niet; allerhande gebouwen en torentjes waar je ook kijkt en die een onvoorstelbare ouderdom uitademen. Aan de achterzijde van het complex komen we bij een bijzonder smerig riviertje waar langs de oever open crematie plaatsen zijn en waar er een paar van ook branden. Na verloop van tijd lopen we onder de indruk door, steken de rivier over en terug de auto in.
Vrij vlot zijn we weer bij ons hotel. Hier op het dakterras eerst maar in de zon een biertje om al die indrukken van vandaag te laten bezinken.
Dan de stad weer in. Eerst maar wat levensmiddelen voor in de bus naar Pokhara morgen. We worden om 06:30 bij de bushalte verwacht dus bij de bakker alvast het een en ander te ontbijten gehaald, en, omdat de rit ca. 8 uur zal duren, ook een tas vol met flesjes water, wat koekjes en nootjes mee. Al dat spul even in het hotel gebracht en dan is het tijd om te eten. Northfield cafe was ons aangeraden door de gids en die zit vlakbij. Hier hebben we weer eens een soort Europees gegeten. Garlic steak, fries en vegetables. Lekker hoor, een keer geen rijst:)
Terug in het hotel nog een kopje koffie (nog steeds geen stroom) en de tassen alvast ingepakt. Snel naar bed want dat wordt weer een vroegertje morgen ochtend.

He, de stroom springt aan! Snel alle telefoons/tablets op de lader!

Sightseeing Kathmandu: Durbar square & Bhaktapur

Eindelijk weer een beetje uitslapen. Pas om 7 uur gaat m'n wekkertje af. Dit was zelfs te vroeg dus blijven we lekker tot half acht liggen.
De powercut (stroom uit) is helaas net in gegaan. Even een kopje koffie maken is er dus niet bij. Gelukkig heeft de airco-verwarming goed z'n best gedaan dus is het niet al te fris. Jo komt weer lekker lang bij ons douchen. Heerlijk warm water in het weekend is een verwennerij geworden.
Samen met Jo schuiven we vast naar het ontbijt. Jacq volgt als ze ook nog snel(!) een douche kon nemen. Toch nog een beetje opschieten want om 09:00 staat onze gids klaar voor vandaag. Havermout pap met banaan en toast/jam start onze dag goed. Snel nog even naar een pin automaat en we stappen in de auto. Onze super vriendelijke gids brengt ons eerst naar Durbar square Dit ligt eigenlijk aan de grens van Kathmandu in het plaatsje Paran. Patan is een eeuwen oud stadstaatje, met Durbar square als top locatie. Tempels, paleis en al wat er bij hoort. En natuurlijk de aardbeving schade.....Desondanks een fascinerend geheel waar de oudheid toch nog steeds goed bewaard is gebleven. Dit terwijl de tempels nog immer druk in gebruik zijn.

Dan met de auto naar Bhaktapur, een ander net buiten Kathmandu liggend stadstaatje. Minstens zou oud als Patan en zelfs nog mooier. Terwijl we de eerste stappen hier maken vertelt onze gids hoe ze hier op 25 april samen met een gast heeft moeten rennen voor haar leven tijdens de aardbeving.
Even later lunchen we op een plein in een restaurant met mooi uitzicht op dat plein en een schitterende tempel. Tussen alle verhalen over war we om ins heen zien vertelt de gids ook honderduit over het leven in Nepal, hoe het Bhoedisme en Hindoeïsme hier verweven is (Bhoeda gezien als een incarnatie van Vishnu), de rol van de vrouw in hedendaags Nepal etc. etc. etc.
Tegen drieën zijn we weer terug bij ons hotel na een rit door hectisch Kathmandu. Auto's, scooters, motorfietsen en riksja's vechten gezamenlijk met voetgangers om het zelfde stukje straat. Het is even wennen maar dan leer je vrij vlot al dat getoeter om je heen te negeren en loop je met een air van 'ja, ik loop hier, rij maar om' stukken makkelijker door de smalle straatjes.

Even toiletteren en weg zijn we weer. Verderop zit een bar in een binnentuin waar we lekker borrelen.
Als het tegen vijven fris begint te worden terug naar het hotel waar we nog even wat opwarmen en dan naar beneden het restaurant in. Voor vandaag hadden we verzonnen om 'Gyakok' te gaan eten (non-veg versie). Een soort Chinees fondue maar dan anders.
Jacq en Jo hebben het wat fris en vinden op de kaart een drankje beschreven als 'warm hemels bier, de nectar van de goden'. Dit wordt geserveerd in bekers gemaakt van een stuk bamboe. Er in een grijzig goedje en een rietje. Als je met het rietje roert blijkt onderin de beker een massa gerst te zitten. Anyway, de eerste slok van Jacq spreekt boekdelen. Dit was vrij duidelijk gewoon niet te drinken:) Ook Jolande waagt zich er nog even aan maar bij haar dezelfde reactie. Verder onaangeroerd gaat 't spul terug naar de keuken. 
Gelukkig maakt de Gyakok alles goed. Ook de bouillon die aan het einde overblijft is verrukkelijk. We ronden af met drie verschillende Tibetaanse dessert, waarbij eenieder ervan overtuigt is de lekkerste te hebben gekozen(ben ik het niet mee eens trouwens, de mijne was VERUIT de lekkerste!) Boven nog maar weer een potje thee laten brengen want alweer een powercut, als opeens het licht weer aan springt. Eindelijk, na 36 uur kan ik weer een fatsoenlijk kopje koffie drinken!

Einde Bhutan, terug in Kathmandu

Om 06:00 stappen we weer in de auto op weg naar het vliegveld in Paro. Snel nog een kopje koffie genomen en we hebben wat bewaarde biscuitjes om de eerste trek te stillen en om zeker te zijn niet wagenziek te worden. Het is nog donker maar gelukkig wordt het snel licht. Van de gids krijgen we eenzak met broodjes, banaantjes, gekookte eieren en wat te drinken. Als het wat lichter wordt en we ook kunnen zien wat er in die zak zit vallen we daar ook maar op aan.
We volgen dezelfde route terug. Eerst via die hoge pas richting Thimphu. Hier warmen we weer even op bij de houtkachels en een kopje thee. (-5 graden buiten) Dan door naar Thimphu, vervolgens Paro en uiteindelijk nemen we afscheid van onze gids en chauffeur bij het vliegveld. We zijn zeeer ruim op tijd. Het is nu 09:15, inchecken begint tegen 10:30 en we vliegen om 12:35. Lui hangen we in de lounch. Geen winkeltje in zicht. Beetje lezen, beetje vervelen.....
Na het inchecken en door de douane zowaar twee koffieshops. Maar, aangezien we al ons laatste Buthaanse geld als tip aan de chauffeur en gids hadden gegeven, geen middel meer om mee sf te rekenen. Plastic wordt niet geaccepteerd, noch Nepalees geld. Op een slokje water en af en toe een dropje brengen we dus onze tijd maar weer door.
We zien ons vliegtuigje al die tijd al klaar staan.

De vlucht terug naar Kathmandu was alweer heel fraai met nu aan de rechter kant de gehele vlucht de toppen van de Himalaya boven de wolken uit piekend.
In Kathmandu nu snel door de douane want we zijn nu wel in het bezit van een visum. Koffers gepakt, naar buiten en we treffen onze gids vrijeel direct.
Binnrn een half uur zijn ee dan ook terug in hotel Utse. We hebben kort sms contact met Jolande om te melden dat ee weer terug zijn en gaan direct op pad om wat bus kaartjes te kopen voor onze trip maandag naar Pokhara.
Trrug in het hotel treffen we gelukkig weer Jolande, en op het dakterras boven kleppen we heerlijk bij onder het genot van een drankje. Als het wat kouder wordt eten we beneden in het restaurant even wat momo's. Het is nog wat voeg om aan tafel te gaan dus Jolande leidt ons even rond in Thamel, de wijk waar ons hotel staat en waar zij ook vaak in het weekend komt. Onderweg komen we nog een aantal andere vrijwilligers tegen waar we even een gezellige babbel mee hebben. 'Dat we masr trots moeten zijn op onze Jo'! Het is Eerste kerstdag en Jolande had alvast een leuk restaurant uitgezocht, voor wegens de 'Pumpkin momo with chili chocolate sauce'. Ook de 'Banana ketchup & crispiy fries' was heerlijk.

Samen met een rum-punch en nog wat andere hapjes was deze kerstmaaltijd prima geslaagd.
Terug in het hotel blijkt de powercut weer bezig. Dit terwijl we net van plan waren om in het appartement even een kopje thee/koffie te maken. Dan maar roomservice :)
21:30 is het bedtijd voor de dames. Ik volg direct achter dit punt.

Van Thimphu naar Punaka

Vandaag de laatste dag in Bhutan.
Stipt om 8:30 vertrekken we voor de drie uur durende rit naar Punaka, tot 1955 de hoofdstad van Bhutan. We kijken nu al uit naar komende dinsdag. Als het goed is kunnen we dan een keer uitslapen.......
Een vrij goede weg neemt ons alweer heel vlot naar behoorlijke hoogte. Na ongeveer een half uur rijden opeens een checkpoint; onze toeristen permits moeten worden afgestempeld. De weg is nu ook verandert van 'vrij goed' naar 'under construction'. Dit blijft zo tot aan Punaka. Overal graaf werkzaamheden om de enkelbaans te veranderen in een tweebaans weg.
Een halfuurtje later komen we op de top van de bergpas (3140m) waar de koning-moeder een komplex van 108 stoepa's heeft laten aanleggen als herinnering van gesneuvelde soldaten en ter bevordering van de wereldvrede. Het is koud en vrij mistig anders zouden we ook nog een mooi uitzicht over de Bhutaneze Himalaya gehad hebben. Hier ook even een kopje thee in een erg leuk (en vooral lekker warm) restaurantje.
De auto weer in, nu voor de afdaling naar Punaka. Na een uurtje blijkt de weg versperd. Er staat al een flinke rij auto's te wachten. Het zou maar 10 minuutjes duren dus ik maak er dank aar een plaspauze van. Goed en wel uitgestapt komt opeens de koninklijke kolonne aanzetten, die zich eerst nog een beetje langs de file wurmt maar dan ook gewoon vastloopt. Afijn, die 2 minuten worden er opeens nog maar 1, dus snel afslingeren, hup de auto in en onze chauffeur prakt z'n auto gelijk zo dat 'ie direct achter de kolonne aan kan rijden. Tot aan Punaka hebben ee opeens ruim baan!
Aangekomen in de oude hoofdstad gaan we eerst naar de tempel van 'the divine madman'. Deze hoerende en snoerende lama is bijzonder populair hier in Bhutan. Onze gids heeft in deze tempel z'n naam gekregen en bezoekt de tempel regelmatig met een (sterke) drank offer. De 30 min wandeling naar de tempel voert ons eerst door een dorpje, dan door de rijstvelden en dan een langzame klim naar de tempel. In het dorpje zie je, waar je ook kijkt, overal falussen, symbolen verwijzend naar die lama. Een gevonden welkom bord zal het alleen niet zo goed doen in Benthuizen:)

Na het bezoek aan de tempel terug naar het dorpje waar we even lunchen waarna we door rijden naar het resort van deze dag en even inchecken.
Er is nog tijd voor een bezoek aan Punaka waar we even rondwandelen en gewoon op een hekje zittend de boel eens bekijken. Eigenlijk niet echt veel aan. Rommelig, stoffig en niet veel te bekijken. Highlight was eigenlijk een paar mannen die een cactus struik aan het snoeien waren voor veevoer.
Iets voor drieën naar het laatste bezichtigingspunt, het op 1 na grootste monikkenfort (of zhong) van Bhutan. Een schitterend en inmens bouwwerk geplaatst tussen twee samenkomende rivieren. Je komt ogen te kort om alles goed te bekijken.
In de tempel van het fort wordt met schilderingen het leven van Bhoeda verbeeld. Dan terug naar het resort. Van onze caretaker krijgen we nog een enquete mee als huiswerk. 'Hoe we het vonden en hoe hij het deed'. Denk dat wel positief gaat worden....(vanmorgen had hij nog een verassing voor ons. Vanwege kerstavond mogen we namens zijn reisorganisatie wat drankjes bestellen in het resort)
Dadelijk maar eens gaan doen dan, en dan nog even eten. Morgen vroeg op. We vertrekken al om 06:00, zelfs te vroeg voor ontbijt, om om 10:00 in Paro te kunnen zij voor onze vlucht om 12:35 terug naar Kathmandu. We krijgen broodjes mee voor onderweg...

Van Haa naar Thimphu

Als om 06:00 de wekker gaat ben ik direct klaar wakker. Het lijkt er op dat het tijdverschil alleen maar erger duidelijk wordt. Wel honderd keer wakker geweest vannacht.
Jacq gaat gelijk aan de norit. D'r maag en darmen zijn flink van streek en op de koop toe nog misselijk ook. Dapper gaat ze toch mee naar het ontbijt die we beide maar simpel nemen. Thee, toast en wat fruit.
Tassen weer in de auto en op weg naar Thimphu, de hoofdstad van Bhutan.
Om daar te komen moeten we dezelfde achtbaan weer over richting Paro en dit Jacq d'r misselijkheid geen goed. Na een halfuurtje rijden dus ook een noodstop. Gelukkig komt Jacq wel goed bij van dat overgeven en de rest van de achtbaan gaat gewoon goed. Omdat het nu nog vroeg is zie je op het hoge gedeelte overal dik aangevroren rijp op het gras en de bomen, wat heel mooi glinstert in de opkomende zon. Ondanks de ongemakken weer een mooie rit.
Vanuit Paro volgen we de vallei verder land inwaarts en komen op een gegeven ogenblik langs een tempel aan de andere kant van de rivier in de vallei. De brug er naar toe is een ijzeren hangbrug naar het ontwerp van een Lama uit de 14e eeuw.(10 jaar geleden herbouwd) 5 lijnen van schakels vormen een soort halve kom en met dik ijzerdraad is cerder aan elkaar gevlochten. We zijn heeeel dapper 't ding overgestoken en daar, na een kleine klim, vinden we een 600 jaar oud tempeltje aan met fraaie beelden en schilderingen. Er aanvast een boerderij waar de rode pepers liggen te drogen.
Met de auto volgen we de rivier verder en waar hij samen komt met een andere rivier staan er op eens drie stupa's naast elkaar. Een Nepalese, een Tibetaanse en een Bhutaneze. Makkelijk zo om ze te vergelijken.
Eenmaal aangekomen in Thimphu checken we eerst even in het hotel in. Jacq knapt zich even op waarna we Thimphu gaan verkennen. Eerste stop bij een hele grote oogverblindend witte stupa, opgericht als herinnering aan de derde koning door z'n moeder. De gouden top glinstert nog harder dan de witte muren. Het gebouw staat in een ommuurde binnenplaats en het is een drukte van belang. Biddende mensen maar ook veel oude van dagen die hier gewoon elke dag samen komen. Ook Rondom de stupa is een continu wandeling van oude van dagen (met de klok mee!)
Dan door naar de grootste Boedha van Bhutan. 50 meter hoog bovenop een drie verdiepingen hoge troon. In goud torend 'ie boven ons uit. Vanuit Thimphu zag je 'm al in de bergen staan maar als je echt onder staat is het pas echt inmens. Binnen (in de troon) is een gloed nieuwe tempel aangelegd met nog meer ptaal en pracht. Duizende kleine Bhoedda beeldjes in kasten aan de wanden, wandschilderingen, gouden pilaren en ga maar door. Zien? Kijk eens op http://www.buddhadordenma.org
Het project is nog niet klaar. Buiten moet er nog veel gebeuren aan plaveizel, een joekel van een entreetrap enzo verder. Onze gids wil het graag het achtste wereldwonder laten zijn/worden.
Terug in het centrum worden we zowaar een uurtje losgelaten door onze caretaker. We dwalen even een beetje door de stad om dan maar eens gewoon op een terrasje neer te ploffen en lekker in de zon te genieten van de bedrijvigheid om ons heen (en een sanitaire stop, ook wel eens handig).
Het laatste programma onderdeel is het Royal Goverment building, een zhong(monikken fort). Hier zeteld dus het koninklijk gezag. Omdat we wat vroeg zijn rijden we eerst door naar de Nationale Assemblee, maar hier zijn toeristen toch echt birt welkom. Er naast het koninklijk paleis, maaruh, geen foto's hoor! Dus terug naar de Zhong. Om half vijf mogen we naar binnen; alleen het halve binnenhof en natuurlijk de tempel. Groot, groter grootst. Ennuh, gebouwd zonder spijkers.

Toch nog snel een illegale foto dan van de Assemblee

Terug naar het hotel, even wat gegeten (viel erg tegen) en naar boven. Jacq ligt lekker op te warmen in een heer bad. Gaat al weer veel beter maar wel erg moe en slapjes. Hoop maar dat het morgen beter gaat.

Hike naar Tigers Nest en rit naar Haa

'Wakker met een dansje' gaat af om 05:45.
Nachtrust blijkt toch wat lastiger. Om middernacht allebei klaarwakker. Jetlag slaat toch nog toe misschien. 06:15 aan het ontbijt en allebei eigenlijk nog vol van gisteravond dus war toast, jam en koffie is genoeg. De ook geleverde bananen en koekjes nemen we maar mee voor het ochtend programma.
Om 07:00 checkout. Onze aanhang (chauffeur en gids/ begeleider) staan al klaar. Een korte rit een stukje oostelijk van Paro vinden we het startpunt van de trek. Temperatuur geeft 1 graad aan, prima voor een hike die ons ruim 700 meter omhoog moet brengen naar het 'Tigers Nest Monatery', een klooster geplakt tegen een bergwand op 3150m hoogte.
Hoog boven ons zien we het klooster liggen en eigenlijk zinkt de moed ons een beetje in ons schoenen. Alhoewel, vol volle moed stappen we achter onze gids aan, om 100m verder, en zo'n 30 meter hoger, half op apengapen constateren dat de huidige hoogte (pak 'm beet 2500m) ons flink parten speelt. Na wat rusten stappen flink rustiger verder maar een paar honderd meter verder geven we het lopen voorlopig maar op. Er is nl ook de mogelijkheid om met een paard naar het eerste uitkijkpunt te rijden en we besluiten dat toch maar te doen. Dat halveert dan het aantal meters die wij zelf daarna nog moeten klimmen en geeft ons een hogere garantie om het eindpunt daadwerkelijk te halen.
Op een paard, je zelf vastklemmend aan het zadel terwijl dat paard op de rand van een afgrond rondstapt is een avontuur op zich. Jacq d'r paardje wordt door onze gids aan een teugel meegelijdt, mijne hobbelt er achteraan met een pony eigenaar al rochelend er naast. Soms hard naar voren zittend als we echt stijl omhoog gaan, soms juist weer flink naar achteren hangen als we minstens net zo steil heel even dalen. Na een klein uurtje zijn we halverwege en mogen we afstappen. Nu echt te voet verder. Langzaam aan, stapje voor stapje, zeer regelmatig rusten blijkt de beste methode en eigenlijk nog best vlot komen we bij het tweede uitkijkpunt aan. Dit ligt min of meer op gelijke hoogte als het klooster, alleen een klif er naast. Hiervan heb je echt een prachtig uitzicht op het klooster wat echt aan de rots geplakt lijkt te zijn.

Nu nog een trapje naar beneden (450 treden) en dan nog een omhoog (270 treden) en we zijn bij het klooster.
Dit klooster is 1 van de must-see kloosters. Helaas mag je nergens fotograferen. Tas en telefoon etc. moet eerst ingeleverd worden.
Op kouzevoeten worden we door onze gids van tempel naar tempel gebracht. Elke tempel is een plaatje op zich vol met allerlei incarnaties van verschillende godheden. De gids doet echt z'n best om alles te benoemen maar na de zoveelste reeks namen haken we hiermee toch een beetje af. Wel beginnen we de lotus-zitter, de 4-hoofdige en de veel armige steeds makkelijker te herkennen. Hier en daar biddende monikken maken het plaatje wel kompleet.
Dan schoenen weer aan voor de terugweg, waar nu eigenlijk alleen die 450 treden (nu op) nog een grote inspanning vergde. Halverwege nog een kopje koffie bij een pleisterplaats en tegen 13:00 stapte we weer in de auto op weg naar Paro voor een snelle lunch (viel een beetje tegen na gisteren).
Rond 14:00 beginnen we aan de rit naar Haa. Deze route brengt ons over de hoogste berpas van Bhutan 3988m) in ongeveer 2 uur naar ons volgende adres.
Dit was een bijzonder enerverende rit. Denk maar aan een 2 uur durende achtbaan in een Landcruiser op een slecht geasfalteerd fietspad wat tegen de berg is geplakt, en vul het even aan met geen enkele meter rechtdoor en op de koop toe nog tegenliggers. Ennuh, voor de echte drama, een chauffeur die af en toe lijkt te knikkebollen👍 Hier tegenover: magnifieke uitzichten en viewpoints.

Vele foto's verder komen we aan in Haa waar we zowaar samen even in kunnen rondwandelen. Over dit plaatsje valt echter weinig te vertellen. We zijn nu wel duidelijk een flink eind landinwaarts en alles is redelijk armoedig. Nog steeds kleurrijk, maar toch. We ronden dit rondje snel af en rijden door naar ons hotel. Deze hotels zijn puur voor de toeristen gebouwd en aangezien we redelijk buiten seizoen zijn wordt er nog even vooruit gebeld om de kachels aan te doen.
Even naar onze kamer en dan terug naar de centrale hal waar dan een heerlijk warme houtkachel staat te branden waar iedereen rondom zich heerlijk aan het warmen is.
Diner nu samen met gids en chauffeur, dus wordt er voor minstens 8 personen voedsel aan gedragen.
Toch erg gezellig zo, en na de maal blijven we hier heerlijk bij de kachel zitten. Jacq zit heerlijk warm te wezen en ik beeindig dit bericht.

En nu aangekomen in Paro-Bhutan

Alweer een lange dag vol met indrukken.
De elektriciteit is de hele nacht blijven werken en dus worden we in een aardig opgewarmd appartement wakker. Waar een airco toch niet goed voor is!
Jolande staat een hele tijd te genieten van een warme douche terwijl Jacq en ik de tassen weer vullen en na een kopje koffie/thee ontbijten.
Jolande moet net na negen weer op pad en we lopen een stukje met haar mee zodat ze ons een supermarktje kan wijzen.
Terug in het hotel worden we weer opgepikt voor onze transfer terug naar het vliegveld waar we bijzonder ruim van te voren aankomen; een half uur voor het inchecken begint. Dit was op advies zodat we stoelen aan de linkerzijde van het vliegtuig konden kiezen: de kant van de Himalaya en mount Everest. Als na verloop van tijd de balie ook echt open gaat staan we als eerste in de rij. Opzet gelukt, aan de goede kant.
In de vertrekhal nog een kopje koffie en dan in de rij voor de douane. Weer nieuw: aparte rijen voor mannen(2) en vrouwen(1). Het duurt dus even voordat Jacq ook ingeklaard is. 

Dan nog een uurtje bij de gates, waar wel wat aankondigingen zijn maar slechts tot 2 uur, dus onze vlucht was war onduidelijk. Achter ons zitten tievallig ook twee Nederlanders en, als Jacq net even wat te eren is gaan halen, roept die opeens dat er iemand rondloopt op zoek naar mensen op weg naar Paro. Net op tijd sluiten we aan bij een rijtje mensen op weg naar gate 5, waar we binnen de kortste keren worden opgehaald door de bus naar het vliegtuigje. 40 man boarden gaat heel snel en binnen de kortste keren taxien we naar de startbaan en off we go. Als we boven de wolken komen hebben we de hele vlucht lang (1 uur) schitterend zicht op reeksen bergtoppen. Ongeveer halverwege zien we majestueus mnt. Everest

Landen in Paro is ook enerverend. Paro ligt op 2200 meter dus voor ons gevoel scheren we langs wat bergen gevolgd door een perfecte landing. Visa was nu zo gestempeld, dit hadden we al van te voren (laten) regelen. Geen rij ook, dus vlot verder. Wat sigaartjes meenemen was echter een slecht idee (ja, of het eerlijk aankruizen ervan op een formuliertje dan...) Lokaal wordt dit blijkbaar weer belast dus nu heb ik die dingen ongeveer dubbel betaald :(
Anyway, buiten staat onze gids/begeleider met auto en chauffeur al klaar. Even een babbeltje, dan op weg naar de (winkel) straat van Paro. Even een kopje koffie terwijl ons wordt vertelt over drie Bhudda's, de rol van de koning en allerhande andere interessante zaken over het leven van alledag. Medische zorg is gratis net zoals scholing (zolang je goede cijfers haalt).
We zullen en moeten de winkelstraat door met onze gids. Gelukkig komen we ook nog een tempel tegen die we binnen kunnen bekijken want winkelen in de aaneenschakeling van toeristen shops vanden we nu nog geen goed idee. Eerst maar eens het land wat meer tot ons nemen.
Na dit rondje verplichting rijden we door naar ons hotel/spa. Een heerlijk verwarmde kamer staat voor ons klaar. Hier nemen we voor even afscheid van onze aangang; morgen on 7 uur pikt 'ie ons weer op.
Her geserveerde diner was ronduit heerlijk. Eerst een helder groente soep waarbij de ballen vertegenwoordigd werden door reepjes vlees. Dan een rijsttafel met een heerlijke curry, rode pork belly, stir fried broccoli, een mengsel pittege platte paddenstoelen met een soort kaassaus en nog gebajjen noedels op de koop toe. Ons inziens was het genoeg voor 4, en zo lekker dat we tonnetje rond heel karig 1 klein toetje van het dessert buffet hebben gekozen. Wel een lokaal bier (650ml) gedronken. Alles gaat hier in grote flessen lijkt het wel.
Nu maar gauw naar bed. Morgen om 6:15 ontbijt zodat we om 7:00 klaar staan voor het volgende programma.

Aangekomen in Kathmandu

Verkwikt worden we wakker in het Premier Inn. 

Even een complementair kopje koffie terwijl we de badkamer natmaken en we kunnen uit checken voor het tweede stuk vliegen.
Eerst maar inchecken. Iets fout met de boarding code op onze papieren, wat echter zonder veel woorden gecorrigeerd wordt in twee ouderwetse boarding passen. Door de douane gaat ook redelijk vlot dus voor we het weten kunnen we weer op zoek naar onze gate en een ontbijtje.
Een klein kwartier later hebben we gate 22 gevonden, en als we vervolgens door lopen komen we in een fantastisch mooie gemozaiekte hal met allemaal shops en eet tentjes. Hier prima ontbrten met een McTasty en een halve liter capucino.
Al met al is het dan tijd om naar de gate te gaan. Gate 22 wordt nog steeds gebruikt voor een vertraagde vlucht en opeens merken we dat we naar gate 20 worden geroepen. Aan de volle bus te zien hebben we aardig wat omroepen gemist😴
Prima vlucht verder en ca 4 uur later landen we in Kathmandu. We zijn weer 1:45 opgeschoven in tijdzones dus inmiddels is het alweer 17:00. Zo gaan de dagen wel vlot want gisteren waren we ook al 3 uur verder gegaan.
Visa aanvragen levert eerst een hoop lol. Hiervoor staan er een aantal automaten klaar die aan het einde na een hoop invulwerk ook een foto van je maken. Bij Jacq koste dat wat moeite. (Nee, hier sta ik niet mooi op Nee, hier trek ik een raar gezicht etc etc etc.) De zevende was goed genoeg.
Bij een man die echt een ander beroep moet gaan zoeken kunnen we afrekenen (of was het omdat we met een creditcard afrekenen en niet met (buitenland cash?) dan eindeijk naar een vriendelijke(!) douane beambte en de visa zijn binnen.
Niemand die echt oplet bij de douane zelf. We leggen onze rugzakjes maar in de scanner, lopen allebei door een luid piepend poortje en we zijn nu echt in Nepal!
Bij de koffers lagen onze tassen al klaar. Als we ze naar buiten kruien moeten we wel die controlekaartjes laten zien. Lichte stress, waar waren die nu alweer? Toch gevonden en voor we het weten stasn we buiten, horen onze naam roepen en vinden we onze pickup. Spullen in de auto en binnen 20 minuten staan we in ons hotel en sluiten we eindelijk Jolande weer in ons armen.
Buiten is het al goed donker dus veel hebben we nog niet gezien. Ondanks de energie schaarste is het verkeer een echte chaos. Het ruikt overal naar open vuur, het middel waar momenteel mee gekookt wordt. Door die energie schaarste is er per wijk perdag ongeveer 11 uur elektriciteit en waar we nu zijn (Thamel) is het nu niet aanwezig. De verlichting die nog brand is op zwakstroom via prive-accu's.
We hebben voor deze nacht wel zo gezellig een twee kamer appartementje geboekt en eenmaal daar aangekomen lekker bijkletsen en al die spullen die we voor Jo hebben meegebracht uit de tassen gehaald. Hebben wij eindelijk ook wat ruimte.
Elke ruimtje heeft een zwakstroom lampje dus we zitten niet helemaal in het donker.
De trek begint te komen dus Jo loodst ons even naar een flappen tap waarna we in het restaurant van het hotel heerlijk eten. Wat het allemaal was laat ik aan Jo over om te bloggen, maar lekker was het!
Ondertussen zien we de verlichting van een kerstboom aanspringen: er is weer stroom!
Boven op het apartement nog een koffie/thee. We hadden het wel koud gekregen dus verbouwen we een airco to kachel. Met een lekkere warme luchtstroom warmen we op om tocht wel vlot in pyama ons bedje in te duiken. Jolande moet alweer om 9 uur op pad, en ons wacht de volgen vliegdsg: naar Bhutan.

Abu Dhabi

Na een verder prima vlucht in de gloednieuwe KLM Dreamliner komen we keurig op tijd in Abu Dhabi.
Door de douane ging ook erg vlot. Het visum wordt aan Europeanen domweg met een stempel in je paspoort vlot geregeld. Koffers vliegen door dus staan we zo buiten.
Ons hotel zit vast aan het vliegveld dus we kunnen binnendoor in een keer door wandelen.
't hotel is er als 1 in de 100.000. Niks bijzonders.
Snel dus maar wat geld pinnen en hup, naar de stad.
Even zoeken naar de lokale bus verbinding en net als we wat verder kijken komt 'ie aan (lijn A1 voor de liefhebber). Voor 8 dirham (2 euro) rijden we een goede 35 km de stad in, en na nog een 10 minuten lopen staan we op de Corniche road, een hele mooie boulevard aan de zee.
Onderweg in de bus doen we al een aardige indruk van deze stad op. Veel grote en vaak schreeuwerige gebouwen en ze zijn hier dol op massieve lichtshows als reclame op die gebouwen. Past wel in het beeld van deze golfstaten.
Met 22 graden wandelen we de boulevard zeker een uur af met links nog meer schreeuwende gebouwen en rechts de spiegelgladde zee.
Jammer alleen dat er werkelijk nergens een eet of drinkplekje te vinden was aan die boulevard.
Terug naar het hotel toch maar met een taxi. We hadden geen idee meer waar die bussen gebleven waren :)
Bij het hotel eindelijk dus wat gegeten en hupla 't bed in. Morgen weer een lange reisdag! (Jacq kon zelfs niet meer wakker blijven om dit blogje als eerste te lezen!)

Eindelijk: Vertrek naar Jolande

Eindelijk is het zover. Bepakt worden we door pa en ma 's morgens vroeg opgehaald en op Schiphol afgezet.

Vloeiend door de checkin en douane en voor we het weten heeft Jacq d'r luchtje en zitten we aan het (Mac) ontbijt.

Vreemd genoeg zitten we 9 rijen van elkaar in eerste stuk naar Abu Dhabi. Hier had ik gisteren tijdens het inchecken geen keuze voor gehad dus nu, volgens de dame bij de checkin, maar proberen bij de gate.

Jacq zit lekker nog wat te regelen met het hotel in Kathmandu en ik ben dus zojuist m'n blog weer begonnen. Realiseer me ook net dat ik dus m'n losse bluetooth toetsenbordje vergeten ben en dus alsnog moet bloggen via dat lastige onscreen keyboard op iphone/tablet😏

Gelukt. Rij 22 naast elkaar (en we denken dat 't de extra-beenruimte stoelen zijn👍)

Op bezoek bij Jolande

Hoi hoi,

 ik heb onze reis naar Jolande (en Nepal/Bhutan) even op een rijtje gezet.
Ik ben weer van plan om m'n weblog bij te houden op hier op http://metdemotor.blogspot.nl/. Voor deze reis is dit wel een beetje maffe link maar ik denk dat 't makkelijker is voor iedereen om dit adres maar gewoon aan te houden voor al onze wederwaardigheden.....

19-12 Amsterdam - Abu Dhabi
Even een nachtje in een hotel in Abu Dhabi
20-12 Abu Dhabi- Kathmandu
1 nacht in Kathmandu, hier treffen we Jolande die ook een nacht bij ons doorbrengt in hetzelfde hotel
21-12 Kathmandu – Paro 22-12 Paro, hike to Taktsang - Haa
23-12 Haa – Thimphu
24-12 Thimphu – Punakha
25-12 Punakha - Paro – Kathmandu
Beide Kerstdagen blijven we dan in hetzelfde hotel waar we eerder ook al waren. Jolande zal er ook weer bij zijn.

Hierna hebben we verder nog niets vast staan.

Uiteindelijk is 't op. Dus terug naar Amsterdam

09-01 Kathmandu - Abu Dhabi
10-01 Abu Dhabi - Amsterdam

Groetjes, Arno