Naar Inverness

Om zeven uur word ik wakker. Jacq nog diep in slaap als ik koffie sta te maken. Als ik de koffie op het nachtkastje zet krijg ik te horen dat het kwart over zes is. H'm, terug m'n bed in.
Om kwart over zeven poging nummer twee. Effe gymmen, ontbijt en off we go. Scottisch pancakes met mapel-syrup vandaag. Een voorzichtig zonnetje vanmorgen maar ook een erg dreigende lucht die vanaf zee komt aan waaien.
Een knappe westen wind hindert ons het eerste vlakke stuk. De weg 'hugged' de kustlijn. Links de zee, rechts het vlakke noorden van Schotland. Gaande weg komen de bergen weer in zicht, en die nemen een deel van de wind ook weg.

We gaan even op de koffie in het mooie kasteel van de graven van Sutherland, waar een knappend haardvuur ons weer opwarmt en waarna we de weg weer vervolgen.
We missen de ferry bij Cromarty naar Het 'Black Island'. We zijn zeven dagen te vroeg. De Cromarty Firth, waar die ferry ons mee naar de overkant zou nemen, ligt helemaal vol met boortorens in aanbouw of onderhoud. Merkwaardig contrast met al het natuurschoon wat we tot nu toe al gezien hebben.
Stukje terug dus, en nu rijden we om de Firth heen en belanden in Strathpeffer, een 18e eeuws kuuroord. Schitterende huizen hier. Nu ook af en toe een heel kort regenbuitje. Heel apart, telkens valt de regen terwijl we alweer in de zon rijden. Korte tijd later is eindpunt Inverness bereikt. JacqJacq en TomTom brengen ons in korte tijd naar het nu maar vooruit geboekte B&B (grotere stad, wat lastiger om een plek voor een schappelijke prijs te vinden)
Helaas nog niemand thuis dus parkeren we de motor, hangen de helmen aan het slot en gaan we in motorpak de stad verkennen. Pak was geen straf want de temperatuur is hooguit 10 tot 12 graden.
Een korte wandeling en een halve liter capucino later treffen we gelukkig wel iemand thuis. Spullen gedropped en weer de stad in. Tijdens de wandeling langs de bijzonder snel stromende River Ness zien we een leuk terras en dit blijkt een prima pub te zijn voor de avond maaltijd met op de ene TV premier-league en op de andere rugby.
Klaar voor vandaag; terug naar B&B, bakkie koffie en lui voorbereiden voor de tocht morgen.

John o' Groats

We worden wakker met een stralende blauwe lucht. Wind is weg, het is gewoon heerlijk.
In dit hotel heeft Jacq. Een sportzaal gevonden dus daar doen we de ochtend-knie-training.
We zitten toch al redelijk noordelijk. Vannacht om 4 uur even wakker en er straalde al wat licht tussen de gordijnen door.
Vandaag staat de rest van de westkust op de route tot het meest noordelijke punt. Wat we krijgen is fantastisch. Het ene moment rijden we door desolate maanlandschappen, dan weer dalen we af een groen dal in met links en rechts schapen langs en op de weg, vervolgens rij je rond een rotsblok en ligt er een spierwitte baai voor je neus.
De wegen zijn wel erg smal geworden. Het grootste gedeelte is meer een luxe fietspad met regelmatig een verbreding om elkaar te kunnen passeren, en om de zoveel kilometer even een stukje tweebaans weg.
D'r wordt wel heel sociaal gereden. Tegemoet komend verkeer wacht rustig bij zo'n verbreding en groet vriendelijk als je dan langs rijdt. Omgekeerd, achterop rijdend verkeer, houdt rustig redelijke afstand tot je ze voorbij laat. Ongelofelijk trouwens, hoe die locals weten te racen op die kleine weggetjes. Je zou toch heel wat auto's naast de weg verwachten.
Langzaam verdwijnen de bergen nu en blijft een loom heuvelend landschap over, doorsneden door meestal kaarsrechte wegen. De wind steekt op en een lichte miezer begint als we John o' Groats binnen rijden. Wat we ook verwachtten aan te treffen hier, niets van dat. Slechts een paar huizen, een Inn, een hotelletje en dat is het dan wel weer. Later horen we dat in dit gebied ook marr net 300 mensen wonen.
Het B&B tegen over het hotel wordt gerunned vanuit dat hotel en het is vol. Als we het dorp praktisch uitrijden treffen we echter het 'John o' Groats Guesthouse'. We worden hartelijk welkom geheten en hebben de laatste kamer. Terwijl we onze pakken nog aan het uittrekken zijn wordt er al koffie voor ons klaargezet in de lounge. Wat volgt is een heel prettige koffie zit. De eigenaren draaien deze zaak net 18 maanden en hebben er duidelijk lol in om telkens weer nieuwe mensen te ontvangen en daar heerlijk mee te kunnen babbelen. Avondeten kan worden geleverd, ze hebben een kleine kaart. De Sirloin steak (entrecote) was echter van zo'n formaat dat de Sticky Fudge Pudding (van mij) en de Chocolate Cake (Jacq) er slechts met moeite nog bij ging.
Afgevuld rollen we dus maar snel ons bed in.

Rondrit op Skye

Plotsklaps schrikt Jacq. wakker. Shit, al(!) kwart voor acht. Gymmen maar overslaan, we moeten naar het ontbijt anders vertrekken we te laat! Wie zei dat een vakantie stress-vrij is?

Vandaag als eerste een rondrit op Skye. Benzine ank eerst nog even goed afgevuld want dit eiland is best wel groot en de tankstations worden steeds zeldzamer. We rijden grofweg Skye buitenom rond tegen de klok in. Het eerste deel van de tocht is door ruig-ruiger-ruigst terrein. Enkelbaans weggetje met hier en daar een passeerplaats die zich heeft gevormd naar de bulten, kuilen en bochten pal langs het water. Hier en daar een huis of wat schapen/koeien. Je bent wel echt een bikkel als je hier woont en werkt. De bergen van Skye torenen boven ons uit met hier en daar nog sneeuwige koppen. Het is gewoon koud op de meest noordelijke hoek. Hoe ander de andere kant van het eiland. De hellingen glooien, zijn groen en alles oogt gewoon vriendelijker. Onderweg rijden we door Portree, de 'hoofdstad' van Skye. Dit is een leuk en kleurrijk havenplaatsje. Een koffiestop maken wij het Maccleod kasteel Dunvegan. Hier treffen we net drie bussen Amerikanen die net voor ons in de rij staan voor een broodje of koffie. Een berg volwassenen op schoolreis; anders kan je dit niet beschrijven.
Via een vaste (en eigenlijk best korte) brug rijden we van Skye weer op het vaste land en volgen grofweg de west kust. Ook dit is een stuk 'zachter' dan die noordkant van Skye. Het zonnetje komt af en toe door en zo slingeren we ons verder noordelijk, soms de kust volgend soms aaneensluitende valleien tussen de nog immer best wel hoge bergtoppen. Doel Ullapool halen we tot ongeveer 30km als we in Dundonnel een biertje, diner, bed en ontbijt aantreffen.
Tijd om af te stappen dus en ons over te geven aan de rust van Schotland.

De hooglanden in en naar Ilse of Skye

Als we wakker worden in Cairndow hangen de wolke laag over de bergen rond Loch Fyne. Een lichte miezer (een Bretonse zou Jacq zeggen) completeerd de boel.
Porridge als starter bij het ontbijt. Aangezien dit nogal Schots is hebben we 't maar niet afgeslagen. Dikke (beetje te) havermout pap wordt ons appartement binnengedragen. Leuk, maar wel voor maar 1 keer...Toast, egg and bacon completeert de boel. Zoveel bacon dat we daar maar een lunchhapje mee fabrieken.
Het is droog als we met de motor verder Loch Fyne rond rijden. Bijzonder mooi kasteel in Inveraray, en zo zakken we langs het Loch af tot Lochgilphead (en dat is dus een plaatsnaam hier) waar we verder noordelijk gaan voor de fantastisch mooie route langs Loch Awe. 40km weggetje, dat wel. Zelfs met de motor is het beter te stoppen als een tegenligger opdaagt. Gelukkig komt dat slecht een paar keer voor.
Ergen op twee/derde een kopje koffie in een verlopen maar toch best wel chique hotel-rest. Spieren weer een beetje los gewoeld en we gaan verder richting Oban. Onderweg begint het weer te miezeren en in Oban regent 't al aardig door. Ondanks dat Oban zo op het oog in de drive-through er leuk uit ziet rijden we toch maar door tot Fort William. Hier, aan de voet van Ben Nevis (4406m) even drogen en een kopje koffie. En nog maar 1.
Vlak na deze stop vinden we Neptune's Staircase. Een rij van zeven aaneengesloten sluizen die een hoogte van pak 'm beet 12 tot 15 meter overbruggen. Blijft toch altijd wonderlijk, dit soort constructies.
De rit die nu volgt naar Mallaig voert ons door het betere ruige terrein. De valleien waar we rijden worden links en rechts begrensd door bergen to ca. 2500 meter en soms hoger. Waarschijnlijk ligt er boven nog sneeuw maar dat kunnen we door de laaghangende bewolking niet zien. Regelmatig kletteren er echter bergbeken schuimend om laag over de verder praktisch kale wand.
In Mallaig zijn we net 10 minuten te laat voor de ferry over de Sound of Sleat naar Armadale op het Ilse of Skye en moeten we helaas drie kwartier wachten op de laatste boot van die dag. Beetje moe, beetje koud, beetje jammer. De overtocht gaat wel erg snel en om half zeven rijden we het eiland op, op zoek naar een bed. Na onder andere een hotel kamer van 240 pond en en B&B die we echt niet vonden te hebben overgeslagen belanden we een uurtje later in Harrapool, Broadford in het 'Hebridean Hotel'. In de Pub beneden probeert Jacq. de lokale Whisky en ik het lokale bier. De laatste wint.

Van de Laagvlakte naar de Hooglanden

Gymmen voor het ontbijt.
In de tuin van 't B&B beginnen we vandaag een soort van sportief. Squads, GoodMornings en LungSquads moeten er voor zorgen dat Jacq. d'r knie weer in orde komt. Samen staan we in de tuin die oefeningen te doen totdat we om half negen aan het ontbijt kunnen schuiven.
Daarna een fraaie rit via Whithorn (bijna de zuidelijkste kust plaats van Schotland) en dan langs de kust omhoog naar Culzean Castle (zie plaatje).
Dit kasteel, eerst alleen een toren maar in de 18e eeuw verbouwd to een riant onderkomen van een reeks graven, ligt pal aan zee in een groots opgezet park. In 1975 is het volledig gerestaureerd. Binnen allerlei mooi ingerichte kamers en de bijzonderheden van de architect (ovaal trappenhuis en een ronde salon) waren erg mooi.
Hierna een korte stop bij Burns Cottage.(De plek waar de Schotse 'dichter des vaderland' Robert Burns is geboren) en dan door langs de kust tot aan Greenock waar we met de ferry naar Dunoon de Fyrth of Clyde over steken.
Tegen 17:00 komen we in Dunoon aan. We zien de B&B uit de gids niet zo snel en besluiten door te rijden. Uiteindelijk bij de kop van Loch Fyne zien we pas een bord wijzend naar een Inn. Als b lijkt dat daar een kamer voor 140 pond gaat rijden we door, en gelijk weer op de rem. 50 meter verder: 'The Old School B&B' 50 pond inclusief ontbijt voor een volledig appartement!
Pal aan het water gelegen zien we aan de overkant de Hooglanden al liggen.
Bij die Inn gegeten en hop, terug naar B&B, kopje koffie, stukje schrijven en oogjes toe zodat we morgen ochtend fris de Hooglanden kunnen in rijden.

Gretna Green en Threave Castle

Rond 12:00 zijn we eindelijk van de boot en rijden we in Newcastle richting Carlisle en Schotse grens..

Wegens de harde wind kon de boot niet zelfstandig de haven van IJmuiden uit en moest er worden gewacht op een sleepboot. Die vertraging, en de harde wind tot ergens diep in de nacht zorgde er helaas voor dat we zeker twee uur later in Newcastle aankomen dan geplanned. Het (lopend) diner was, voor op een ferry dan, bijzonder goed. We hebben ons zeker aan 4 servings tegoed gedaan.
Dubbele espresso met borrel in de nachtclub onder het genot van een aangename band (zolang de zangeres d'r mond hield dan). Bij het begin van de bingo toch maar terug naar onze hut. Muziekje, wat lezen en schommelen op de soms woeste baren deed ons fluks in slaap vallen.

Het links rijden gaat eigenlijk gelijk weer goed en in een kleine twee uur hebben we het smalste stuk van Engeland overgestoken en rijden we vlakbij Gretna Green de grens over.
In Gretna Green bij de smid de eerste stop. Aardig wat vers getrouwden gezien die dit nu over commerciele historische punt kennelijk nog altijd romantisch achten. Kopje koffie in de zielloze self-service en we laten dit achter ons. Wat volgt is een fraaie rit langs de Zuidkust van Schotland.
Onderweg nog een stop in Castle Douglas voor het Threave Castle, een fraaie donjon op een eilandje in de rivier. Wandelingetje van pak 'm beet 10 minuten door de weilanden en daar staat het opeens.
Daarna weer door via de kust (hoeps, tanken zou nu toch wel eens fijn zijn) en tegen 17:00 komen we aan in Newton Stewart waar B&B Flowerbank ons onderdak voor de nacht verschaft.

's Avonds nog een hapje/drankje op de hoek, en de dag is op.

---

Room with a view

We zijn aan boord.
We hebben de eerste regen al lekker onderweg naar IJmuiden voor ons kiezen gekregen. Tijdje moeten wachten in die druilregen en dan lekker glijden op die spekgladde vloer van de boot.
Kachel dadelijk maar even op max. Kamer beetje ingericht zodat die pakken weer drogen en nu maar eens op ontdekkingstocht!

---