Verkwikt worden we wakker in het Premier Inn.
Even een complementair kopje koffie terwijl we de badkamer natmaken en we kunnen uit checken voor het tweede stuk vliegen.
Eerst maar inchecken. Iets fout met de boarding code op onze papieren, wat echter zonder veel woorden gecorrigeerd wordt in twee ouderwetse boarding passen. Door de douane gaat ook redelijk vlot dus voor we het weten kunnen we weer op zoek naar onze gate en een ontbijtje.
Een klein kwartier later hebben we gate 22 gevonden, en als we vervolgens door lopen komen we in een fantastisch mooie gemozaiekte hal met allemaal shops en eet tentjes. Hier prima ontbrten met een McTasty en een halve liter capucino.
Al met al is het dan tijd om naar de gate te gaan. Gate 22 wordt nog steeds gebruikt voor een vertraagde vlucht en opeens merken we dat we naar gate 20 worden geroepen. Aan de volle bus te zien hebben we aardig wat omroepen gemist😴
Prima vlucht verder en ca 4 uur later landen we in Kathmandu. We zijn weer 1:45 opgeschoven in tijdzones dus inmiddels is het alweer 17:00. Zo gaan de dagen wel vlot want gisteren waren we ook al 3 uur verder gegaan.
Visa aanvragen levert eerst een hoop lol. Hiervoor staan er een aantal automaten klaar die aan het einde na een hoop invulwerk ook een foto van je maken. Bij Jacq koste dat wat moeite. (Nee, hier sta ik niet mooi op Nee, hier trek ik een raar gezicht etc etc etc.) De zevende was goed genoeg.
Bij een man die echt een ander beroep moet gaan zoeken kunnen we afrekenen (of was het omdat we met een creditcard afrekenen en niet met (buitenland cash?) dan eindeijk naar een vriendelijke(!) douane beambte en de visa zijn binnen.
Niemand die echt oplet bij de douane zelf. We leggen onze rugzakjes maar in de scanner, lopen allebei door een luid piepend poortje en we zijn nu echt in Nepal!
Bij de koffers lagen onze tassen al klaar. Als we ze naar buiten kruien moeten we wel die controlekaartjes laten zien. Lichte stress, waar waren die nu alweer? Toch gevonden en voor we het weten stasn we buiten, horen onze naam roepen en vinden we onze pickup. Spullen in de auto en binnen 20 minuten staan we in ons hotel en sluiten we eindelijk Jolande weer in ons armen.
Buiten is het al goed donker dus veel hebben we nog niet gezien. Ondanks de energie schaarste is het verkeer een echte chaos. Het ruikt overal naar open vuur, het middel waar momenteel mee gekookt wordt. Door die energie schaarste is er per wijk perdag ongeveer 11 uur elektriciteit en waar we nu zijn (Thamel) is het nu niet aanwezig. De verlichting die nog brand is op zwakstroom via prive-accu's.
We hebben voor deze nacht wel zo gezellig een twee kamer appartementje geboekt en eenmaal daar aangekomen lekker bijkletsen en al die spullen die we voor Jo hebben meegebracht uit de tassen gehaald. Hebben wij eindelijk ook wat ruimte.
Elke ruimtje heeft een zwakstroom lampje dus we zitten niet helemaal in het donker.
De trek begint te komen dus Jo loodst ons even naar een flappen tap waarna we in het restaurant van het hotel heerlijk eten. Wat het allemaal was laat ik aan Jo over om te bloggen, maar lekker was het!
Ondertussen zien we de verlichting van een kerstboom aanspringen: er is weer stroom!
Boven op het apartement nog een koffie/thee. We hadden het wel koud gekregen dus verbouwen we een airco to kachel. Met een lekkere warme luchtstroom warmen we op om tocht wel vlot in pyama ons bedje in te duiken. Jolande moet alweer om 9 uur op pad, en ons wacht de volgen vliegdsg: naar Bhutan.




