Van Pokhara naar Chitwan

05:00 en jahoor, daar wassie weer. Snel het waterkokertje aan voor de noodzakelijke koffie/thee en nog heel even terug. 5 minuten later schiet alsnog de powercut er in dus ik was een keer net op tijd.
Opfrissen, rugzak pakken e.d. Begint echt routine te worden dus om 06:00 lopen we bepakt en bezakt het dorp in om nog even snel een ontbijtje te scoren voordat we om 07:00 worden opgepikt door een taxi die ons naar het busstation brengt.

Eerst nog wat gehannes. Die bus was dan wel geregeld, maar er waren geen zitplaatsen geboekt(!) uiteindelijk hebben we tot de eerste uitstap plaats ( pak 'm beet halverwege) bij de chauffeur op wat bankjes gezeten. Jo en ik stapte daar ook even uit om te plassen maar uiteindelijk was dat niet helemaal de bedoeling geweest. Als ik als eerste terug kom hangt Jacq paniekerig uit het raam. De bus wilde alweer weg, stond midden op de weg te toeteren en Jacq naar de chauffeur 'my husband and my daughter!!!' roepend. Al met al ging het goed hoor. Jo kwam ook redelijk vlot weer aan boord. We rijden dan nog vijf minuten en daar was dan echt de pauze. Inmiddels was het wel zwaar mistig en ronduit koud geworden. Alledrie proberen we met onze geest de wolken maar weg te denken.
Anderhalf uur later komt onze stop. Hier staat het rafting team ons al op te wachten. Snel om kleden in short/slippers en we dalen af naar de rivier. Vier chinezen en wij drie, en een schipper natuurlijk. Het wolken wegdenken heeft wel goed geholpen. Een stralende zon schijnt ons lekker warm als de schipper de eerste instructie geeft en als we instappen zijn ee eeer lekker op temperatuur. Die twee rn een hslf uur raften was echt te gek. Wild water waar de schipper ons natuurlijk binnen de eerste golven al kletsnat kreeg, afgewisseld met rustige peddel stukjes en vooral gewoon een hoop lol. Na deze tocht weer even omkleden. Met de auto zijn al onze spullen al vooruit gereden. Nog even een lekkere lunch en dan weer verder. Met een local bus (alhoeel volgen Jo beste nog wel een luxe versie) gaan we verder. Achter het stuur een kruizing tussen Lauda en Senna. Als een voor ons rijdende inhaler niet snel genoeg ging dan pak je toch een stukje berm om dan maar dubbel in te halen? Moet er nog bij vertellen dat dit dus op bergwegen gebeurd waar je de afgrond naast je eigenlijk gewoon vertikaal naar beneden ziet gaan. Regelmatig staan we toch ook vrij lang stil. Onderhoud aan de weg en een sardverschuiving laten dan maar een enkel spoor vrij met als gevolg hele lange files. Anyway, Met zo'n twee uur vertraging komen we eindelijk tegen 19:00 aan in Sauraha, een klein plaatsje aan de rand van het Chitwan National Park. Hier nog een kleine 10minuten met een taxi naar ons resort waar we al eigenlijk niet meer verwacht werden. We worden welkom geheten met een bakje thee, en gaan dan snel naar onze kamers. Omdat het al donker is kunnen we het niet zo goed zien allemaal, maar de kamers zien er ronduit top uit. Moe na deze toch wel erg lange dag gaan we snel eten en dan vlot ons mandje in. Morgen zien we wel weer verder.

Luie Nieuwjaarsdag

We worden wakker door het zachte tromgeroffel bij de school iets verderop. We weten inmiddels dat dit het leerlingen-appel is, dus het is tien uur. Lui rekken we ons uit en staan dan maar eens op. Geen idee wanneer Jolande is thuisgekomen maar dat zal wel laat geweest zijn. Dus wanneer die wakker wordt weten we nog niet. Wegens de powercut kunnen we hier geen koffie maken dus haal ik in de stad alvast twee koffie to-go en op ons terrasje zitten we daar lekker in de zon van te genieten als Jo zich ook laat zien.
Tegen twaalf slenteren we maar eens de stad in om een ontbijtje te vinden. Na dit prima ontbijt wat sjacheren met een taxi chauffeur om ons dicht bij de 'wereld vrede pagode' te brengen. Wij met z'n drieën passen net in z'n autootje en, af en toe over de grond schrapend brengt hij ons al tot flinke hoogte. Hierna nog een ellenlage trap en we staan bij de oogverblindende pagode. Vanuit Pokhara zien je 'm overdag boven op de berg ook staan, maar als je er vlakbij bent doet het wit bijna pijn aan je ogen.

Aan de andere kant loopt een pad helemaal terug naar beneden. Halverwege drinken we nog wat en, uiteindelijk beneden charteren we een bootje wat ons, via een kort (max 5 min, anders bijbetalen!) bezoekje aan een eilandje met een Hindoe tempel weer terug brengt in Pokhara.
Het dan al bijna vijf uur, dus gaan we nog even terug naar het appartement, knappen ons even wat op om dan lekker te dineren in de stad. Tegen achten zijn we we weer terug en de dames duiken bijna direct hun bed weer in. De wekker staat morgen ochtend tenslotte op 05:00, zodat we nog even in de stad kunnen ontbijten voor dat we worden opgepikt voor onze reis naar Chitwan.
Momenteel hebben we stroom dus ik schrijf nu dit stukje met een lekker bakkie zelf gemaakte espresso!

Een vroege 'Gelukkig Nieuwjaar'

Tegen vijf uur treffen we Jolande bij cafe Concerto. Dit is ongeveer naast haar hotel en een makkelijk afspreekpunt. Jolande is net aan het para-sailen geweest, wij puffen nog wat na van onze trek. Even snel Jo d'r spullen naar ons appartement verhuizen, dan minder snel makeup bij werken en lekker weer de stad in. Eerder hadden we een leuke zaak gevonden en hier nemen we Jo mee naar toe voor een oudjaar diner.

Na het diner zoeken we de rest van Jo d'r vrijwilligers op. (Ze zijn gisteren collectief naar Pokhara gekomen voor het oud-nieuw feest). Na zeer hartelijke begroetingen gaan we gezamenlijk naar een soort van dance-feest. Onder het het genot van een biertje wiebelen we wat mee. Van een paar Spaanse vrijwilligers hebben we 12 druiven gekregen voor een ceremonieel klokslag middernacht. Op elke slag van de klok 1 druif eten, en dan pas 'Gelukkig Nieuwjaar'.

Daarna maar snel een belletje naar huis. Hier middernacht is in NL 19:15. Omgekeerd, in NL middernacht: hier 04:45. Dus, mocht NL bellen dan liggen wij waarschijnlijk op twee oren.

Nog een biertje en Jacq en ik gaan op huis aan. De vrijwilligers, Jo inclusief, zullen het vast wel laat maken....

Toch wel gek. Nu ik dit schrijf moet het nog steeds Nieuwjaar worden in Nl. Hier drinken Jacq en ik nog even een koffie onm dan toch echt lekker te gaan slapen.....

Trek van Damphus terug naar Pokhara

Na een prima nachtrust met extra dekens worden we tegen half zeven door onze gids gewekt voor de zonsopgang show. Een kwartiertje later staan we boven op het plateau en nog geen twee minuten raken de zonnestralen de eerste toppen. Met een kopje thee in ons handen staan we hiervan te genieten totda we geroepen worden ons om te draaien. Nu zien we een vuurrode zon opkomen die de vallei onder ons langzaam verlicht. Die verlichte bergtoppen was mooi, de opkomende zon boven de vallei ronduit schitterend. Donkere grond, zilveren streepjes rivier en langzaam aan wordt alles steeds duidelijker.

Tegen negenen, na het ontbijt is de koude avond en nacht snel vergeten als we lekker in de zon vertrekken. Eerst gaan we nog een stuk verder de berg op naar her 'Australian camp', eigenlijk gewoon een verzameling hostels en campeer weides boven op de berg. Hier luieren we lekker in de zon en eten even wat.

Hierna gaan we eindelijk weer eens naar beneden via vooral heel lastige traptreden en ander naar spul. Anderhalf uur later bereiken we ons eindpunt, en weer een uurtje later zitten we bij cafe Concerto aan een welverdiend biertje.

Trek naar Damphus

Zes uur. En daar is het wekkertje weer. We hebben nog stroom dus snel de waterkoker aan voor een bakkie. Opfrissen, tassen goed inpakken en de kleine rugzakjes worden gevuld voor de komende twee dagen. De 'easy and beautiful' trek net het Anapurna gebied in. We hebben om acht uur afgesproken bij Cafe Concerto waar wij om zeven uur al zijn om er eerst te ontbijten.

Klokslag 08:00 staat onze gids bij ons en een chauffeur brengt ons via een korte rit naar de start van de trek. Eerst nog een weggetje maar geleidelijk aan worden de paadjes steeds smaller. We stijgen toch wel best vlot. Gelukkig pauzeren we regelmatig zodat wij allebei weer op adem kunnen komen.

Eenmaal op wat hoogte gekomen komen we aan in een 'eco' resort waar we wat langer van de zon genieten en van natuurlijk een kopje thee. Het is elf uur, of we al willen lunchen...

Leek ons wat vroeg dus we gaan weer door. Een uurtje later komen we bij een mini-winkel-eetpunt. Hier wel de lunch. Een heerlijke curry met spinazie en sojabonen. En de door Jo al aangekondigde pickle. Iets in het zuur. Geen idee wat maar erg lekker. Hierna lopen we in een paar fasen door naar ons overnachtingspunt Damphus, een klein plaatsje boven op de berg.

Tegen drieen stappen we het 'hotel' in, en een kwartiertje later drinken we ons welverdiende biertje.

We wandelen wat rond, drinken nog een biertje als tegen half zeven de zon onder gaat en de bergen in een schitterend licht zet.

Een kwartiertje later is het aardedonker, en behoorlijk fris geworden.

We zitten nu in het eetzaaltje aan een bakje warme thee te wachten tot het op houtvuur gestookte maal gereed is. Na het eten wel gelijk het mandje in. Misschien wat vroeg, maar wel lekker warm.

Even een dagje vakantie tussendoor

WOm zeven uur word ik spontaan wakker, Zie hoe laat het is en draai me nog eens lekker om. Voor vandaag in het geheel geen activiteiten geplanned dus: uitslaapdag!
Tegen negenen worden we allebei wakker en staan maar eens op. Als ik buitenom naar het keukentje loop knalt het zonlicht door de voordeur.
Eerst maar eens wat koffie op het teras. Aan de overkant ligt een school en als tegen tienen de schooltrommel geslagen wordt zien we het hele ritueel voordat de kinderen de school in gaan. Netjes in rijtjes wordt een lied gezongen en dan gaat klas voor klas het gebouw in. Voor ons het signaal om maar eens te gaan ontbijten. Jacq had al een leuk zaakje uitgezocht, waar ze ook prima koffie schonken.
De enige taken voor vandaag: een twee daagse 'trek' regelen in het Anapurna gebied, en de reis naar Chitwan met daar in een stuk raften.
Na het ontbijten slenteren we Lakeside Phokara in waar een overvloed aan 'travel agencies' zitten. Lukraak pikken we er 1 uit, gevolgd door twee andere die we uit de reisgids hebben geplukt. Met wat offertes op zak slenteren we verder de stad in om uiteidelijk aan de rand van het meer hier lekker in het zonnetje (schatting, zo'n graad of 22) heerlijk relaxed weg soezen, wat lezen en verder suffen.

Uiteindelijk terug naar het eerste agency en daar de trips geregeld. Als we naar buiten stappen komt net een kleurrijke optocht voorbij die een stukje verder een hilarisch stuk straattoneel geven. Tot en met de geboorte van een tweeling konden we het nog volgen. Wat er daarna gebeurde weet ik niet, maar aan het gelach te horen en het duidelijke olezier van van de artiesten ging het erg goed. We hadden wat trek en Jacq had een plekje gevonden waar crepes verkocht werden. Hier op het dakterras onder het het genot van een banaan-chocolade crepe zien we de zon achter de bergen verdeijnen. Dit is onze cue om even terug naar het appartement te gaan. In de zon is het heerlijk warm, maar als 'ie weg is wordt het snel fris.

Terug de stad in is het straat festival nu echt aan het starten. Overal extra terassen, bijna geen verkeer meer en overal kleine behendigheids spelletjes. Twee kinderen staan met een emmer water waar je een muntje in het bakje onderin mort werpen. Inzet 5 roepie. Jacq beteuterd ze door raak te gooien en 10 roepie te winnen. Terwijl we door stad lopen beginnen de podia ook gevuld te worden met musici en dansgroepen hier en daar op straat.
Lekker gegeten en dadelijk nog even een stukje verder de stad in.
Morgen de Anapura in en we worden om 08:00 opgepikt, dus dat wordt weer wekker zetten.

Trip naar Phokara

Het is weer zover. Om 05:45 de wekker. Zucht. 

Vrij vlot staan we buiten als halve backpackers en lopen een stief kwartiertje naar het opstappunt van de bus. Tot onze niet geringe verbazing staan er minstens 30 touringcars op een rij. De onze, na wat zoeken en regelmatig vragen blijkt een van de voorste te zijn. Al met al wel goed dat we bijtijds bij die bussen zijn. Langs de bussenrij staan verscheidende kraampjes met oa. Warme thee waar we dan ook maar gebruik van maken.

Iets na 07:00 vertrekken we. Het duurt echter tot na negenen voordat we Kathmandu achter ons laten. Eerst nog een paar stops om een handvol passagiers op te pikken en dan nog zeker 30 minuten om een paar liter diesel op te pikken.
Een uitermate relaxte sfeer in de bus. Je voelt het 'we komen er wel, eens' geeoon rondzingen. Voorin zit een kindje liedjes te zingen, rond ons doen de meesten gewoon hun ogen dicht en gaan te rusten.
Als we goed en wel de stad echt uit zijn de eerste plaspauze. Eventueel een kopje thee, en weer verder. De bus volgt nu z'n weg langs een rivier en in die vallei begint het boeren leven zichtbaar te worden. Het land wordt bewerkt, waterbuffels worden gebruikt voor het ploegen en zo verder.

 Tegen 11 uur is het alweer een stop. Lunchpauze. Wij zijn zo ongeveer de enige Europeanen in de bus (met onze broodjes bij ons!) De meeste mede passagiers scheppen een flinke warme maaltijd op.
En verder gaan we weer. Het landschap blijft indruk wekken. Soms kleine dorpjes, af en toe steken we de rivier over en vanaf de brug een mooi overzicht. Loom gaat de bus verder en sust ons allebei in een lekkere doezel.
Om 13:00, plaspauze. Om 14:00, lunchpauze. Elke keer lekker even je benen strekken, opwarmen in het heerlijke weer en natuurlijk een kopje thee. Zeker de plek van de lunchpauze is het vermelden waard. Een oase van groene rust.
Vlak voor ons eindpunt zien wevde Himalaya gebergten opdoemen. Er voor al wat flinke bergen maar er achter een werkelijke wand van al die minstens 7km hoge knotsen. Aangezien het erg helder weer is geeft dat een heel mooi beeld. Hotsend en schotsend probeer ik uit de bus wat foto's te maken maar die falen nogal.
Tegen drieën komen we uiteindelijk in Phokara busstation aan. Hebben we toch zeker 200 km afgelegd. Bij de busdeur staan de taxichauffeurs en kamerverhuurders re dringen voor je aandacht. We hadden al verzonnen om het laatste stukje met de taxi te gaan (nog zeker 2km lopen en we wisten niet precies waar we zijn moesten) maar dat gehannes met afdingen is toch meer Jacq d'r ding. Als ik onze tassen weer heb teruggevonden heeft Jacq een taxi gescharreld en die brengt ons, tja, in iedergeval in de buurt, denken we. De chauffeur vraagt rond en rond naar dat ding waar wij moeten zijn, maar niemand heeft er kennelijk enig idee van. Nu heeft hier een hele wijk het zelde adres ( geen huisnummers) dus we weten dat we in iedergeval in de buurt moeten zijn..... Na nog een keer de wijk rondgelopen te hebben helpt een vriendelijke winkeleigenaar ons, door hun tel te bellen en een kleine vijf minuten later komt iemand op een brommertje ons oppikken. Achter hem aan lopend wijst hij ons de weg. Gezien de rijgewoonten hier zagrn we het niet zo zitten om bij hem achter op te klimmen:)
Al met al,een best appartement. Er naast zelfs een keukentje waar ter plekke een vat water en een gasfles wordt geplaatst. Super aardige mensen.
Snel de stad in. Vanaf vandaag t/m 1 jan is er een straat festival aan de gang dus daar zijn we wel nieuwsgierig naar. Ennuh, een welverdiend biertje gaat er ook wel in.
Na dat biertje toch even terug naar de slaapplaats om toch wat warmer te kleden. De hele dag heerlijke zon en lekker warm maar nu de avond valt is het zelfs hier toch wel fris. En, het is hier een stuk donkerder dan in Kathmandu dus een zak lantaarn is ook wel handig.
Terug naar het festival. Kort en bondig: het lijkt wel een beetje drie oktober. Overal eettentjes met terrasjes, veel muziek en een gezellige drukte. Alleen weten we niet echt 'the place to be' te vinden. Wel heerlijk gegeten en ergens anders bij een haardvuur eindelijk weer eens een vers kopje koffie gedronken.
In het pikke donker weer terug naar het appartement. Heel het keukentje afgezocht maar geen ketel of pan te bekennen. We hebben dus gas, maar verder dus niets om iets van water mee op te warmen:) Het brengen van gas naar vierhoog is dus wel heel lief maar volstrekt zinloos......

Morgen ochtend eindelijk weer een uitslapen. Heb er nu al zin in.