Naar Seoel

1/9/2016, Star Hostel Insadong, Seoel

Rond half negen zitten we heerlijk bij de koffiebar beneden te ontbijten. Op een klein terrasje, buiten heerlijk in de zon. Dan tassen weer vol en naar de bus terminal. We zijn er pal voor 9:30 maar die bus is net wat te vroeg vertrokken. 

Dan maar de volgende; 10:30... Het weer is 100% opgeklaart. Beetje bewolkt, graadje of 25 al.

Punctueel vertrekt de bus. Voor de verandering eens voor 2/3 vol zelfs. In 2 uur leggen we de 180 kilometer af en zitten we in een koffiebar naast de bus terminal ons te orienteren. Okee, we zijn in Seoel, maar waar eigenlijk? Viva wifi, viva navigatie app, viva metrokaart: 13 km van ons hotel dus, 10 haltes met metrolijn 1, dan nog 3 met lijn 3. Als we weer boven de grond komen: 'nog 650 meter lopen'. Iets voor 3 checken we in bij het hostel. Moeder en zoon runnen de boel bijzonder efficient.

Even een foto met je mobiel van alle belangrijke contact gegevens mocht je hulp nodig hebben, maar ook 1 van de deur code, wifi codes en dergelijke (voor de zekerheid maar niet aan dit blog toegevoegd).

De temperatuur buiten is inmiddels al naar 29 graden geklommen als we snel ons hostel weer uitvliegen en het Seoel avontuur tegemoet gaan.

Op weg naar de eerste plek om te bekijken, Gyeongbokgung palace, eerst een stads biertje.

Import bier is hier eigenlijk gewoon een must. De grote lokale merken, Cas en Hit zijn eigenlijk net zo smakeloos als dat bekende Nederlandse groene flesje. Bij het Gyeongbokgung palace gekomen overtuigen we met enige moeite de ticket verkoopster dat we echt het passepartout willen. Dit is een all in ticket voor vier paleizen en een 'heiligdom'. Het paleis complex is gigantisch en we dwalen er zeker 2 uur in rond totdat er via luisprekers de sluiting wordt aangekondigd.

Het paleis ligt op de kop van de Seoelse  'Champs Elyssee'. Een hyper grote laan, mega plantsoen in het midden. Als je bedenkt dat Seoel een stad is met krap 11 miljoen inwoners, de flatgebouwen op je heen ziet dan begint het nu ons wel duidelijk te worden in wat voor een mega-stad we nu zijn. Desondanks vinden we, als we rustig richting het hostel lopen, ook weer hele idyllische plekken.

Een oude rivier, voorheen een snelweg, is weer in een oase van rust hersteld op voorspraak van 1 van de lastste burgemeesters.

Op zoek om wat te eten zwerven we verder richting ons hostel als we plots door een ware restaurantwijk sjokken.

De neon reclame knalt in je ogen maar de geuren zijn veel belovend. Het meisje in het restaurant van onze keuze meent eerst nog te maken te hebben met volstrekt verse toeristen en geeft bij alles wat op tafel geplaatst wordt uitgebreidt uitleg. Het bestelde, Bulgogi beef, weten we (na wat aandringen) zelf efficient te grillen, we bestellen regelmatig de benodigde wrap-sla, knoflook en rode peper pasta bij en tonen onze kunsten met het eten met stokjes. Koffie toe in een koffiebar verderop waar de airco eigenlijk net wat te hard stond te blazen.

Verder zwervend richting ons hostel vinden we eindelijk eens een buitenterras.  Het is pas half 9 dus besluiten we daar nog wat te drinken. Omdat het hostel redelijk buiten de gebaande paden staat is het hier een gemoedelijke boel. Totdat we door hebben dat op het tv scherm de voetbalwedstrijd Korea-China wordt getoond. 1-0 in de pauze, Korea komt daarna tot 3-0 waarna China nog to 3-2 terug komt. Een opeens langskomende accordeon speler(!) speelt nog wat Europese deuntjes voor ons terwijl wij ons prima vermaken op dit terras. Na de wedstrijd toch maar naar het hostel terug. Morgen tenslotte nog in ieder geval een paar paleizen, een 'heiligdom' en wat al niet meer!