Stirling en omgeving

Het is buiten erg nat als we wakker worden. Grijze lucht, lichte miezer. Van dat weer waarbij je thuis je nog eens omdraait, de boel de boel laat en hoopt dat het over gaat. We zijn niet thuis dus hup, naar het ontbijt en er op uit!
Eerst naar Dunfermline. In de kerk daar is King Robert The Bruce begraven, de grote held van middeleeuws Schotland. Het park ernaast is als een soort zoete wraak door Carnegie gekocht en aan de stad gegeven (als kind mocht hij er niet spelen). Leuk stadje. Kopje koffie in de lokale herberg/brouwerij en als we weer wegrijden is de wind opgestoken en worden de laatste flarden wolk weggeblazen.
Dan door naar North Queensferry. Dit ligt op het smalste punt van de Firth of Forth (de inham boven Edinburgh). Eeuwenlang voer daar een ferry om dit stukje over te steken. Ergens in 1890 werd hier de Forth brug gebouwd (foto), een nog altijd unieke cantilever treinbrug. Ernaast een stuk modernere maar even indrukwekkende autobrug en weer daarnaast een nog indrukwekkender autobrug in aanbouw.
We blijven langs het water en rijden door naar Culross (spreekuit: koeroS). Het 'paleis' van een 17e eeuws ondernemer is een opmerkelijk ding. Een stevige wandeling heuvel op brengt ons ook nog bij 'the house with the evil eyes'. Twee, hoog in de gevel geplaatste ronde raampjes geven dat goed weer. Dan, en nu eindelijk, rijden we door naar Stirling voor Stirling Castle. Dit kasteel is jarenlang het kasteela/paleis geweest van de Schotse royals, met Bloody Mary als laatste. Een schitterend kasteel/fort waar we zomaar twee uur in ronddwalen. Hier en daar acteurs die een uitgebreidt verhaal vertellen, echt heel leuk gedaan.
Het weer blijft mooi dus nog even door naar Doune voor Doune Castle. Dit is een bijzonder grimmig kasteel, beroemd geworden door de 'French Taunting' scene in Monthy Pythons Holy Grail (zie https://youtu.be/ey0wvGiAH9g)
Via een mooie tour door de heuvels/bergjes ten noorden van Stirling rijden we naar Menstrie, waar Jacq. Zowaar een heus kasteel (Broomhall Castle) heeft gevonden voor de komende nacht. Grappig genoeg is dit ongeveer 5 km van onze vorige overnachtings plek, terwijl we vandaag toch in totaal zo'n 170 km hebben gereden.
Schitterend, dit kasteel. Kamer met tapestry aan de muur, met een trapje daal je in je kamer, ouderwets bad op pootjes en al. Hier ook gegeten en nog een koffie in the lounge. We hebben ons tranen met tuiten gelachen hoe een ober zeker 10 minuten lang aan het vertellen is geweest dat de enige echte manier om een Schot te beledigen is om een single malt whisky met cola te bestellen.

Bijna tot Stirling

En alweer worden we wakker met stralend weer! Zonnetje, beetje wind, het voelt heerlijk buiten. Binnen krijgen we het beste ontbijt tot nu toe. Vers fruit staat al in schaaltjes klaar en de scrambled eggs met gerookte zalm zijn heerlijk. De motorrijdende eigenaresse vertelt dat we morgen de motor beter kunnen laten staan. Zware regen en andere narigheid wordt er verwacht. Dit meenemend in de planning voor vandaag lijkt het ons beter te proberen Stirling te bereiken. Het kasteel daar willen we in en dat dekt dan ook een paar uur regen af.
Vandaag rijden we eerst naar Perth, in de middeleeuwen de hoofdstad van Schotland. Wat we ook echter zoeken, geen leuk centrum of kasteel gevonden. De VVV was net verhuisd naar een andere plek in de stad en ook die niet gevonden. Opstappen dus, en door naar Scone Castle, even buiten Perth. Hier was helaas, zonder een kaartje te kopen, niet zo veel van te zien. (Je moet weten dat elk kasteel wel te bezichtigen is, maar om daar elke keer dik 10 pond pp voor af te tikken gaat ons net wat te ver). Buiten staan wel een paar hele fraaie Highlland koeien te grazen. Zeker de kalfjes hebben een bijzonder hoog knuffelgehalte.
Door naar Glamis voor Glamis Castel. In Glamis even de koffie en plaspauze.
Via Dundee en de Tay Bridge rijden we verder naar St. Andrews. De resten van het bisschoppelijk paleis en kathedraal laten nadrukkelijk zien hoe hier het protestantisme een voet aan de bodem kreeg.
Via een leuke kustweg ronden we East-Neuk af. Kleine vissersplaatsjes onderweg met soms hollands lijkende trapgeveltjes. Het begint al wat later te worden dus moeten we opnieuw even wat plannen. Door naar Stirling (nog zo'n 75km), of gewoon maar een B&B ergens pakken? We besluiten om door te rijden en bij Tillycoultry, zo'n 15km van Stirling af, vinden we een plekkie. We zien er zo lief uit dat er spontaan 5 pond van de kamerprijs af gaat.
Rozig van de hele dag zon eten we nog een hapje en ploffen voldaan op bed.

Naar Callander

We worden verkwikt wakker in het Victoriaanse landhuis, waar het ontbijt ook gewoon een feestje is. Net even wat meer aandacht, verse kaasjes en wat vleeswaar, een bijna statige ontbijtzaal, koffie wordt aan tafel uitgeschonken etc.
Als we de sleutel inleveren zijn we zeker een half uur zoet. De landlord houdt wel van een praatje en is eigenlijk gewoon een goed entertainer. Hierdoor nog later dan geplanned zijn we toch nog op tijd voor de eerste rondleiding in Whisky distillery Edradour. Eerst ruiken/proeven en wat achtergrond info. Ik ben geen whisky drinker en zal het niet snel worden ook, maar om heea zo naast elkaar te proeven is toch wel leuk.
Dan een rondleiding langs de vaten, de vergistings kuipen en de distillery zelf. Als Jacq even d'r hoofd te diep in een vergistingskuip duwt om een snifje te ruiken deinst ze hard terug. Dat uchtje is verre van aangenaam. Ouderwets Delftse gist lucht. We worden rondgeleid door Stevie, een enthousiaste schot die duidelijk trots is op z'n werk hier in de kleinste stokerij van Schotland waar ze alles nog gewoon met de hand doen. Als we uiteindelijk in het winkeltje de rondleiding afsluiten zijn er zomaar dik twee uur voorbij gevlogen. (Maar goed ook dat het zo lang duurde. Twee glazen whisky om half elf 's morgens en dan gelijk weer motorrijden lijkt me niet echt een strak idee)
Anyway, nu weer van start op de brommert. Eerste stop in Dunkeld. Een dorpje aan de rivier de Tay, wat ergens in de 17e eeuw tijdens de Jacobieten oorlogen helemaal is verwoest, met een kathedraal die half een ruine, en half intakt is. Vervolgens een rit langs loch Tay met aan het einde een kopje koffie in Killin, waar we onverwacht op een schitterende waterval annex stroomversnelling stuiten.
We sluiten af met een fraaie rit door the Trossachs en een rit langs Loch Lomond, het grootste Loch van Schotland, om uiteindelijk in Callander aan te komen. Ook nu weer een statig huis, nu echter ook nog eens in een perfecte staat van onderhoud. Gezien de vijf blinkende (zware) motorfietsen in de garage boeren ze best wel aardig met dit B&B....
Al wandelend in Callandar komen we wel tot de conclusie dat het een wat saai dorp is. Enige mogelijke uitzondering: twee bijzondere tuinen pal aan de overkant van het B&B. Echt vol! gestouwd met kabouters. Schaterlachend lopen we terug, drinken nog een kopje koffie en kijken we terug op alweer een geslaagde dag.

De Cairngorms en Pitlochry

Met stralend weer worden we gewekt in Aberdeen. Uitgerust van de flinke tippel gisteren pakken we de spullen weer op de motor en gaan weer en route.
We volgen eerst de rivier Dee.Drum Castle is al snel bereikt. Dit heeft een hele mooie plompe toren. (= lomp, maar met mooie ronde hoeken). Dan komen we bij Crathes Castle. Aardig om te zien, maar vooral opmerkelijk doordat de tuinman hier kennelijk volledig uit z'n dak is gegaan met conifeer-hagen. Strakgeschoren fantasievormen waar je wel van moet houden. Uiteindelijk vlak voorbij Ballatar komen we bij Balmoral, het koninklijke optrekje. Om het te kunnen zien was natuurlijk weer een kaartje nodig en ook nog eens een flinke wandeling. Omdat Betty toch niet thuis was hebben we dat niet gedaan en zijn we terug gereden naar Ballatar om daar maar een kopje koffie te drinken.
Nu de bergen in! Via kronkelige wegen rijden we hoog, laag, door groene velden en dan weer over bruine toppen. Bij Lecht treffen we zelfs een ski gebied. www.lecht.co.uk Dit zijn volgens ons gidsje de 'oudste skigebieden van GB(?)'.
Witte bergkoppen zien we in iedergeval genoeg, zeker als we uiteindelijk een knap eind verkeerd rijden en bijna de Cairn Gorm maar eens gaan bestijgen. Bijtijds keren we toch maar om. Gezien de gevorderde dag nu maar een kleine correctie op de geplande route, en rijden we via de Doorgaande weg half naar Blair Atholl. Hier treffen we net voordat de hekken sluiten een wonderlijk fraai wit kasteel (foto).
Vlak naast Blar Atholl ligt Pitlochry, ons eindstation voor vandaag. Hier hebben we een B&B in een Victoriaans landhuis geboekt, maar eerst nog even naar de kleinste whisky stokerij van Schotland, Edradour Distillery. Helaas, uurtje te laat. Die staat dan als eerste voor morgen op de lijst.Snel door naar Wellwood House, ons B&B. Schitterend pand en geheel in stijl. Mooie tuin eromheen ook.
Op tien minuten lopen vinden we Moulin Hotel&Brewery, waar we in de pub heerlijk eten en vooral van het zelf gebrouwen bier genieten. Het Braveheart Ale is een echte aanrader.
Na het eten nog een korte wandeling om en door Pitlochry. Ze hebben hier een stuwdam gemaakt die, om de vissentrek niet te hinderen, ernaast een constructie 'the Fish ladder, met steeds hoger wordende waterbakken zodat de zalm de dam kan passeren.
Nog even over het weer vandaag. We hebben bijna alles wel gehad. Warme start, kou en veel wind in de bergen, en een paar flinke plensbuien op de koop toe. Gelukkig eindigde dit weer stralend!

Dagje Aberdeen

Vandaag laten we de motor eens staan en trekken te voet Aberdeen in. Dit vooruitzicht maakt ons 's morgens wat lui, pas na negenen schuiven we aan het ontbijt en tegen tienen stappen we de deur uit.
We zitten pal in het centrum, dus de sites zijn snel gevonden. Het Provost Skene's House was helaas helemaal dichtgeplakt. Dit wegens gigantische breekpartijen er volledig rondom. Wat we kunnen zien ziet er wel speciaal uit.
In 't Marischal College vinden we ook de VVV die ons nog van een handig kaartje kan voorzien en het met ons eens is. "It's nice weather 'cause it doesn't rain". Eentje om erin te houden :)
Vanuit het centrum lopen we langs de haven. Zeer indrukwekkend en bedrijvig. Allemaal gigantische offshore boten aan de kade. De punt van de haven is Footdee, een complex huisjes ooit neergezet voor havenlui. Daarvandaan volgen we kust langs drie kilometer strand. Overal langs de boulevard staan auto's geparkeerd met meestal 1 of twee mensen erin. Wat ze doen daar is ons niet duidelijk. Voor de kust liggen nog tientallen schepen voor anker. Heel fraai gezicht zo.
Halverwege doen we even koffie in een soort American diner.
Aan het einde van het strand stroomt de rivier Don de zee in en vervolgen we onze weg langs de rivier door een natuurgebied. De stilte hier wordt alleen verstoord door het rustieke geluid van af en aan vliegende helicopters (waarschijnlijk transport van/naar al die boorplatformen die hier voor de kust moeten liggen). Door Seaton park komen we bij Brig 'o Balgownie (fraaie oude brug over de rivier) en dan bij St. Marchars Cathedral (heel mooi plafond met wapenschilden) en lopen dan door 'Old Aberdeen' en door de oude universiteit 'King's College. De kapel kunnen we even in en daarin worden we begroet door de galmende geluiden van het orgel. Organist zit heerlijk uit z'n dak te gaan. Hiervandaan terug naar het hotel waar we uitrekenen zojuist zo'n tien tot twaalf kilometer te hebben gewandeld. Voeten dus maar even in de lucht, kopje koffie erbij en even gewoon niks. Zometeen weer met energie de pub in!

Van Inverness naar Aberdeen

Lekker uitgeslapen staan we op, pakken we in en doen 't ontbijt.
Eerste stop pal buiten Inverness, de Clava Cairns. Dit zijn prehistorische grafbouwsels. Wonderlijke dingen. In concentrische circels staande stenen gevuld met kleinere. Het dak is in de tijd verdwenen, een enkel gangetje staat pal op de opkomst van de zon tijdens de zonnewende.
We rijden door stop nummer twee, fort George. Dit is een immens 18e eeuws fort op een bijzonder tochtige plek. Geen koffie dus we gaan snel weer door.

Derde stop is Cawdor Castle. Helaas is dit helemaal verstopt achter hoge muren en hagen dus zien we er praktisch niets van. In een wolshop bij het kasteel raakt Jacq helemaal verliefd op een shawl van baby-alpaca-wol. Tot ze de prijs ziet dan :) 

De weg naar Tairn vinden we even niet terug waardoor we verdwalen op allerlei heerlijke B weggetjes die slingeren door de heuvels hier.
Na verloop van tijd vinden we toch weer uit waar we zijn en rijden we door naar stop nummer drie,
Stop nummer vier in Elgin. Gewoon een aardig dorpje waar we zowaar een Starbucks treffen en, toch wel bijzonder, een prive motor parkeerplaats.
Dan door naar Aberdeen waar we tegen vijf onze plek voor de komende twee nachten vinden,
Motor gestalled, spullen de kamer in gemikt en hub, wandelingetje in Aberdeen voor een eerste indruk en een hapje/drankje. 't Zonnetje breekt door, Aberdeen presenteert zich op z'n best. Vlakbij treffen we een leuke uitgangswijk waarin we in een bar in een voormalige kerk een heerlijke dagafsluiter hebben.
Al terugslenterend naar ons bed zien we wel dat we kennelijk dicht bij de haven zijn. Tietenbar op de hoek, nachtclub aan de overkant.

Een Monstertocht

Heerlijk lui worden we tegen acht uur wakker en schuiven dan maar direct door naar het ontbijt. Scrambled eggs on toast is hier een waar kunstwerkje.
We blijven vandaag in Inverness want De Monster Tocht staat vandaag op het plan. Tegen de klok in rond het Loch Ness in de (verre) hoop Het Monster te spotten natuurlijk!.
We spotten genoeg. De ruine van kasteel Urquhart als eerste, als we net een paar kilometer Inverness uit zijn. Vanuit de hoogte kijk je neer op de ruine die op een rots pal aan Loch Ness ligt.
Dan rijden we door via een detour naar kasteel Eilan Donan. De rit leidt ons tussen de witte koppen van de bergen links en rechts over een schitterende route naar Eilan Donan, een kasteel die zo in Braveheart zou kunnen figureren. Stoer en somber. Onderweg daarnaartoe rijden we langs de Five Sister, een mooie rij bergtoppen naast elkaar. Een stukje terug over dezelfde route en dan verder langs Loch Ness.
Onderaan het meer bij Fort Augustus treffen we een heel sluizencomplex aan van het Caledonian Canal (kanal dat diverse lochs aaneensluit van de Noorzee naar de Ierse zee). Vijf sluisen, elk met ongeveer 4 meter verval tilt boten een knap eind omhoog/omlaag. (Zie ook Neptune's Staircase een paar dagen terug).
Deze sluizen zijn net vol in bedrijf. Schudden van boten in een sluis is als altijd een leuk gezicht dus we blijven hier even wat foto's maken.
Dan via de oostkant van Loch Ness terug omhoog naar Inverness. Dit is weer een vol ornaat B weggetje, dus meestal 'single track' met passeerplaatsen, gewoon berg op berg af in plaats van in de vallei blijven etc. Hoogland koeien op de berg, aardig wat schapen aan twee kanten van het hek en zelfs wat herten gezien.
Het laatste stuk blijft pal aan de oever zodat we kasteel Urquhart ook nog van de andere kant van het meer kunnen zien. Uiteindelijk terug in Inverness toch uiteindelijk wat whisky gekocht. Whisky likeur, dat wel, zodat wij zelf het ook echt lekker vinden, en natuurlijk Single Malt. Voor de details: het heet Bruandar, Whisky, honing en Sloe berries (Sleedoorn bessen)

Naar Inverness

Om zeven uur word ik wakker. Jacq nog diep in slaap als ik koffie sta te maken. Als ik de koffie op het nachtkastje zet krijg ik te horen dat het kwart over zes is. H'm, terug m'n bed in.
Om kwart over zeven poging nummer twee. Effe gymmen, ontbijt en off we go. Scottisch pancakes met mapel-syrup vandaag. Een voorzichtig zonnetje vanmorgen maar ook een erg dreigende lucht die vanaf zee komt aan waaien.
Een knappe westen wind hindert ons het eerste vlakke stuk. De weg 'hugged' de kustlijn. Links de zee, rechts het vlakke noorden van Schotland. Gaande weg komen de bergen weer in zicht, en die nemen een deel van de wind ook weg.

We gaan even op de koffie in het mooie kasteel van de graven van Sutherland, waar een knappend haardvuur ons weer opwarmt en waarna we de weg weer vervolgen.
We missen de ferry bij Cromarty naar Het 'Black Island'. We zijn zeven dagen te vroeg. De Cromarty Firth, waar die ferry ons mee naar de overkant zou nemen, ligt helemaal vol met boortorens in aanbouw of onderhoud. Merkwaardig contrast met al het natuurschoon wat we tot nu toe al gezien hebben.
Stukje terug dus, en nu rijden we om de Firth heen en belanden in Strathpeffer, een 18e eeuws kuuroord. Schitterende huizen hier. Nu ook af en toe een heel kort regenbuitje. Heel apart, telkens valt de regen terwijl we alweer in de zon rijden. Korte tijd later is eindpunt Inverness bereikt. JacqJacq en TomTom brengen ons in korte tijd naar het nu maar vooruit geboekte B&B (grotere stad, wat lastiger om een plek voor een schappelijke prijs te vinden)
Helaas nog niemand thuis dus parkeren we de motor, hangen de helmen aan het slot en gaan we in motorpak de stad verkennen. Pak was geen straf want de temperatuur is hooguit 10 tot 12 graden.
Een korte wandeling en een halve liter capucino later treffen we gelukkig wel iemand thuis. Spullen gedropped en weer de stad in. Tijdens de wandeling langs de bijzonder snel stromende River Ness zien we een leuk terras en dit blijkt een prima pub te zijn voor de avond maaltijd met op de ene TV premier-league en op de andere rugby.
Klaar voor vandaag; terug naar B&B, bakkie koffie en lui voorbereiden voor de tocht morgen.

John o' Groats

We worden wakker met een stralende blauwe lucht. Wind is weg, het is gewoon heerlijk.
In dit hotel heeft Jacq. Een sportzaal gevonden dus daar doen we de ochtend-knie-training.
We zitten toch al redelijk noordelijk. Vannacht om 4 uur even wakker en er straalde al wat licht tussen de gordijnen door.
Vandaag staat de rest van de westkust op de route tot het meest noordelijke punt. Wat we krijgen is fantastisch. Het ene moment rijden we door desolate maanlandschappen, dan weer dalen we af een groen dal in met links en rechts schapen langs en op de weg, vervolgens rij je rond een rotsblok en ligt er een spierwitte baai voor je neus.
De wegen zijn wel erg smal geworden. Het grootste gedeelte is meer een luxe fietspad met regelmatig een verbreding om elkaar te kunnen passeren, en om de zoveel kilometer even een stukje tweebaans weg.
D'r wordt wel heel sociaal gereden. Tegemoet komend verkeer wacht rustig bij zo'n verbreding en groet vriendelijk als je dan langs rijdt. Omgekeerd, achterop rijdend verkeer, houdt rustig redelijke afstand tot je ze voorbij laat. Ongelofelijk trouwens, hoe die locals weten te racen op die kleine weggetjes. Je zou toch heel wat auto's naast de weg verwachten.
Langzaam verdwijnen de bergen nu en blijft een loom heuvelend landschap over, doorsneden door meestal kaarsrechte wegen. De wind steekt op en een lichte miezer begint als we John o' Groats binnen rijden. Wat we ook verwachtten aan te treffen hier, niets van dat. Slechts een paar huizen, een Inn, een hotelletje en dat is het dan wel weer. Later horen we dat in dit gebied ook marr net 300 mensen wonen.
Het B&B tegen over het hotel wordt gerunned vanuit dat hotel en het is vol. Als we het dorp praktisch uitrijden treffen we echter het 'John o' Groats Guesthouse'. We worden hartelijk welkom geheten en hebben de laatste kamer. Terwijl we onze pakken nog aan het uittrekken zijn wordt er al koffie voor ons klaargezet in de lounge. Wat volgt is een heel prettige koffie zit. De eigenaren draaien deze zaak net 18 maanden en hebben er duidelijk lol in om telkens weer nieuwe mensen te ontvangen en daar heerlijk mee te kunnen babbelen. Avondeten kan worden geleverd, ze hebben een kleine kaart. De Sirloin steak (entrecote) was echter van zo'n formaat dat de Sticky Fudge Pudding (van mij) en de Chocolate Cake (Jacq) er slechts met moeite nog bij ging.
Afgevuld rollen we dus maar snel ons bed in.

Rondrit op Skye

Plotsklaps schrikt Jacq. wakker. Shit, al(!) kwart voor acht. Gymmen maar overslaan, we moeten naar het ontbijt anders vertrekken we te laat! Wie zei dat een vakantie stress-vrij is?

Vandaag als eerste een rondrit op Skye. Benzine ank eerst nog even goed afgevuld want dit eiland is best wel groot en de tankstations worden steeds zeldzamer. We rijden grofweg Skye buitenom rond tegen de klok in. Het eerste deel van de tocht is door ruig-ruiger-ruigst terrein. Enkelbaans weggetje met hier en daar een passeerplaats die zich heeft gevormd naar de bulten, kuilen en bochten pal langs het water. Hier en daar een huis of wat schapen/koeien. Je bent wel echt een bikkel als je hier woont en werkt. De bergen van Skye torenen boven ons uit met hier en daar nog sneeuwige koppen. Het is gewoon koud op de meest noordelijke hoek. Hoe ander de andere kant van het eiland. De hellingen glooien, zijn groen en alles oogt gewoon vriendelijker. Onderweg rijden we door Portree, de 'hoofdstad' van Skye. Dit is een leuk en kleurrijk havenplaatsje. Een koffiestop maken wij het Maccleod kasteel Dunvegan. Hier treffen we net drie bussen Amerikanen die net voor ons in de rij staan voor een broodje of koffie. Een berg volwassenen op schoolreis; anders kan je dit niet beschrijven.
Via een vaste (en eigenlijk best korte) brug rijden we van Skye weer op het vaste land en volgen grofweg de west kust. Ook dit is een stuk 'zachter' dan die noordkant van Skye. Het zonnetje komt af en toe door en zo slingeren we ons verder noordelijk, soms de kust volgend soms aaneensluitende valleien tussen de nog immer best wel hoge bergtoppen. Doel Ullapool halen we tot ongeveer 30km als we in Dundonnel een biertje, diner, bed en ontbijt aantreffen.
Tijd om af te stappen dus en ons over te geven aan de rust van Schotland.

De hooglanden in en naar Ilse of Skye

Als we wakker worden in Cairndow hangen de wolke laag over de bergen rond Loch Fyne. Een lichte miezer (een Bretonse zou Jacq zeggen) completeerd de boel.
Porridge als starter bij het ontbijt. Aangezien dit nogal Schots is hebben we 't maar niet afgeslagen. Dikke (beetje te) havermout pap wordt ons appartement binnengedragen. Leuk, maar wel voor maar 1 keer...Toast, egg and bacon completeert de boel. Zoveel bacon dat we daar maar een lunchhapje mee fabrieken.
Het is droog als we met de motor verder Loch Fyne rond rijden. Bijzonder mooi kasteel in Inveraray, en zo zakken we langs het Loch af tot Lochgilphead (en dat is dus een plaatsnaam hier) waar we verder noordelijk gaan voor de fantastisch mooie route langs Loch Awe. 40km weggetje, dat wel. Zelfs met de motor is het beter te stoppen als een tegenligger opdaagt. Gelukkig komt dat slecht een paar keer voor.
Ergen op twee/derde een kopje koffie in een verlopen maar toch best wel chique hotel-rest. Spieren weer een beetje los gewoeld en we gaan verder richting Oban. Onderweg begint het weer te miezeren en in Oban regent 't al aardig door. Ondanks dat Oban zo op het oog in de drive-through er leuk uit ziet rijden we toch maar door tot Fort William. Hier, aan de voet van Ben Nevis (4406m) even drogen en een kopje koffie. En nog maar 1.
Vlak na deze stop vinden we Neptune's Staircase. Een rij van zeven aaneengesloten sluizen die een hoogte van pak 'm beet 12 tot 15 meter overbruggen. Blijft toch altijd wonderlijk, dit soort constructies.
De rit die nu volgt naar Mallaig voert ons door het betere ruige terrein. De valleien waar we rijden worden links en rechts begrensd door bergen to ca. 2500 meter en soms hoger. Waarschijnlijk ligt er boven nog sneeuw maar dat kunnen we door de laaghangende bewolking niet zien. Regelmatig kletteren er echter bergbeken schuimend om laag over de verder praktisch kale wand.
In Mallaig zijn we net 10 minuten te laat voor de ferry over de Sound of Sleat naar Armadale op het Ilse of Skye en moeten we helaas drie kwartier wachten op de laatste boot van die dag. Beetje moe, beetje koud, beetje jammer. De overtocht gaat wel erg snel en om half zeven rijden we het eiland op, op zoek naar een bed. Na onder andere een hotel kamer van 240 pond en en B&B die we echt niet vonden te hebben overgeslagen belanden we een uurtje later in Harrapool, Broadford in het 'Hebridean Hotel'. In de Pub beneden probeert Jacq. de lokale Whisky en ik het lokale bier. De laatste wint.

Van de Laagvlakte naar de Hooglanden

Gymmen voor het ontbijt.
In de tuin van 't B&B beginnen we vandaag een soort van sportief. Squads, GoodMornings en LungSquads moeten er voor zorgen dat Jacq. d'r knie weer in orde komt. Samen staan we in de tuin die oefeningen te doen totdat we om half negen aan het ontbijt kunnen schuiven.
Daarna een fraaie rit via Whithorn (bijna de zuidelijkste kust plaats van Schotland) en dan langs de kust omhoog naar Culzean Castle (zie plaatje).
Dit kasteel, eerst alleen een toren maar in de 18e eeuw verbouwd to een riant onderkomen van een reeks graven, ligt pal aan zee in een groots opgezet park. In 1975 is het volledig gerestaureerd. Binnen allerlei mooi ingerichte kamers en de bijzonderheden van de architect (ovaal trappenhuis en een ronde salon) waren erg mooi.
Hierna een korte stop bij Burns Cottage.(De plek waar de Schotse 'dichter des vaderland' Robert Burns is geboren) en dan door langs de kust tot aan Greenock waar we met de ferry naar Dunoon de Fyrth of Clyde over steken.
Tegen 17:00 komen we in Dunoon aan. We zien de B&B uit de gids niet zo snel en besluiten door te rijden. Uiteindelijk bij de kop van Loch Fyne zien we pas een bord wijzend naar een Inn. Als b lijkt dat daar een kamer voor 140 pond gaat rijden we door, en gelijk weer op de rem. 50 meter verder: 'The Old School B&B' 50 pond inclusief ontbijt voor een volledig appartement!
Pal aan het water gelegen zien we aan de overkant de Hooglanden al liggen.
Bij die Inn gegeten en hop, terug naar B&B, kopje koffie, stukje schrijven en oogjes toe zodat we morgen ochtend fris de Hooglanden kunnen in rijden.

Gretna Green en Threave Castle

Rond 12:00 zijn we eindelijk van de boot en rijden we in Newcastle richting Carlisle en Schotse grens..

Wegens de harde wind kon de boot niet zelfstandig de haven van IJmuiden uit en moest er worden gewacht op een sleepboot. Die vertraging, en de harde wind tot ergens diep in de nacht zorgde er helaas voor dat we zeker twee uur later in Newcastle aankomen dan geplanned. Het (lopend) diner was, voor op een ferry dan, bijzonder goed. We hebben ons zeker aan 4 servings tegoed gedaan.
Dubbele espresso met borrel in de nachtclub onder het genot van een aangename band (zolang de zangeres d'r mond hield dan). Bij het begin van de bingo toch maar terug naar onze hut. Muziekje, wat lezen en schommelen op de soms woeste baren deed ons fluks in slaap vallen.

Het links rijden gaat eigenlijk gelijk weer goed en in een kleine twee uur hebben we het smalste stuk van Engeland overgestoken en rijden we vlakbij Gretna Green de grens over.
In Gretna Green bij de smid de eerste stop. Aardig wat vers getrouwden gezien die dit nu over commerciele historische punt kennelijk nog altijd romantisch achten. Kopje koffie in de zielloze self-service en we laten dit achter ons. Wat volgt is een fraaie rit langs de Zuidkust van Schotland.
Onderweg nog een stop in Castle Douglas voor het Threave Castle, een fraaie donjon op een eilandje in de rivier. Wandelingetje van pak 'm beet 10 minuten door de weilanden en daar staat het opeens.
Daarna weer door via de kust (hoeps, tanken zou nu toch wel eens fijn zijn) en tegen 17:00 komen we aan in Newton Stewart waar B&B Flowerbank ons onderdak voor de nacht verschaft.

's Avonds nog een hapje/drankje op de hoek, en de dag is op.

---

Room with a view

We zijn aan boord.
We hebben de eerste regen al lekker onderweg naar IJmuiden voor ons kiezen gekregen. Tijdje moeten wachten in die druilregen en dan lekker glijden op die spekgladde vloer van de boot.
Kachel dadelijk maar even op max. Kamer beetje ingericht zodat die pakken weer drogen en nu maar eens op ontdekkingstocht!

---

Schotland, we zijn er nu klaar voor!

Kinderen gedag gezegd, honden en konijn op hun logeer adres, routeplanner is opgeladen, headset is getest en de tanktas is gemonteerd. Nu nog even de tasjes inpakken en we kunnen in IJmuiden aan boord op weg naar Newcastle. Dus: laatste avondje lui op de bank en hop, we gaan!