Vertrek na wat hindernissen

Tegen half acht klaar wakker dus maar weer eens wat thee/koffie maken voor de nog liggende dames. Langzaam aan komt er meer leven. Bij het douchen ziet Jolande een raar plekje op haar arm wat uiteindelijk een teek blijkt te zijn. D'r teken-tang ligt nog bij het gast-gezin dus ik word er op uit gestuurd om zo'n hier ergens in Kathmandu op de kop te tikken. 'K ben alle soorten shops in geweest maar het enige wat ik kreeg was vraagtekens. Een teken-tang? Nooit van gehoord. Met lege handen kom ik terug. Jacqueline weet de teek uiteindelijk met een pincet en draaibeweging toch volledig te verwijderen. Dan uiteindelijk op het dakterras maar ons ontbijt.

Hierna inpakken, en als we bijna klaar zijn, is ons fototoestel zoek! Het enige wat we kunnen redeneren is dat we 'm gisteren in het restaurant vergeten zijn. Paniek natuurlijk. Jolande weet het telefoonnummer van die zaak te vinden en gelukkig, het toestel was daar. Ik dus op een holletje daar naar toe, en Jo gaat samen met Jacq nog even kijken voor wat souvenirs. Opgelucht met camera treffen we elkaar weer en, na nog wat shoppen lunchen we gedrieën en halen dan onze tassen op in hotel Utse. In de lobby nemen we uitgebreid afscheid van Jolande en dan met een taxi naar het vliegveld.
De terugreis is nu echt begonnen..

Onverwacht zijn we snel door de check-in en de douane. In Abu Dhabi moeten we alleen nog wel zien te regelen om het tweede stuk weer naast elkaar te kunnen zitten (alweer!!!). We hebben momenteel voor die vlucht allebei een 'raam' stoel; achter elkaar :(

Het veld in met Jolande

Na een alweer gigantisch ontbijt lopen we met Jolande weer naar dat tempeltje. Hier is afgesproken met twee lokale vrijwilligers om nog even wat voor te bespreken voordat Jolande haar eerste presentatie gaat geven aan een groep vrouwen. De eerste vrijwilliger is er al, en die is nieuw in dit veld. De ander laat op zich wachten dus Jolande en die vrijwilliger hebben uitgebreid de tijd om elkaar beter te leren kennen. Het is een meisje uit de omgeving, net 18 jaar en is notabene vanmorgen al naar de Universiteit geweest. (5 uur op, van 6 tot 10 college) Een indrukwekkende dame die net drie maanden druk bezig is geweest in wederopbouw van woningen. Gevieren drinken we nog een kopje thee in een klein winkeltje. Op de heuvel is een groep vrouwen verzamelt voor een mini krediet project. Wanneer dat klaar is is Jo aan de beurt. Gezien het wat gevoelige onderwerp (vaginale aandoeningen en borstonderzoek op mogelijke eerste tekenen van borstkanker) heb ik me even afgezonderd.

Lekker hoger op de heuvel in het zonnetje is ook zo slecht nog niet. Wel heel benieuwd hoe de presentatie gaat en wat de reacties zijn. Een groepje kindjes komt op de heuvel spelen en zoeken contact. Giechelend komen ze wat geplukte bloemetjes geven en, na m'n enthousiaste reactie, zit ik binnen de kortste keer met m'n handen vol geplukte dingetjes.

Als de presentatie over is komt Jolande naar boven om mij op te halen. Het is heel goed gegaan. De vrouwen waren vol aandacht en regelmatig onstonden er discussies en hadden ze veel vragen. Hetslechte nieuws  was dat de vrijwilliger toch verder afzag van hulp hier. Iets te confronterend in haar eigen gemeenschap. Jolande neemt ons nog even mee naar de kliniek waar ze begin, en vlakbij drinken we nog een kopje thee voordat we terug wandelen naar ons gast gezin.

Hier, met nog een lekker kopje thee nemen we uitgebreid afscheid van dit zeer hartelijke gezin. Even later staan we aan de weg op de bus te wachten. Het is al na vieren en Jo begint een beetje ongerust te worden. Om vijf uur hebben we toch een bus, zelfs een met zitplaatsen, en een goede tien minuten later zijn we alweer in Kathmandu. Geen zin meer om een uur te lopen, dus een taxi naar hotel Utse.

Hier eerst maar eens een biertje en Jo haalt er dan gelijk haar achterstand appjes en facebook felicitaties in. Want: weer netwerk!

Als afsluiter gaan we naar een Frans bistro waar we eindelijk weer eens een bekend maaltje hebben.

Nog 1 nachtje, dan zit het er helaas weer op....

Een dagje 'local community'

Na het gigantische Dal Bhat ontbijt gaan we met Shiva mee naar zijn school. Jolande heeft om elf uur een meeting een dorp verderop en wij zijn wel nieuwsgierig naar deze school. Shiva is hier de hoofdmeester en z'n vrouw geeft er ook les. Via een reeks van kleine paadjes beklimmen we de heuvel naar de school en Shiva laat zien wat de aardbeving hier allemaal heeft aangericht. Als een huis schade heeft is het ook wel gelijk volledig ingestort. Overal bergen aan puin en de huizen die zijn blijven staan (meestal de betonnen huizen die duidelijk meer beving proof waren) worden nu nog sterker gemaakt. Overal tijdelijke golf-platen huisjes die met behulp van buitenlandse organisaties mogelijk zijn gemaakt. Als we dichtrr bij de school komen lopen er ook steeds meer kinderen mee. 'What's your name? Arno, and yours?' Aan de lopende band. Opeens vol ik een handje in mijn hand en samen met Gopal loop ik verder naar de school. Het schoolgebouw is door de aardbeving verwoest, maar, met behulp van buitenlandse hulp en een hoop lokale handen is binnen een maand met golfplaten een hele tijdelijke school opgebouwd. Als we daar aankomen gaat ook net de bel. We brengen een hoop hilariteit als we even in de klassen kijken. In een aparte ruimte, de leraren kamer, is ook de bibliotheek en al het overige lesmateriaal opgeslagen wat na de aardbeving nog enigzins bruikbaar uit de ruine gered kon worden. 15 dagen na de beving waren ze al weer begonnen in een grote tent met de kinderen voor trauma verwerking. Een water filter systeem, aangelegd door een andere buitenlandse organisatie, een muur die de helling meer moet stabiliseren door weer een andere organisatie. Het is hier goed zichtbaar dat de buitenlandse hulp ook echt aan komt. Na de school volgen we de weg eenstuk. Bij een tempeltje hebben we afgesproken om Jo weer te ontmoeten. We zijn daar wat vroeg en lopen een stuk door op zoek naar een kopje thee. Onderweg worden we aangesproken doir een man die opzoek is naar z'n hond. Na een kort gesprekje, (where you from, where you are going) worden we uitgenodigd om gewoon bij hem een kopje thee te drinken. De goedlachse man blijkt uiteindelijk ook een VIN-vrijwilligers host te zijn die momenteel onderdak geeft aan 19 Koreanen. Na een gezellig gesprek en een lekker kopje thee slenteren we terug naar het tempeltje waar een paar tellen later Jo ook aankomt. Die heeft vanmorgen gewerkt met die zelfde Koreanen en is helemaal enthousiast hoe dat vanmorgen ging.
Een uurtje later komt de Nepalese vrijwilliger ook aan en Jolande ontvangt eindelijk de posters. Ze bespreken nog een tijdje de presentatie en waar er morgen mee begonnen worden en meer van dat soort praktische zaken. Nog even een kopje thee in een lokaal winkeltje en we slenteren weer terug naar huis. Op het dakterras pakken we nog even de laatste zon als er ook een kopje thee wordt gemaakt. Een goed moment om het meegebomen Edammertje aan te snijden. Daar wordt duidelijk van genoten. Tegelijkertijd wordt het avondeten voorbereid. Vele soorten verse groenten worden gesneden, gehakt, gepels en ga zo maar door. Een wonderlijke wortel wordt met een meer dan vlijmscherp mes zorgvuldig schoongemaakt en gesneden. Beneden wordt zelfd een stuk geit zorgvuldig in brokken gehakt. Ik denk dat we een feestmaal gaan krijgen!
Rond het heerlijk warme vuur van de kookplaats verzamelen we en zijn getuige van het kokkerelen terwijl Jolande in haar notitie boekje nauwkeurig het recept van de mutton-curry registreerd. De avond wordt besloten met inderdaad een feestmaal waarna we tegen half negen toch maar gauw ons bedje in duiken. De sterren staan weer strak aan de hemel. Zal wel een frisse nacht worden.

Een paar dagen met Jolande mee

Om half acht zingen we samen Jolande toe. Alweer een verjaardag ver van huis!
Vanaf vandaag gaat Jo weer aan het werk en wij gaan een paar dagen met haar mee.
Na het ontbijt lopen we de de stad naar het VIN (Volunteers Initiative Nepal) hoofdkantoor. Op advies van Jo met een mondkapje want het is een erg stoffige route. Eerst nog even een taart ophalen die helemaal mee moet naar het gastgezin.

Bij het hoofdkantoor worden we vriendelijk welkom geheten en Jo laat ons even alles zien. Alles gaat wel op een aangepast tempo. De posters die ze heeft gemaakt worden waarschijnlijk nu ergens gedrukt, en de locale vrijwilliger waar ze een bespreking heeft komt pas een paar uur later aan.
Op de veranda in het zonnetje is het goed toeven en we zitten daar lekker wat te lezen terwijl er uit de keuken al heerlijke geuren te ruiken zijn.
Na de lunch heeft Jo d'r bespreking en niet veel later lopen we, samen met nog een andere vrijwilliger naar de busstop van de locale bus. We zijn redelijk op tijd en vinden alle vier nog een (soort van) zitplaats. Jacq en ik zitten helemaal voorin op een soort van kussen net naast de chauffeur. Een uurtje later, als de bus helemaal vol is, eigenlijk dus gewoon vier keer zoveel mensen als 'ie aan kan) zitten we klemvast en begint de reis.
Een half uur later kruipen we de bus uit en zijn we bij het gastgezin. Net op dat moment komen ook nog de teee andere vrijwilligers aan. Benden worden we door de vader, Shiva, al vriendelijk welkom geheten en met z'n allen gaan we naar het dakterras waar we eindelijk de taart kunnen gaan aansnijden die wonderbaarlijk de reis heeft doorstaan. Maar, eerst nog een heel welkomst ceremonieel. Jolande wordt in het zonnetje gezet als jarige, en daarna Jacq en ik ook nog eens. Jo en Jacq worden verwent met een mooie sjaal en ik zo'n typisch hoedje wat erg veel mannen hier dragen. En een tika natuurlijk (zo'n rode stip op je voorhoofd, een soort zegen).
Eindelijk dan de taart met een kopje thee. Wegens de brandstof tekorten wordt voor het merendeel op open vuur gekookt.

Terwijl het koken aan de gang is wordt er een hele disco installatie op het balkon beneden in elkaar geknutseld door twee zoons en onder de sterren hard gedanst. In het keukentje boven wordt gezamenlijk de Dal Baht genuttigd. Een hele gezellige en vooral lekkere maaltijd. We voelde ons wat bezwaard om hier ook te blijven slapen dus heeft een van de zoons een hotelkamertje geregeld ietsje verderop. Samen met de vrijwillligers drinken we daar nog een biertje en, terwijl zij een hilarisch kaartspel spelen kruipen wij ons bed maar eens in.

En alweer terug in Kathmandu

Na alweer een heerlijk ontbijt, lekker buiten in het zonnetje, worden we om kwart voor negen weggebracht naar het busstation voor de rit terug naar Kathmandu. Iets over negen vertrekken we ook echt voor de rit van ongeveer 250 km, waar normaal gesproken zo'n 6 uur voor staat. Het stuk waar we heen zo lang over deden gaat nu gewoon 'vlot' en voor we het weten is de lunch stop alweer daar. Onderweg een beetje soezen, wat lezen of gewoon van het voorbij trekkende landschap genieten. Het grootste gedeelte van de rit loopt over een bergweg en volgt een rivier die zo'n 50 meter lager stroomt.
Op nog hooguit een uur van Kathmandu loopt al het verkeer muurvast.

Wat precies de aanleiding zullen we waarschijnlijk nooit weten (tenzij het die ene vrachtwagen is met panne die een rijbaan blokkeerd).

In ieder geval staan we eerst zeer lang stil, bewegen we een paar meter, weer stil om uiteindelijk 5 uur later dan toch eindelijk in Kathmandu aan te komen bij het eindpunt. Met een taxi zijn we dan vlot ook weer bij hotel Utse waar we weer het bovenliggende appartement hebben geboekt. Iets voor half acht, reismoe, lopen we de stad in voor een maaltje en vinden een bijzonder leuk restaurantje met heerlijk bbq gerechten. Met een drankje en een hapje komen we weer wat bij, maar gaan toch maar snel terug naar het hotel om lekker onder de wol te kruipen.

kano, walk en jeep safari

Tegen achten worden we, na een machtig ontbijt, opgehaald en met een jerp naar de start van onze activiteiten van vandaag gebracht. We beginnen met een stuk varen met een uit een boom gehakte kano op de rivier die het nationale park Chitwan afscheid van de 'bewoonde' wereld. Met z'n drieen, slechts aangevuld door onze gids en een schipper, zakken we langzaam de rivier af. Het is nog vroeg dus de rivier dampt schitterend in het ochtendlicht als de gids ons wijst op allerhande bijzondere flora en fauna. Kleurijke vogeltjes 'king fishers' vallen op, net zoals de oohjes en neus van diverse krokodillen die in het water liggen te loeren. Na de kanotocht gaan we verder te voet het park in. Ook hier bijzonder veel fraaie dingen. Meters hoge termieten heuvels, slingerende lianen, diverse sporen van wild.

We hebben zelf staan ruiken aan wat tijger sporen die tegen een boom gesproeid was. De spanning kwam echt te voren toen onze gids plots op afstand een wilde olifant ziet. Geschrokken en op een holletje neemt hij ons snel mee enkele honderden meters verderop. (Ter geruststelling: veel later bleek het niet het mannetje te zijn maar een losgebroken vrouwtje uit het 'fok programma'. Als sluitstuk gaan we naar dit fok programma. Hier leren we dat Nepal nu probeert zelfstandig hun olifanten populatie op peil te krijgen. Een 15 dagen oud kalf steelt de show natuurlijk, zeker als we haar zelfs zien drinken bij haar moeder (volgens Jo: een duidelijke 'plop' toen ze weer los liet).

Na terukomst in het resort een snelle lunch want het middag programma komt er alweer aan. De jeep safari. Deze brengt ons in ruim 4 uur veel dieper in het nationale park. We zien de bosgebieden veranderen in meters hoge grasgebieden en overal weer weelderige flora en fauna. Tussendoor nog een bezoek aan een krokodillen fok programma.

De safari loopt best uit en pal voor zonsondergang zijn we, behoorlijk koud geworden, terug op ons startpunt. Snel naar het resort dus om de nodige truien en vesten aan te trekken.
We sluiten de dag af met een maaltje in de stad en dan nog een kopje koffie op onze kamer. Slaap roept alweer. Morgen weer terug naar Kathmandu.

Een dag vol olifanten

Rond kwart voor negen schuiven we aan het ontbijt. Pal naast ons ontbijtplekje staan twee olifanten die we afgelopen nacht al vaag gezien en vooral gehoord hadden. De twee dames kregen een volledige manicure door een team dat hier probeert de olifanten verzorging op een beter peil te brengen. Inclusief een film-crew werd er flink gevijld en geschaafd. Ontbijtje naar binnen en, na een gesprekje met de manager hier over welke uitjes er allemaal verzorgd kunnen worden slenteren we naar de rivier hier vlak naast om naar het olifanten badder ritueel te gaan kijken. We zijn er als allereerste en langzaam komt er nog een handvol mensen meer. Goed om 11 uur komt de eerste olifant met begeleider aan lopen, en na het afmonteren van z'n rug drager gaat de dikhuid heerlijk het water in om daarin lekker te badderen. D'r verzorger schropt haar lekker met puimsteen en je ziet d'r echt genieten.
Er komen af en toe nog meet olifanten bij maar het eerste koppel steelt duidelijk de show. Lange tijd twijfelt Jacq om het water in te gaan maar uiteindelijk is ze dan zo ver. Jo houdt het dan ook niet langer:)

Langzaam aan verdwijnen alle toeschouwers terwijl wij lekker in het zonnetje blijven genieten van een later aangekomen olifant die lekker in het diepere deel van het zwembad aan het poedelen is.
De eerder show stelende olifant werd zo goed verzorgd zodat we aan z'n verzorger vroegen of dit koppel geboekt kon worden voor een jungle safari. Dit kon, in het dorp bij een cooperatie. Dus, na nog een lassi gedronken te hebben gaan wij op zoek in het dorpje naar het kantoor van die coop. Natuurlijk eerst helemaal verkeerd, maar als we net de rivier wal op stappen zien we notabene 5 krokodillen aan de overkant in de zon liggen. En dat pal naast een opstapplaats voor kanotochten! Je kan daar maar beter oppassen met instappen:)

Na een korte wandeling vinden we de coop uiteindelijk en na wat gesjacher (ja, we moeten eigenlijk ook de vierde plek op de olifant betalen...) sluiten we de deal. Snel nog een heerlijk lunchje in een mini zaakje aan de overkant van de straat en we worden opgepikt door een paard met wagen om ons naar het opstappunt te brengen. Die paard met wagens hadden we hier al rond zien stappen en eigenlijk was dat maar een triest geheel. Mini pony's, en ze zien er stuk voor stuk slecht uit. Met het schaamrood op de kaken stappen we toch maar op. Tijdens de eerste vijf minuten besluiten we dan ook om de terugweg maar gewoon te gaan lopen.
Aangekomen bij het opstappunt wuift 'onze' verzorger ons al toe en geen vijf minuten later stappen we op. (Inclusief vierde persoon!) Wat volgt is een twee durende wandeling/schommeling door het national park. Onze drijver zorgt er voor de beste plekjes te vinden voor het oversteken van wat rivieren en wijst ons regelmatig op bijzonder wild. We zien pauwen, hert achtigen, wat zwijnen die lekker in de modder liggen te spelen en, op de koop toe, HET dier waar dit park brroemd voor is, twee 1 hoornige neushoorns.

Nadien wandelen we in een uurtje terug naar het dorp om in ons resort even bij te komen van een alweer geslaagde dag en even wat zaken te regelen voor de planning van morgen aangevuld met bus tickets terug naar Kathmandu de dag daarna. Dan het dorp weer in want om 19:00 zou een folkloristische dansvoorstelling beginnen. Highlights: een stokkendans, een peacock dans die afsluit met een bloem aangeboden aan Jolande, en een slotdans waarin Jacq zonder meer de hoofdrol in had!
Hierna nog even een snel diner en dan vlot het mandje weer in. Morgen maar weer eens de wekker op 06:00 voor een nieuwe dag vol met avonturen.

Van Pokhara naar Chitwan

05:00 en jahoor, daar wassie weer. Snel het waterkokertje aan voor de noodzakelijke koffie/thee en nog heel even terug. 5 minuten later schiet alsnog de powercut er in dus ik was een keer net op tijd.
Opfrissen, rugzak pakken e.d. Begint echt routine te worden dus om 06:00 lopen we bepakt en bezakt het dorp in om nog even snel een ontbijtje te scoren voordat we om 07:00 worden opgepikt door een taxi die ons naar het busstation brengt.

Eerst nog wat gehannes. Die bus was dan wel geregeld, maar er waren geen zitplaatsen geboekt(!) uiteindelijk hebben we tot de eerste uitstap plaats ( pak 'm beet halverwege) bij de chauffeur op wat bankjes gezeten. Jo en ik stapte daar ook even uit om te plassen maar uiteindelijk was dat niet helemaal de bedoeling geweest. Als ik als eerste terug kom hangt Jacq paniekerig uit het raam. De bus wilde alweer weg, stond midden op de weg te toeteren en Jacq naar de chauffeur 'my husband and my daughter!!!' roepend. Al met al ging het goed hoor. Jo kwam ook redelijk vlot weer aan boord. We rijden dan nog vijf minuten en daar was dan echt de pauze. Inmiddels was het wel zwaar mistig en ronduit koud geworden. Alledrie proberen we met onze geest de wolken maar weg te denken.
Anderhalf uur later komt onze stop. Hier staat het rafting team ons al op te wachten. Snel om kleden in short/slippers en we dalen af naar de rivier. Vier chinezen en wij drie, en een schipper natuurlijk. Het wolken wegdenken heeft wel goed geholpen. Een stralende zon schijnt ons lekker warm als de schipper de eerste instructie geeft en als we instappen zijn ee eeer lekker op temperatuur. Die twee rn een hslf uur raften was echt te gek. Wild water waar de schipper ons natuurlijk binnen de eerste golven al kletsnat kreeg, afgewisseld met rustige peddel stukjes en vooral gewoon een hoop lol. Na deze tocht weer even omkleden. Met de auto zijn al onze spullen al vooruit gereden. Nog even een lekkere lunch en dan weer verder. Met een local bus (alhoeel volgen Jo beste nog wel een luxe versie) gaan we verder. Achter het stuur een kruizing tussen Lauda en Senna. Als een voor ons rijdende inhaler niet snel genoeg ging dan pak je toch een stukje berm om dan maar dubbel in te halen? Moet er nog bij vertellen dat dit dus op bergwegen gebeurd waar je de afgrond naast je eigenlijk gewoon vertikaal naar beneden ziet gaan. Regelmatig staan we toch ook vrij lang stil. Onderhoud aan de weg en een sardverschuiving laten dan maar een enkel spoor vrij met als gevolg hele lange files. Anyway, Met zo'n twee uur vertraging komen we eindelijk tegen 19:00 aan in Sauraha, een klein plaatsje aan de rand van het Chitwan National Park. Hier nog een kleine 10minuten met een taxi naar ons resort waar we al eigenlijk niet meer verwacht werden. We worden welkom geheten met een bakje thee, en gaan dan snel naar onze kamers. Omdat het al donker is kunnen we het niet zo goed zien allemaal, maar de kamers zien er ronduit top uit. Moe na deze toch wel erg lange dag gaan we snel eten en dan vlot ons mandje in. Morgen zien we wel weer verder.

Luie Nieuwjaarsdag

We worden wakker door het zachte tromgeroffel bij de school iets verderop. We weten inmiddels dat dit het leerlingen-appel is, dus het is tien uur. Lui rekken we ons uit en staan dan maar eens op. Geen idee wanneer Jolande is thuisgekomen maar dat zal wel laat geweest zijn. Dus wanneer die wakker wordt weten we nog niet. Wegens de powercut kunnen we hier geen koffie maken dus haal ik in de stad alvast twee koffie to-go en op ons terrasje zitten we daar lekker in de zon van te genieten als Jo zich ook laat zien.
Tegen twaalf slenteren we maar eens de stad in om een ontbijtje te vinden. Na dit prima ontbijt wat sjacheren met een taxi chauffeur om ons dicht bij de 'wereld vrede pagode' te brengen. Wij met z'n drieën passen net in z'n autootje en, af en toe over de grond schrapend brengt hij ons al tot flinke hoogte. Hierna nog een ellenlage trap en we staan bij de oogverblindende pagode. Vanuit Pokhara zien je 'm overdag boven op de berg ook staan, maar als je er vlakbij bent doet het wit bijna pijn aan je ogen.

Aan de andere kant loopt een pad helemaal terug naar beneden. Halverwege drinken we nog wat en, uiteindelijk beneden charteren we een bootje wat ons, via een kort (max 5 min, anders bijbetalen!) bezoekje aan een eilandje met een Hindoe tempel weer terug brengt in Pokhara.
Het dan al bijna vijf uur, dus gaan we nog even terug naar het appartement, knappen ons even wat op om dan lekker te dineren in de stad. Tegen achten zijn we we weer terug en de dames duiken bijna direct hun bed weer in. De wekker staat morgen ochtend tenslotte op 05:00, zodat we nog even in de stad kunnen ontbijten voor dat we worden opgepikt voor onze reis naar Chitwan.
Momenteel hebben we stroom dus ik schrijf nu dit stukje met een lekker bakkie zelf gemaakte espresso!

Een vroege 'Gelukkig Nieuwjaar'

Tegen vijf uur treffen we Jolande bij cafe Concerto. Dit is ongeveer naast haar hotel en een makkelijk afspreekpunt. Jolande is net aan het para-sailen geweest, wij puffen nog wat na van onze trek. Even snel Jo d'r spullen naar ons appartement verhuizen, dan minder snel makeup bij werken en lekker weer de stad in. Eerder hadden we een leuke zaak gevonden en hier nemen we Jo mee naar toe voor een oudjaar diner.

Na het diner zoeken we de rest van Jo d'r vrijwilligers op. (Ze zijn gisteren collectief naar Pokhara gekomen voor het oud-nieuw feest). Na zeer hartelijke begroetingen gaan we gezamenlijk naar een soort van dance-feest. Onder het het genot van een biertje wiebelen we wat mee. Van een paar Spaanse vrijwilligers hebben we 12 druiven gekregen voor een ceremonieel klokslag middernacht. Op elke slag van de klok 1 druif eten, en dan pas 'Gelukkig Nieuwjaar'.

Daarna maar snel een belletje naar huis. Hier middernacht is in NL 19:15. Omgekeerd, in NL middernacht: hier 04:45. Dus, mocht NL bellen dan liggen wij waarschijnlijk op twee oren.

Nog een biertje en Jacq en ik gaan op huis aan. De vrijwilligers, Jo inclusief, zullen het vast wel laat maken....

Toch wel gek. Nu ik dit schrijf moet het nog steeds Nieuwjaar worden in Nl. Hier drinken Jacq en ik nog even een koffie onm dan toch echt lekker te gaan slapen.....

Trek van Damphus terug naar Pokhara

Na een prima nachtrust met extra dekens worden we tegen half zeven door onze gids gewekt voor de zonsopgang show. Een kwartiertje later staan we boven op het plateau en nog geen twee minuten raken de zonnestralen de eerste toppen. Met een kopje thee in ons handen staan we hiervan te genieten totda we geroepen worden ons om te draaien. Nu zien we een vuurrode zon opkomen die de vallei onder ons langzaam verlicht. Die verlichte bergtoppen was mooi, de opkomende zon boven de vallei ronduit schitterend. Donkere grond, zilveren streepjes rivier en langzaam aan wordt alles steeds duidelijker.

Tegen negenen, na het ontbijt is de koude avond en nacht snel vergeten als we lekker in de zon vertrekken. Eerst gaan we nog een stuk verder de berg op naar her 'Australian camp', eigenlijk gewoon een verzameling hostels en campeer weides boven op de berg. Hier luieren we lekker in de zon en eten even wat.

Hierna gaan we eindelijk weer eens naar beneden via vooral heel lastige traptreden en ander naar spul. Anderhalf uur later bereiken we ons eindpunt, en weer een uurtje later zitten we bij cafe Concerto aan een welverdiend biertje.

Trek naar Damphus

Zes uur. En daar is het wekkertje weer. We hebben nog stroom dus snel de waterkoker aan voor een bakkie. Opfrissen, tassen goed inpakken en de kleine rugzakjes worden gevuld voor de komende twee dagen. De 'easy and beautiful' trek net het Anapurna gebied in. We hebben om acht uur afgesproken bij Cafe Concerto waar wij om zeven uur al zijn om er eerst te ontbijten.

Klokslag 08:00 staat onze gids bij ons en een chauffeur brengt ons via een korte rit naar de start van de trek. Eerst nog een weggetje maar geleidelijk aan worden de paadjes steeds smaller. We stijgen toch wel best vlot. Gelukkig pauzeren we regelmatig zodat wij allebei weer op adem kunnen komen.

Eenmaal op wat hoogte gekomen komen we aan in een 'eco' resort waar we wat langer van de zon genieten en van natuurlijk een kopje thee. Het is elf uur, of we al willen lunchen...

Leek ons wat vroeg dus we gaan weer door. Een uurtje later komen we bij een mini-winkel-eetpunt. Hier wel de lunch. Een heerlijke curry met spinazie en sojabonen. En de door Jo al aangekondigde pickle. Iets in het zuur. Geen idee wat maar erg lekker. Hierna lopen we in een paar fasen door naar ons overnachtingspunt Damphus, een klein plaatsje boven op de berg.

Tegen drieen stappen we het 'hotel' in, en een kwartiertje later drinken we ons welverdiende biertje.

We wandelen wat rond, drinken nog een biertje als tegen half zeven de zon onder gaat en de bergen in een schitterend licht zet.

Een kwartiertje later is het aardedonker, en behoorlijk fris geworden.

We zitten nu in het eetzaaltje aan een bakje warme thee te wachten tot het op houtvuur gestookte maal gereed is. Na het eten wel gelijk het mandje in. Misschien wat vroeg, maar wel lekker warm.

Even een dagje vakantie tussendoor

WOm zeven uur word ik spontaan wakker, Zie hoe laat het is en draai me nog eens lekker om. Voor vandaag in het geheel geen activiteiten geplanned dus: uitslaapdag!
Tegen negenen worden we allebei wakker en staan maar eens op. Als ik buitenom naar het keukentje loop knalt het zonlicht door de voordeur.
Eerst maar eens wat koffie op het teras. Aan de overkant ligt een school en als tegen tienen de schooltrommel geslagen wordt zien we het hele ritueel voordat de kinderen de school in gaan. Netjes in rijtjes wordt een lied gezongen en dan gaat klas voor klas het gebouw in. Voor ons het signaal om maar eens te gaan ontbijten. Jacq had al een leuk zaakje uitgezocht, waar ze ook prima koffie schonken.
De enige taken voor vandaag: een twee daagse 'trek' regelen in het Anapurna gebied, en de reis naar Chitwan met daar in een stuk raften.
Na het ontbijten slenteren we Lakeside Phokara in waar een overvloed aan 'travel agencies' zitten. Lukraak pikken we er 1 uit, gevolgd door twee andere die we uit de reisgids hebben geplukt. Met wat offertes op zak slenteren we verder de stad in om uiteidelijk aan de rand van het meer hier lekker in het zonnetje (schatting, zo'n graad of 22) heerlijk relaxed weg soezen, wat lezen en verder suffen.

Uiteindelijk terug naar het eerste agency en daar de trips geregeld. Als we naar buiten stappen komt net een kleurrijke optocht voorbij die een stukje verder een hilarisch stuk straattoneel geven. Tot en met de geboorte van een tweeling konden we het nog volgen. Wat er daarna gebeurde weet ik niet, maar aan het gelach te horen en het duidelijke olezier van van de artiesten ging het erg goed. We hadden wat trek en Jacq had een plekje gevonden waar crepes verkocht werden. Hier op het dakterras onder het het genot van een banaan-chocolade crepe zien we de zon achter de bergen verdeijnen. Dit is onze cue om even terug naar het appartement te gaan. In de zon is het heerlijk warm, maar als 'ie weg is wordt het snel fris.

Terug de stad in is het straat festival nu echt aan het starten. Overal extra terassen, bijna geen verkeer meer en overal kleine behendigheids spelletjes. Twee kinderen staan met een emmer water waar je een muntje in het bakje onderin mort werpen. Inzet 5 roepie. Jacq beteuterd ze door raak te gooien en 10 roepie te winnen. Terwijl we door stad lopen beginnen de podia ook gevuld te worden met musici en dansgroepen hier en daar op straat.
Lekker gegeten en dadelijk nog even een stukje verder de stad in.
Morgen de Anapura in en we worden om 08:00 opgepikt, dus dat wordt weer wekker zetten.

Trip naar Phokara

Het is weer zover. Om 05:45 de wekker. Zucht. 

Vrij vlot staan we buiten als halve backpackers en lopen een stief kwartiertje naar het opstappunt van de bus. Tot onze niet geringe verbazing staan er minstens 30 touringcars op een rij. De onze, na wat zoeken en regelmatig vragen blijkt een van de voorste te zijn. Al met al wel goed dat we bijtijds bij die bussen zijn. Langs de bussenrij staan verscheidende kraampjes met oa. Warme thee waar we dan ook maar gebruik van maken.

Iets na 07:00 vertrekken we. Het duurt echter tot na negenen voordat we Kathmandu achter ons laten. Eerst nog een paar stops om een handvol passagiers op te pikken en dan nog zeker 30 minuten om een paar liter diesel op te pikken.
Een uitermate relaxte sfeer in de bus. Je voelt het 'we komen er wel, eens' geeoon rondzingen. Voorin zit een kindje liedjes te zingen, rond ons doen de meesten gewoon hun ogen dicht en gaan te rusten.
Als we goed en wel de stad echt uit zijn de eerste plaspauze. Eventueel een kopje thee, en weer verder. De bus volgt nu z'n weg langs een rivier en in die vallei begint het boeren leven zichtbaar te worden. Het land wordt bewerkt, waterbuffels worden gebruikt voor het ploegen en zo verder.

 Tegen 11 uur is het alweer een stop. Lunchpauze. Wij zijn zo ongeveer de enige Europeanen in de bus (met onze broodjes bij ons!) De meeste mede passagiers scheppen een flinke warme maaltijd op.
En verder gaan we weer. Het landschap blijft indruk wekken. Soms kleine dorpjes, af en toe steken we de rivier over en vanaf de brug een mooi overzicht. Loom gaat de bus verder en sust ons allebei in een lekkere doezel.
Om 13:00, plaspauze. Om 14:00, lunchpauze. Elke keer lekker even je benen strekken, opwarmen in het heerlijke weer en natuurlijk een kopje thee. Zeker de plek van de lunchpauze is het vermelden waard. Een oase van groene rust.
Vlak voor ons eindpunt zien wevde Himalaya gebergten opdoemen. Er voor al wat flinke bergen maar er achter een werkelijke wand van al die minstens 7km hoge knotsen. Aangezien het erg helder weer is geeft dat een heel mooi beeld. Hotsend en schotsend probeer ik uit de bus wat foto's te maken maar die falen nogal.
Tegen drieën komen we uiteindelijk in Phokara busstation aan. Hebben we toch zeker 200 km afgelegd. Bij de busdeur staan de taxichauffeurs en kamerverhuurders re dringen voor je aandacht. We hadden al verzonnen om het laatste stukje met de taxi te gaan (nog zeker 2km lopen en we wisten niet precies waar we zijn moesten) maar dat gehannes met afdingen is toch meer Jacq d'r ding. Als ik onze tassen weer heb teruggevonden heeft Jacq een taxi gescharreld en die brengt ons, tja, in iedergeval in de buurt, denken we. De chauffeur vraagt rond en rond naar dat ding waar wij moeten zijn, maar niemand heeft er kennelijk enig idee van. Nu heeft hier een hele wijk het zelde adres ( geen huisnummers) dus we weten dat we in iedergeval in de buurt moeten zijn..... Na nog een keer de wijk rondgelopen te hebben helpt een vriendelijke winkeleigenaar ons, door hun tel te bellen en een kleine vijf minuten later komt iemand op een brommertje ons oppikken. Achter hem aan lopend wijst hij ons de weg. Gezien de rijgewoonten hier zagrn we het niet zo zitten om bij hem achter op te klimmen:)
Al met al,een best appartement. Er naast zelfs een keukentje waar ter plekke een vat water en een gasfles wordt geplaatst. Super aardige mensen.
Snel de stad in. Vanaf vandaag t/m 1 jan is er een straat festival aan de gang dus daar zijn we wel nieuwsgierig naar. Ennuh, een welverdiend biertje gaat er ook wel in.
Na dat biertje toch even terug naar de slaapplaats om toch wat warmer te kleden. De hele dag heerlijke zon en lekker warm maar nu de avond valt is het zelfs hier toch wel fris. En, het is hier een stuk donkerder dan in Kathmandu dus een zak lantaarn is ook wel handig.
Terug naar het festival. Kort en bondig: het lijkt wel een beetje drie oktober. Overal eettentjes met terrasjes, veel muziek en een gezellige drukte. Alleen weten we niet echt 'the place to be' te vinden. Wel heerlijk gegeten en ergens anders bij een haardvuur eindelijk weer eens een vers kopje koffie gedronken.
In het pikke donker weer terug naar het appartement. Heel het keukentje afgezocht maar geen ketel of pan te bekennen. We hebben dus gas, maar verder dus niets om iets van water mee op te warmen:) Het brengen van gas naar vierhoog is dus wel heel lief maar volstrekt zinloos......

Morgen ochtend eindelijk weer een uitslapen. Heb er nu al zin in.

City tour Kathmandu

Vandaag gaat om half acht eens het wekkertje. Snel even opfrissen want Jo staat anders te trappelen voor onze warme douche.
De stroom is nog uit maar kennelijk is er een gastank geplaatst dus op het fornuis maak ik voor allen koffie en thee. De ketel is wat lek maar gelukkig blijft er genoeg heet water in zitten voor een thee en koffie.
Even ontbijten en dan nemen we maar weer afscheid van Jolande want die moet vandaag weer aan het werk.
Klokslag negen uur staat onze gids weer voor ons klaar. Een ander chauffeur en auto; die van gisteren staat nu in een ellenlange rij in de hoop wat benzine te krijgen. Onze chauffeur (of eigenlijk dan de auto) heeft ook wel benzine nodig en ons wordt gevraagd om, als het ons gevraagd gaat worden als hij gaat proberen benzine te scharrelen, te bevestigen dat we op reis zijn naar Pokhara (ver weg), met als doel dan meer benzine te kunnen krijgen. Helaas voor hem is er gewoon geen benzine beschikbaar dus het hele spel gaat niet op.
Eerste stop is op Durbar Square. Nu dan die van Kathmandu zelf (gisteren was in Patan). Monumenten als paleizen, tempels en dergelijke en, heel bijzonder, de woning van de levende godin Kumari. Schitterende oude bouwwerken die, ondanks de zeer zware schade van de aardbeving in april, in de meeste gevallen nog zeer indrukwekkend zijn.
Triest genoeg zijn sommige letterlijk met de grond gelijk gemaakt.

Vervolgens naar Swayambhunath, 'the monkey temple'. Een trap met 365 treden brengt ons op een heuvel waarop naar zeggen de mooiste stupa staat van heel Nepal. Op de witte halve bol staat een gouden spits die hard glimt in de ochtend zon. Ook hier aardbeving schade maar dit is vooral aan omringende gebouwen. De stupa zelf staat fier overeind. Nu is een stupa een Boeddhistisch symbool, pal ernaast ook gewoon een hindoe tempel. Mooi om te zien hoe dat hier hand in hand gaat. Ik vergeet overigens bijna de apen hier. (Niet voor niks de 'monkey temple'). Overal waar je loopt lopen ze, hangen ze of spelen ze. Zolang je niks te eten bij je hebt vallen ze je niet lastig, aldus onze gids.

Via de andere ingang dalen we de heuvel weer af om, na een korte rit, bij Boudhanath te komen. Dit is ver uit de grootste stupa van Nepal (en tot nu toe dan ook van de wereld. Het gebied er omheen wordt vrij gehouden van verkeer en dit vormt wel een oase van rust in verder hectisch Kathmandu. De 'bol' staat nog fier overeind. Helaas hebben ze wel de piek eraf moeten halen wegens het risico dat hij er later af zou vallen. Inmiddels wordt er hard gewerkt om een nieuwe piek er op te plaatsen. In een op het dak gelegen restaurant lunchen we met uitzicht op de stupa.
Na de lunch bezoeken we een Aan dit plein gelegen Boeddhistische tempel. Toch weer heel anders vergeleken met die we gezien hebben in Bhutan. Nog steeds heel kleurrijk maar naar m'n gevoel een stuk minder ingetogen. Hierna nog een bezoekje aan een schilderschool/winkel waar we kunnen zien hoe die mooie mandela's e.d. met de hand zeer geduldig lijntje voor lijntje geschilderd worden. Na ook nog een uitleg van de eigenaar naar de betekenis van het 'wheel of live' en de mandela's begint ook nog de verkoop. Dit hebben we toch maar snel afgeblazen. Mooie dingen hoor, maar niet echt iets voor ons.
Dan een korte trip via de kortste weg (sneller en bespaard brandstof) hotsen en botsen we via achteraf weggetjes naar het laatste doel van vandaag: Pashupatinath. Dit is Nepal's belangrijkste Hindoe tempel. Ook weer gelegen op een heuvel dus klimmen maar weer. De eigenlijke tempel mogen ee, als niet-Hindoe helaas niet in, maar de rest is toch eker het bezoek waard. Grote, kleine gekleurd of juist niet; allerhande gebouwen en torentjes waar je ook kijkt en die een onvoorstelbare ouderdom uitademen. Aan de achterzijde van het complex komen we bij een bijzonder smerig riviertje waar langs de oever open crematie plaatsen zijn en waar er een paar van ook branden. Na verloop van tijd lopen we onder de indruk door, steken de rivier over en terug de auto in.
Vrij vlot zijn we weer bij ons hotel. Hier op het dakterras eerst maar in de zon een biertje om al die indrukken van vandaag te laten bezinken.
Dan de stad weer in. Eerst maar wat levensmiddelen voor in de bus naar Pokhara morgen. We worden om 06:30 bij de bushalte verwacht dus bij de bakker alvast het een en ander te ontbijten gehaald, en, omdat de rit ca. 8 uur zal duren, ook een tas vol met flesjes water, wat koekjes en nootjes mee. Al dat spul even in het hotel gebracht en dan is het tijd om te eten. Northfield cafe was ons aangeraden door de gids en die zit vlakbij. Hier hebben we weer eens een soort Europees gegeten. Garlic steak, fries en vegetables. Lekker hoor, een keer geen rijst:)
Terug in het hotel nog een kopje koffie (nog steeds geen stroom) en de tassen alvast ingepakt. Snel naar bed want dat wordt weer een vroegertje morgen ochtend.

He, de stroom springt aan! Snel alle telefoons/tablets op de lader!

Sightseeing Kathmandu: Durbar square & Bhaktapur

Eindelijk weer een beetje uitslapen. Pas om 7 uur gaat m'n wekkertje af. Dit was zelfs te vroeg dus blijven we lekker tot half acht liggen.
De powercut (stroom uit) is helaas net in gegaan. Even een kopje koffie maken is er dus niet bij. Gelukkig heeft de airco-verwarming goed z'n best gedaan dus is het niet al te fris. Jo komt weer lekker lang bij ons douchen. Heerlijk warm water in het weekend is een verwennerij geworden.
Samen met Jo schuiven we vast naar het ontbijt. Jacq volgt als ze ook nog snel(!) een douche kon nemen. Toch nog een beetje opschieten want om 09:00 staat onze gids klaar voor vandaag. Havermout pap met banaan en toast/jam start onze dag goed. Snel nog even naar een pin automaat en we stappen in de auto. Onze super vriendelijke gids brengt ons eerst naar Durbar square Dit ligt eigenlijk aan de grens van Kathmandu in het plaatsje Paran. Patan is een eeuwen oud stadstaatje, met Durbar square als top locatie. Tempels, paleis en al wat er bij hoort. En natuurlijk de aardbeving schade.....Desondanks een fascinerend geheel waar de oudheid toch nog steeds goed bewaard is gebleven. Dit terwijl de tempels nog immer druk in gebruik zijn.

Dan met de auto naar Bhaktapur, een ander net buiten Kathmandu liggend stadstaatje. Minstens zou oud als Patan en zelfs nog mooier. Terwijl we de eerste stappen hier maken vertelt onze gids hoe ze hier op 25 april samen met een gast heeft moeten rennen voor haar leven tijdens de aardbeving.
Even later lunchen we op een plein in een restaurant met mooi uitzicht op dat plein en een schitterende tempel. Tussen alle verhalen over war we om ins heen zien vertelt de gids ook honderduit over het leven in Nepal, hoe het Bhoedisme en Hindoeïsme hier verweven is (Bhoeda gezien als een incarnatie van Vishnu), de rol van de vrouw in hedendaags Nepal etc. etc. etc.
Tegen drieën zijn we weer terug bij ons hotel na een rit door hectisch Kathmandu. Auto's, scooters, motorfietsen en riksja's vechten gezamenlijk met voetgangers om het zelfde stukje straat. Het is even wennen maar dan leer je vrij vlot al dat getoeter om je heen te negeren en loop je met een air van 'ja, ik loop hier, rij maar om' stukken makkelijker door de smalle straatjes.

Even toiletteren en weg zijn we weer. Verderop zit een bar in een binnentuin waar we lekker borrelen.
Als het tegen vijven fris begint te worden terug naar het hotel waar we nog even wat opwarmen en dan naar beneden het restaurant in. Voor vandaag hadden we verzonnen om 'Gyakok' te gaan eten (non-veg versie). Een soort Chinees fondue maar dan anders.
Jacq en Jo hebben het wat fris en vinden op de kaart een drankje beschreven als 'warm hemels bier, de nectar van de goden'. Dit wordt geserveerd in bekers gemaakt van een stuk bamboe. Er in een grijzig goedje en een rietje. Als je met het rietje roert blijkt onderin de beker een massa gerst te zitten. Anyway, de eerste slok van Jacq spreekt boekdelen. Dit was vrij duidelijk gewoon niet te drinken:) Ook Jolande waagt zich er nog even aan maar bij haar dezelfde reactie. Verder onaangeroerd gaat 't spul terug naar de keuken. 
Gelukkig maakt de Gyakok alles goed. Ook de bouillon die aan het einde overblijft is verrukkelijk. We ronden af met drie verschillende Tibetaanse dessert, waarbij eenieder ervan overtuigt is de lekkerste te hebben gekozen(ben ik het niet mee eens trouwens, de mijne was VERUIT de lekkerste!) Boven nog maar weer een potje thee laten brengen want alweer een powercut, als opeens het licht weer aan springt. Eindelijk, na 36 uur kan ik weer een fatsoenlijk kopje koffie drinken!

Einde Bhutan, terug in Kathmandu

Om 06:00 stappen we weer in de auto op weg naar het vliegveld in Paro. Snel nog een kopje koffie genomen en we hebben wat bewaarde biscuitjes om de eerste trek te stillen en om zeker te zijn niet wagenziek te worden. Het is nog donker maar gelukkig wordt het snel licht. Van de gids krijgen we eenzak met broodjes, banaantjes, gekookte eieren en wat te drinken. Als het wat lichter wordt en we ook kunnen zien wat er in die zak zit vallen we daar ook maar op aan.
We volgen dezelfde route terug. Eerst via die hoge pas richting Thimphu. Hier warmen we weer even op bij de houtkachels en een kopje thee. (-5 graden buiten) Dan door naar Thimphu, vervolgens Paro en uiteindelijk nemen we afscheid van onze gids en chauffeur bij het vliegveld. We zijn zeeer ruim op tijd. Het is nu 09:15, inchecken begint tegen 10:30 en we vliegen om 12:35. Lui hangen we in de lounch. Geen winkeltje in zicht. Beetje lezen, beetje vervelen.....
Na het inchecken en door de douane zowaar twee koffieshops. Maar, aangezien we al ons laatste Buthaanse geld als tip aan de chauffeur en gids hadden gegeven, geen middel meer om mee sf te rekenen. Plastic wordt niet geaccepteerd, noch Nepalees geld. Op een slokje water en af en toe een dropje brengen we dus onze tijd maar weer door.
We zien ons vliegtuigje al die tijd al klaar staan.

De vlucht terug naar Kathmandu was alweer heel fraai met nu aan de rechter kant de gehele vlucht de toppen van de Himalaya boven de wolken uit piekend.
In Kathmandu nu snel door de douane want we zijn nu wel in het bezit van een visum. Koffers gepakt, naar buiten en we treffen onze gids vrijeel direct.
Binnrn een half uur zijn ee dan ook terug in hotel Utse. We hebben kort sms contact met Jolande om te melden dat ee weer terug zijn en gaan direct op pad om wat bus kaartjes te kopen voor onze trip maandag naar Pokhara.
Trrug in het hotel treffen we gelukkig weer Jolande, en op het dakterras boven kleppen we heerlijk bij onder het genot van een drankje. Als het wat kouder wordt eten we beneden in het restaurant even wat momo's. Het is nog wat voeg om aan tafel te gaan dus Jolande leidt ons even rond in Thamel, de wijk waar ons hotel staat en waar zij ook vaak in het weekend komt. Onderweg komen we nog een aantal andere vrijwilligers tegen waar we even een gezellige babbel mee hebben. 'Dat we masr trots moeten zijn op onze Jo'! Het is Eerste kerstdag en Jolande had alvast een leuk restaurant uitgezocht, voor wegens de 'Pumpkin momo with chili chocolate sauce'. Ook de 'Banana ketchup & crispiy fries' was heerlijk.

Samen met een rum-punch en nog wat andere hapjes was deze kerstmaaltijd prima geslaagd.
Terug in het hotel blijkt de powercut weer bezig. Dit terwijl we net van plan waren om in het appartement even een kopje thee/koffie te maken. Dan maar roomservice :)
21:30 is het bedtijd voor de dames. Ik volg direct achter dit punt.

Van Thimphu naar Punaka

Vandaag de laatste dag in Bhutan.
Stipt om 8:30 vertrekken we voor de drie uur durende rit naar Punaka, tot 1955 de hoofdstad van Bhutan. We kijken nu al uit naar komende dinsdag. Als het goed is kunnen we dan een keer uitslapen.......
Een vrij goede weg neemt ons alweer heel vlot naar behoorlijke hoogte. Na ongeveer een half uur rijden opeens een checkpoint; onze toeristen permits moeten worden afgestempeld. De weg is nu ook verandert van 'vrij goed' naar 'under construction'. Dit blijft zo tot aan Punaka. Overal graaf werkzaamheden om de enkelbaans te veranderen in een tweebaans weg.
Een halfuurtje later komen we op de top van de bergpas (3140m) waar de koning-moeder een komplex van 108 stoepa's heeft laten aanleggen als herinnering van gesneuvelde soldaten en ter bevordering van de wereldvrede. Het is koud en vrij mistig anders zouden we ook nog een mooi uitzicht over de Bhutaneze Himalaya gehad hebben. Hier ook even een kopje thee in een erg leuk (en vooral lekker warm) restaurantje.
De auto weer in, nu voor de afdaling naar Punaka. Na een uurtje blijkt de weg versperd. Er staat al een flinke rij auto's te wachten. Het zou maar 10 minuutjes duren dus ik maak er dank aar een plaspauze van. Goed en wel uitgestapt komt opeens de koninklijke kolonne aanzetten, die zich eerst nog een beetje langs de file wurmt maar dan ook gewoon vastloopt. Afijn, die 2 minuten worden er opeens nog maar 1, dus snel afslingeren, hup de auto in en onze chauffeur prakt z'n auto gelijk zo dat 'ie direct achter de kolonne aan kan rijden. Tot aan Punaka hebben ee opeens ruim baan!
Aangekomen in de oude hoofdstad gaan we eerst naar de tempel van 'the divine madman'. Deze hoerende en snoerende lama is bijzonder populair hier in Bhutan. Onze gids heeft in deze tempel z'n naam gekregen en bezoekt de tempel regelmatig met een (sterke) drank offer. De 30 min wandeling naar de tempel voert ons eerst door een dorpje, dan door de rijstvelden en dan een langzame klim naar de tempel. In het dorpje zie je, waar je ook kijkt, overal falussen, symbolen verwijzend naar die lama. Een gevonden welkom bord zal het alleen niet zo goed doen in Benthuizen:)

Na het bezoek aan de tempel terug naar het dorpje waar we even lunchen waarna we door rijden naar het resort van deze dag en even inchecken.
Er is nog tijd voor een bezoek aan Punaka waar we even rondwandelen en gewoon op een hekje zittend de boel eens bekijken. Eigenlijk niet echt veel aan. Rommelig, stoffig en niet veel te bekijken. Highlight was eigenlijk een paar mannen die een cactus struik aan het snoeien waren voor veevoer.
Iets voor drieën naar het laatste bezichtigingspunt, het op 1 na grootste monikkenfort (of zhong) van Bhutan. Een schitterend en inmens bouwwerk geplaatst tussen twee samenkomende rivieren. Je komt ogen te kort om alles goed te bekijken.
In de tempel van het fort wordt met schilderingen het leven van Bhoeda verbeeld. Dan terug naar het resort. Van onze caretaker krijgen we nog een enquete mee als huiswerk. 'Hoe we het vonden en hoe hij het deed'. Denk dat wel positief gaat worden....(vanmorgen had hij nog een verassing voor ons. Vanwege kerstavond mogen we namens zijn reisorganisatie wat drankjes bestellen in het resort)
Dadelijk maar eens gaan doen dan, en dan nog even eten. Morgen vroeg op. We vertrekken al om 06:00, zelfs te vroeg voor ontbijt, om om 10:00 in Paro te kunnen zij voor onze vlucht om 12:35 terug naar Kathmandu. We krijgen broodjes mee voor onderweg...

Van Haa naar Thimphu

Als om 06:00 de wekker gaat ben ik direct klaar wakker. Het lijkt er op dat het tijdverschil alleen maar erger duidelijk wordt. Wel honderd keer wakker geweest vannacht.
Jacq gaat gelijk aan de norit. D'r maag en darmen zijn flink van streek en op de koop toe nog misselijk ook. Dapper gaat ze toch mee naar het ontbijt die we beide maar simpel nemen. Thee, toast en wat fruit.
Tassen weer in de auto en op weg naar Thimphu, de hoofdstad van Bhutan.
Om daar te komen moeten we dezelfde achtbaan weer over richting Paro en dit Jacq d'r misselijkheid geen goed. Na een halfuurtje rijden dus ook een noodstop. Gelukkig komt Jacq wel goed bij van dat overgeven en de rest van de achtbaan gaat gewoon goed. Omdat het nu nog vroeg is zie je op het hoge gedeelte overal dik aangevroren rijp op het gras en de bomen, wat heel mooi glinstert in de opkomende zon. Ondanks de ongemakken weer een mooie rit.
Vanuit Paro volgen we de vallei verder land inwaarts en komen op een gegeven ogenblik langs een tempel aan de andere kant van de rivier in de vallei. De brug er naar toe is een ijzeren hangbrug naar het ontwerp van een Lama uit de 14e eeuw.(10 jaar geleden herbouwd) 5 lijnen van schakels vormen een soort halve kom en met dik ijzerdraad is cerder aan elkaar gevlochten. We zijn heeeel dapper 't ding overgestoken en daar, na een kleine klim, vinden we een 600 jaar oud tempeltje aan met fraaie beelden en schilderingen. Er aanvast een boerderij waar de rode pepers liggen te drogen.
Met de auto volgen we de rivier verder en waar hij samen komt met een andere rivier staan er op eens drie stupa's naast elkaar. Een Nepalese, een Tibetaanse en een Bhutaneze. Makkelijk zo om ze te vergelijken.
Eenmaal aangekomen in Thimphu checken we eerst even in het hotel in. Jacq knapt zich even op waarna we Thimphu gaan verkennen. Eerste stop bij een hele grote oogverblindend witte stupa, opgericht als herinnering aan de derde koning door z'n moeder. De gouden top glinstert nog harder dan de witte muren. Het gebouw staat in een ommuurde binnenplaats en het is een drukte van belang. Biddende mensen maar ook veel oude van dagen die hier gewoon elke dag samen komen. Ook Rondom de stupa is een continu wandeling van oude van dagen (met de klok mee!)
Dan door naar de grootste Boedha van Bhutan. 50 meter hoog bovenop een drie verdiepingen hoge troon. In goud torend 'ie boven ons uit. Vanuit Thimphu zag je 'm al in de bergen staan maar als je echt onder staat is het pas echt inmens. Binnen (in de troon) is een gloed nieuwe tempel aangelegd met nog meer ptaal en pracht. Duizende kleine Bhoedda beeldjes in kasten aan de wanden, wandschilderingen, gouden pilaren en ga maar door. Zien? Kijk eens op http://www.buddhadordenma.org
Het project is nog niet klaar. Buiten moet er nog veel gebeuren aan plaveizel, een joekel van een entreetrap enzo verder. Onze gids wil het graag het achtste wereldwonder laten zijn/worden.
Terug in het centrum worden we zowaar een uurtje losgelaten door onze caretaker. We dwalen even een beetje door de stad om dan maar eens gewoon op een terrasje neer te ploffen en lekker in de zon te genieten van de bedrijvigheid om ons heen (en een sanitaire stop, ook wel eens handig).
Het laatste programma onderdeel is het Royal Goverment building, een zhong(monikken fort). Hier zeteld dus het koninklijk gezag. Omdat we wat vroeg zijn rijden we eerst door naar de Nationale Assemblee, maar hier zijn toeristen toch echt birt welkom. Er naast het koninklijk paleis, maaruh, geen foto's hoor! Dus terug naar de Zhong. Om half vijf mogen we naar binnen; alleen het halve binnenhof en natuurlijk de tempel. Groot, groter grootst. Ennuh, gebouwd zonder spijkers.

Toch nog snel een illegale foto dan van de Assemblee

Terug naar het hotel, even wat gegeten (viel erg tegen) en naar boven. Jacq ligt lekker op te warmen in een heer bad. Gaat al weer veel beter maar wel erg moe en slapjes. Hoop maar dat het morgen beter gaat.

Hike naar Tigers Nest en rit naar Haa

'Wakker met een dansje' gaat af om 05:45.
Nachtrust blijkt toch wat lastiger. Om middernacht allebei klaarwakker. Jetlag slaat toch nog toe misschien. 06:15 aan het ontbijt en allebei eigenlijk nog vol van gisteravond dus war toast, jam en koffie is genoeg. De ook geleverde bananen en koekjes nemen we maar mee voor het ochtend programma.
Om 07:00 checkout. Onze aanhang (chauffeur en gids/ begeleider) staan al klaar. Een korte rit een stukje oostelijk van Paro vinden we het startpunt van de trek. Temperatuur geeft 1 graad aan, prima voor een hike die ons ruim 700 meter omhoog moet brengen naar het 'Tigers Nest Monatery', een klooster geplakt tegen een bergwand op 3150m hoogte.
Hoog boven ons zien we het klooster liggen en eigenlijk zinkt de moed ons een beetje in ons schoenen. Alhoewel, vol volle moed stappen we achter onze gids aan, om 100m verder, en zo'n 30 meter hoger, half op apengapen constateren dat de huidige hoogte (pak 'm beet 2500m) ons flink parten speelt. Na wat rusten stappen flink rustiger verder maar een paar honderd meter verder geven we het lopen voorlopig maar op. Er is nl ook de mogelijkheid om met een paard naar het eerste uitkijkpunt te rijden en we besluiten dat toch maar te doen. Dat halveert dan het aantal meters die wij zelf daarna nog moeten klimmen en geeft ons een hogere garantie om het eindpunt daadwerkelijk te halen.
Op een paard, je zelf vastklemmend aan het zadel terwijl dat paard op de rand van een afgrond rondstapt is een avontuur op zich. Jacq d'r paardje wordt door onze gids aan een teugel meegelijdt, mijne hobbelt er achteraan met een pony eigenaar al rochelend er naast. Soms hard naar voren zittend als we echt stijl omhoog gaan, soms juist weer flink naar achteren hangen als we minstens net zo steil heel even dalen. Na een klein uurtje zijn we halverwege en mogen we afstappen. Nu echt te voet verder. Langzaam aan, stapje voor stapje, zeer regelmatig rusten blijkt de beste methode en eigenlijk nog best vlot komen we bij het tweede uitkijkpunt aan. Dit ligt min of meer op gelijke hoogte als het klooster, alleen een klif er naast. Hiervan heb je echt een prachtig uitzicht op het klooster wat echt aan de rots geplakt lijkt te zijn.

Nu nog een trapje naar beneden (450 treden) en dan nog een omhoog (270 treden) en we zijn bij het klooster.
Dit klooster is 1 van de must-see kloosters. Helaas mag je nergens fotograferen. Tas en telefoon etc. moet eerst ingeleverd worden.
Op kouzevoeten worden we door onze gids van tempel naar tempel gebracht. Elke tempel is een plaatje op zich vol met allerlei incarnaties van verschillende godheden. De gids doet echt z'n best om alles te benoemen maar na de zoveelste reeks namen haken we hiermee toch een beetje af. Wel beginnen we de lotus-zitter, de 4-hoofdige en de veel armige steeds makkelijker te herkennen. Hier en daar biddende monikken maken het plaatje wel kompleet.
Dan schoenen weer aan voor de terugweg, waar nu eigenlijk alleen die 450 treden (nu op) nog een grote inspanning vergde. Halverwege nog een kopje koffie bij een pleisterplaats en tegen 13:00 stapte we weer in de auto op weg naar Paro voor een snelle lunch (viel een beetje tegen na gisteren).
Rond 14:00 beginnen we aan de rit naar Haa. Deze route brengt ons over de hoogste berpas van Bhutan 3988m) in ongeveer 2 uur naar ons volgende adres.
Dit was een bijzonder enerverende rit. Denk maar aan een 2 uur durende achtbaan in een Landcruiser op een slecht geasfalteerd fietspad wat tegen de berg is geplakt, en vul het even aan met geen enkele meter rechtdoor en op de koop toe nog tegenliggers. Ennuh, voor de echte drama, een chauffeur die af en toe lijkt te knikkebollen👍 Hier tegenover: magnifieke uitzichten en viewpoints.

Vele foto's verder komen we aan in Haa waar we zowaar samen even in kunnen rondwandelen. Over dit plaatsje valt echter weinig te vertellen. We zijn nu wel duidelijk een flink eind landinwaarts en alles is redelijk armoedig. Nog steeds kleurrijk, maar toch. We ronden dit rondje snel af en rijden door naar ons hotel. Deze hotels zijn puur voor de toeristen gebouwd en aangezien we redelijk buiten seizoen zijn wordt er nog even vooruit gebeld om de kachels aan te doen.
Even naar onze kamer en dan terug naar de centrale hal waar dan een heerlijk warme houtkachel staat te branden waar iedereen rondom zich heerlijk aan het warmen is.
Diner nu samen met gids en chauffeur, dus wordt er voor minstens 8 personen voedsel aan gedragen.
Toch erg gezellig zo, en na de maal blijven we hier heerlijk bij de kachel zitten. Jacq zit heerlijk warm te wezen en ik beeindig dit bericht.