Trek van Damphus terug naar Pokhara

Na een prima nachtrust met extra dekens worden we tegen half zeven door onze gids gewekt voor de zonsopgang show. Een kwartiertje later staan we boven op het plateau en nog geen twee minuten raken de zonnestralen de eerste toppen. Met een kopje thee in ons handen staan we hiervan te genieten totda we geroepen worden ons om te draaien. Nu zien we een vuurrode zon opkomen die de vallei onder ons langzaam verlicht. Die verlichte bergtoppen was mooi, de opkomende zon boven de vallei ronduit schitterend. Donkere grond, zilveren streepjes rivier en langzaam aan wordt alles steeds duidelijker.

Tegen negenen, na het ontbijt is de koude avond en nacht snel vergeten als we lekker in de zon vertrekken. Eerst gaan we nog een stuk verder de berg op naar her 'Australian camp', eigenlijk gewoon een verzameling hostels en campeer weides boven op de berg. Hier luieren we lekker in de zon en eten even wat.

Hierna gaan we eindelijk weer eens naar beneden via vooral heel lastige traptreden en ander naar spul. Anderhalf uur later bereiken we ons eindpunt, en weer een uurtje later zitten we bij cafe Concerto aan een welverdiend biertje.

Trek naar Damphus

Zes uur. En daar is het wekkertje weer. We hebben nog stroom dus snel de waterkoker aan voor een bakkie. Opfrissen, tassen goed inpakken en de kleine rugzakjes worden gevuld voor de komende twee dagen. De 'easy and beautiful' trek net het Anapurna gebied in. We hebben om acht uur afgesproken bij Cafe Concerto waar wij om zeven uur al zijn om er eerst te ontbijten.

Klokslag 08:00 staat onze gids bij ons en een chauffeur brengt ons via een korte rit naar de start van de trek. Eerst nog een weggetje maar geleidelijk aan worden de paadjes steeds smaller. We stijgen toch wel best vlot. Gelukkig pauzeren we regelmatig zodat wij allebei weer op adem kunnen komen.

Eenmaal op wat hoogte gekomen komen we aan in een 'eco' resort waar we wat langer van de zon genieten en van natuurlijk een kopje thee. Het is elf uur, of we al willen lunchen...

Leek ons wat vroeg dus we gaan weer door. Een uurtje later komen we bij een mini-winkel-eetpunt. Hier wel de lunch. Een heerlijke curry met spinazie en sojabonen. En de door Jo al aangekondigde pickle. Iets in het zuur. Geen idee wat maar erg lekker. Hierna lopen we in een paar fasen door naar ons overnachtingspunt Damphus, een klein plaatsje boven op de berg.

Tegen drieen stappen we het 'hotel' in, en een kwartiertje later drinken we ons welverdiende biertje.

We wandelen wat rond, drinken nog een biertje als tegen half zeven de zon onder gaat en de bergen in een schitterend licht zet.

Een kwartiertje later is het aardedonker, en behoorlijk fris geworden.

We zitten nu in het eetzaaltje aan een bakje warme thee te wachten tot het op houtvuur gestookte maal gereed is. Na het eten wel gelijk het mandje in. Misschien wat vroeg, maar wel lekker warm.

Even een dagje vakantie tussendoor

WOm zeven uur word ik spontaan wakker, Zie hoe laat het is en draai me nog eens lekker om. Voor vandaag in het geheel geen activiteiten geplanned dus: uitslaapdag!
Tegen negenen worden we allebei wakker en staan maar eens op. Als ik buitenom naar het keukentje loop knalt het zonlicht door de voordeur.
Eerst maar eens wat koffie op het teras. Aan de overkant ligt een school en als tegen tienen de schooltrommel geslagen wordt zien we het hele ritueel voordat de kinderen de school in gaan. Netjes in rijtjes wordt een lied gezongen en dan gaat klas voor klas het gebouw in. Voor ons het signaal om maar eens te gaan ontbijten. Jacq had al een leuk zaakje uitgezocht, waar ze ook prima koffie schonken.
De enige taken voor vandaag: een twee daagse 'trek' regelen in het Anapurna gebied, en de reis naar Chitwan met daar in een stuk raften.
Na het ontbijten slenteren we Lakeside Phokara in waar een overvloed aan 'travel agencies' zitten. Lukraak pikken we er 1 uit, gevolgd door twee andere die we uit de reisgids hebben geplukt. Met wat offertes op zak slenteren we verder de stad in om uiteidelijk aan de rand van het meer hier lekker in het zonnetje (schatting, zo'n graad of 22) heerlijk relaxed weg soezen, wat lezen en verder suffen.

Uiteindelijk terug naar het eerste agency en daar de trips geregeld. Als we naar buiten stappen komt net een kleurrijke optocht voorbij die een stukje verder een hilarisch stuk straattoneel geven. Tot en met de geboorte van een tweeling konden we het nog volgen. Wat er daarna gebeurde weet ik niet, maar aan het gelach te horen en het duidelijke olezier van van de artiesten ging het erg goed. We hadden wat trek en Jacq had een plekje gevonden waar crepes verkocht werden. Hier op het dakterras onder het het genot van een banaan-chocolade crepe zien we de zon achter de bergen verdeijnen. Dit is onze cue om even terug naar het appartement te gaan. In de zon is het heerlijk warm, maar als 'ie weg is wordt het snel fris.

Terug de stad in is het straat festival nu echt aan het starten. Overal extra terassen, bijna geen verkeer meer en overal kleine behendigheids spelletjes. Twee kinderen staan met een emmer water waar je een muntje in het bakje onderin mort werpen. Inzet 5 roepie. Jacq beteuterd ze door raak te gooien en 10 roepie te winnen. Terwijl we door stad lopen beginnen de podia ook gevuld te worden met musici en dansgroepen hier en daar op straat.
Lekker gegeten en dadelijk nog even een stukje verder de stad in.
Morgen de Anapura in en we worden om 08:00 opgepikt, dus dat wordt weer wekker zetten.

Trip naar Phokara

Het is weer zover. Om 05:45 de wekker. Zucht. 

Vrij vlot staan we buiten als halve backpackers en lopen een stief kwartiertje naar het opstappunt van de bus. Tot onze niet geringe verbazing staan er minstens 30 touringcars op een rij. De onze, na wat zoeken en regelmatig vragen blijkt een van de voorste te zijn. Al met al wel goed dat we bijtijds bij die bussen zijn. Langs de bussenrij staan verscheidende kraampjes met oa. Warme thee waar we dan ook maar gebruik van maken.

Iets na 07:00 vertrekken we. Het duurt echter tot na negenen voordat we Kathmandu achter ons laten. Eerst nog een paar stops om een handvol passagiers op te pikken en dan nog zeker 30 minuten om een paar liter diesel op te pikken.
Een uitermate relaxte sfeer in de bus. Je voelt het 'we komen er wel, eens' geeoon rondzingen. Voorin zit een kindje liedjes te zingen, rond ons doen de meesten gewoon hun ogen dicht en gaan te rusten.
Als we goed en wel de stad echt uit zijn de eerste plaspauze. Eventueel een kopje thee, en weer verder. De bus volgt nu z'n weg langs een rivier en in die vallei begint het boeren leven zichtbaar te worden. Het land wordt bewerkt, waterbuffels worden gebruikt voor het ploegen en zo verder.

 Tegen 11 uur is het alweer een stop. Lunchpauze. Wij zijn zo ongeveer de enige Europeanen in de bus (met onze broodjes bij ons!) De meeste mede passagiers scheppen een flinke warme maaltijd op.
En verder gaan we weer. Het landschap blijft indruk wekken. Soms kleine dorpjes, af en toe steken we de rivier over en vanaf de brug een mooi overzicht. Loom gaat de bus verder en sust ons allebei in een lekkere doezel.
Om 13:00, plaspauze. Om 14:00, lunchpauze. Elke keer lekker even je benen strekken, opwarmen in het heerlijke weer en natuurlijk een kopje thee. Zeker de plek van de lunchpauze is het vermelden waard. Een oase van groene rust.
Vlak voor ons eindpunt zien wevde Himalaya gebergten opdoemen. Er voor al wat flinke bergen maar er achter een werkelijke wand van al die minstens 7km hoge knotsen. Aangezien het erg helder weer is geeft dat een heel mooi beeld. Hotsend en schotsend probeer ik uit de bus wat foto's te maken maar die falen nogal.
Tegen drieën komen we uiteindelijk in Phokara busstation aan. Hebben we toch zeker 200 km afgelegd. Bij de busdeur staan de taxichauffeurs en kamerverhuurders re dringen voor je aandacht. We hadden al verzonnen om het laatste stukje met de taxi te gaan (nog zeker 2km lopen en we wisten niet precies waar we zijn moesten) maar dat gehannes met afdingen is toch meer Jacq d'r ding. Als ik onze tassen weer heb teruggevonden heeft Jacq een taxi gescharreld en die brengt ons, tja, in iedergeval in de buurt, denken we. De chauffeur vraagt rond en rond naar dat ding waar wij moeten zijn, maar niemand heeft er kennelijk enig idee van. Nu heeft hier een hele wijk het zelde adres ( geen huisnummers) dus we weten dat we in iedergeval in de buurt moeten zijn..... Na nog een keer de wijk rondgelopen te hebben helpt een vriendelijke winkeleigenaar ons, door hun tel te bellen en een kleine vijf minuten later komt iemand op een brommertje ons oppikken. Achter hem aan lopend wijst hij ons de weg. Gezien de rijgewoonten hier zagrn we het niet zo zitten om bij hem achter op te klimmen:)
Al met al,een best appartement. Er naast zelfs een keukentje waar ter plekke een vat water en een gasfles wordt geplaatst. Super aardige mensen.
Snel de stad in. Vanaf vandaag t/m 1 jan is er een straat festival aan de gang dus daar zijn we wel nieuwsgierig naar. Ennuh, een welverdiend biertje gaat er ook wel in.
Na dat biertje toch even terug naar de slaapplaats om toch wat warmer te kleden. De hele dag heerlijke zon en lekker warm maar nu de avond valt is het zelfs hier toch wel fris. En, het is hier een stuk donkerder dan in Kathmandu dus een zak lantaarn is ook wel handig.
Terug naar het festival. Kort en bondig: het lijkt wel een beetje drie oktober. Overal eettentjes met terrasjes, veel muziek en een gezellige drukte. Alleen weten we niet echt 'the place to be' te vinden. Wel heerlijk gegeten en ergens anders bij een haardvuur eindelijk weer eens een vers kopje koffie gedronken.
In het pikke donker weer terug naar het appartement. Heel het keukentje afgezocht maar geen ketel of pan te bekennen. We hebben dus gas, maar verder dus niets om iets van water mee op te warmen:) Het brengen van gas naar vierhoog is dus wel heel lief maar volstrekt zinloos......

Morgen ochtend eindelijk weer een uitslapen. Heb er nu al zin in.

City tour Kathmandu

Vandaag gaat om half acht eens het wekkertje. Snel even opfrissen want Jo staat anders te trappelen voor onze warme douche.
De stroom is nog uit maar kennelijk is er een gastank geplaatst dus op het fornuis maak ik voor allen koffie en thee. De ketel is wat lek maar gelukkig blijft er genoeg heet water in zitten voor een thee en koffie.
Even ontbijten en dan nemen we maar weer afscheid van Jolande want die moet vandaag weer aan het werk.
Klokslag negen uur staat onze gids weer voor ons klaar. Een ander chauffeur en auto; die van gisteren staat nu in een ellenlange rij in de hoop wat benzine te krijgen. Onze chauffeur (of eigenlijk dan de auto) heeft ook wel benzine nodig en ons wordt gevraagd om, als het ons gevraagd gaat worden als hij gaat proberen benzine te scharrelen, te bevestigen dat we op reis zijn naar Pokhara (ver weg), met als doel dan meer benzine te kunnen krijgen. Helaas voor hem is er gewoon geen benzine beschikbaar dus het hele spel gaat niet op.
Eerste stop is op Durbar Square. Nu dan die van Kathmandu zelf (gisteren was in Patan). Monumenten als paleizen, tempels en dergelijke en, heel bijzonder, de woning van de levende godin Kumari. Schitterende oude bouwwerken die, ondanks de zeer zware schade van de aardbeving in april, in de meeste gevallen nog zeer indrukwekkend zijn.
Triest genoeg zijn sommige letterlijk met de grond gelijk gemaakt.

Vervolgens naar Swayambhunath, 'the monkey temple'. Een trap met 365 treden brengt ons op een heuvel waarop naar zeggen de mooiste stupa staat van heel Nepal. Op de witte halve bol staat een gouden spits die hard glimt in de ochtend zon. Ook hier aardbeving schade maar dit is vooral aan omringende gebouwen. De stupa zelf staat fier overeind. Nu is een stupa een Boeddhistisch symbool, pal ernaast ook gewoon een hindoe tempel. Mooi om te zien hoe dat hier hand in hand gaat. Ik vergeet overigens bijna de apen hier. (Niet voor niks de 'monkey temple'). Overal waar je loopt lopen ze, hangen ze of spelen ze. Zolang je niks te eten bij je hebt vallen ze je niet lastig, aldus onze gids.

Via de andere ingang dalen we de heuvel weer af om, na een korte rit, bij Boudhanath te komen. Dit is ver uit de grootste stupa van Nepal (en tot nu toe dan ook van de wereld. Het gebied er omheen wordt vrij gehouden van verkeer en dit vormt wel een oase van rust in verder hectisch Kathmandu. De 'bol' staat nog fier overeind. Helaas hebben ze wel de piek eraf moeten halen wegens het risico dat hij er later af zou vallen. Inmiddels wordt er hard gewerkt om een nieuwe piek er op te plaatsen. In een op het dak gelegen restaurant lunchen we met uitzicht op de stupa.
Na de lunch bezoeken we een Aan dit plein gelegen Boeddhistische tempel. Toch weer heel anders vergeleken met die we gezien hebben in Bhutan. Nog steeds heel kleurrijk maar naar m'n gevoel een stuk minder ingetogen. Hierna nog een bezoekje aan een schilderschool/winkel waar we kunnen zien hoe die mooie mandela's e.d. met de hand zeer geduldig lijntje voor lijntje geschilderd worden. Na ook nog een uitleg van de eigenaar naar de betekenis van het 'wheel of live' en de mandela's begint ook nog de verkoop. Dit hebben we toch maar snel afgeblazen. Mooie dingen hoor, maar niet echt iets voor ons.
Dan een korte trip via de kortste weg (sneller en bespaard brandstof) hotsen en botsen we via achteraf weggetjes naar het laatste doel van vandaag: Pashupatinath. Dit is Nepal's belangrijkste Hindoe tempel. Ook weer gelegen op een heuvel dus klimmen maar weer. De eigenlijke tempel mogen ee, als niet-Hindoe helaas niet in, maar de rest is toch eker het bezoek waard. Grote, kleine gekleurd of juist niet; allerhande gebouwen en torentjes waar je ook kijkt en die een onvoorstelbare ouderdom uitademen. Aan de achterzijde van het complex komen we bij een bijzonder smerig riviertje waar langs de oever open crematie plaatsen zijn en waar er een paar van ook branden. Na verloop van tijd lopen we onder de indruk door, steken de rivier over en terug de auto in.
Vrij vlot zijn we weer bij ons hotel. Hier op het dakterras eerst maar in de zon een biertje om al die indrukken van vandaag te laten bezinken.
Dan de stad weer in. Eerst maar wat levensmiddelen voor in de bus naar Pokhara morgen. We worden om 06:30 bij de bushalte verwacht dus bij de bakker alvast het een en ander te ontbijten gehaald, en, omdat de rit ca. 8 uur zal duren, ook een tas vol met flesjes water, wat koekjes en nootjes mee. Al dat spul even in het hotel gebracht en dan is het tijd om te eten. Northfield cafe was ons aangeraden door de gids en die zit vlakbij. Hier hebben we weer eens een soort Europees gegeten. Garlic steak, fries en vegetables. Lekker hoor, een keer geen rijst:)
Terug in het hotel nog een kopje koffie (nog steeds geen stroom) en de tassen alvast ingepakt. Snel naar bed want dat wordt weer een vroegertje morgen ochtend.

He, de stroom springt aan! Snel alle telefoons/tablets op de lader!

Sightseeing Kathmandu: Durbar square & Bhaktapur

Eindelijk weer een beetje uitslapen. Pas om 7 uur gaat m'n wekkertje af. Dit was zelfs te vroeg dus blijven we lekker tot half acht liggen.
De powercut (stroom uit) is helaas net in gegaan. Even een kopje koffie maken is er dus niet bij. Gelukkig heeft de airco-verwarming goed z'n best gedaan dus is het niet al te fris. Jo komt weer lekker lang bij ons douchen. Heerlijk warm water in het weekend is een verwennerij geworden.
Samen met Jo schuiven we vast naar het ontbijt. Jacq volgt als ze ook nog snel(!) een douche kon nemen. Toch nog een beetje opschieten want om 09:00 staat onze gids klaar voor vandaag. Havermout pap met banaan en toast/jam start onze dag goed. Snel nog even naar een pin automaat en we stappen in de auto. Onze super vriendelijke gids brengt ons eerst naar Durbar square Dit ligt eigenlijk aan de grens van Kathmandu in het plaatsje Paran. Patan is een eeuwen oud stadstaatje, met Durbar square als top locatie. Tempels, paleis en al wat er bij hoort. En natuurlijk de aardbeving schade.....Desondanks een fascinerend geheel waar de oudheid toch nog steeds goed bewaard is gebleven. Dit terwijl de tempels nog immer druk in gebruik zijn.

Dan met de auto naar Bhaktapur, een ander net buiten Kathmandu liggend stadstaatje. Minstens zou oud als Patan en zelfs nog mooier. Terwijl we de eerste stappen hier maken vertelt onze gids hoe ze hier op 25 april samen met een gast heeft moeten rennen voor haar leven tijdens de aardbeving.
Even later lunchen we op een plein in een restaurant met mooi uitzicht op dat plein en een schitterende tempel. Tussen alle verhalen over war we om ins heen zien vertelt de gids ook honderduit over het leven in Nepal, hoe het Bhoedisme en Hindoeïsme hier verweven is (Bhoeda gezien als een incarnatie van Vishnu), de rol van de vrouw in hedendaags Nepal etc. etc. etc.
Tegen drieën zijn we weer terug bij ons hotel na een rit door hectisch Kathmandu. Auto's, scooters, motorfietsen en riksja's vechten gezamenlijk met voetgangers om het zelfde stukje straat. Het is even wennen maar dan leer je vrij vlot al dat getoeter om je heen te negeren en loop je met een air van 'ja, ik loop hier, rij maar om' stukken makkelijker door de smalle straatjes.

Even toiletteren en weg zijn we weer. Verderop zit een bar in een binnentuin waar we lekker borrelen.
Als het tegen vijven fris begint te worden terug naar het hotel waar we nog even wat opwarmen en dan naar beneden het restaurant in. Voor vandaag hadden we verzonnen om 'Gyakok' te gaan eten (non-veg versie). Een soort Chinees fondue maar dan anders.
Jacq en Jo hebben het wat fris en vinden op de kaart een drankje beschreven als 'warm hemels bier, de nectar van de goden'. Dit wordt geserveerd in bekers gemaakt van een stuk bamboe. Er in een grijzig goedje en een rietje. Als je met het rietje roert blijkt onderin de beker een massa gerst te zitten. Anyway, de eerste slok van Jacq spreekt boekdelen. Dit was vrij duidelijk gewoon niet te drinken:) Ook Jolande waagt zich er nog even aan maar bij haar dezelfde reactie. Verder onaangeroerd gaat 't spul terug naar de keuken. 
Gelukkig maakt de Gyakok alles goed. Ook de bouillon die aan het einde overblijft is verrukkelijk. We ronden af met drie verschillende Tibetaanse dessert, waarbij eenieder ervan overtuigt is de lekkerste te hebben gekozen(ben ik het niet mee eens trouwens, de mijne was VERUIT de lekkerste!) Boven nog maar weer een potje thee laten brengen want alweer een powercut, als opeens het licht weer aan springt. Eindelijk, na 36 uur kan ik weer een fatsoenlijk kopje koffie drinken!

Einde Bhutan, terug in Kathmandu

Om 06:00 stappen we weer in de auto op weg naar het vliegveld in Paro. Snel nog een kopje koffie genomen en we hebben wat bewaarde biscuitjes om de eerste trek te stillen en om zeker te zijn niet wagenziek te worden. Het is nog donker maar gelukkig wordt het snel licht. Van de gids krijgen we eenzak met broodjes, banaantjes, gekookte eieren en wat te drinken. Als het wat lichter wordt en we ook kunnen zien wat er in die zak zit vallen we daar ook maar op aan.
We volgen dezelfde route terug. Eerst via die hoge pas richting Thimphu. Hier warmen we weer even op bij de houtkachels en een kopje thee. (-5 graden buiten) Dan door naar Thimphu, vervolgens Paro en uiteindelijk nemen we afscheid van onze gids en chauffeur bij het vliegveld. We zijn zeeer ruim op tijd. Het is nu 09:15, inchecken begint tegen 10:30 en we vliegen om 12:35. Lui hangen we in de lounch. Geen winkeltje in zicht. Beetje lezen, beetje vervelen.....
Na het inchecken en door de douane zowaar twee koffieshops. Maar, aangezien we al ons laatste Buthaanse geld als tip aan de chauffeur en gids hadden gegeven, geen middel meer om mee sf te rekenen. Plastic wordt niet geaccepteerd, noch Nepalees geld. Op een slokje water en af en toe een dropje brengen we dus onze tijd maar weer door.
We zien ons vliegtuigje al die tijd al klaar staan.

De vlucht terug naar Kathmandu was alweer heel fraai met nu aan de rechter kant de gehele vlucht de toppen van de Himalaya boven de wolken uit piekend.
In Kathmandu nu snel door de douane want we zijn nu wel in het bezit van een visum. Koffers gepakt, naar buiten en we treffen onze gids vrijeel direct.
Binnrn een half uur zijn ee dan ook terug in hotel Utse. We hebben kort sms contact met Jolande om te melden dat ee weer terug zijn en gaan direct op pad om wat bus kaartjes te kopen voor onze trip maandag naar Pokhara.
Trrug in het hotel treffen we gelukkig weer Jolande, en op het dakterras boven kleppen we heerlijk bij onder het genot van een drankje. Als het wat kouder wordt eten we beneden in het restaurant even wat momo's. Het is nog wat voeg om aan tafel te gaan dus Jolande leidt ons even rond in Thamel, de wijk waar ons hotel staat en waar zij ook vaak in het weekend komt. Onderweg komen we nog een aantal andere vrijwilligers tegen waar we even een gezellige babbel mee hebben. 'Dat we masr trots moeten zijn op onze Jo'! Het is Eerste kerstdag en Jolande had alvast een leuk restaurant uitgezocht, voor wegens de 'Pumpkin momo with chili chocolate sauce'. Ook de 'Banana ketchup & crispiy fries' was heerlijk.

Samen met een rum-punch en nog wat andere hapjes was deze kerstmaaltijd prima geslaagd.
Terug in het hotel blijkt de powercut weer bezig. Dit terwijl we net van plan waren om in het appartement even een kopje thee/koffie te maken. Dan maar roomservice :)
21:30 is het bedtijd voor de dames. Ik volg direct achter dit punt.