Een dag vol olifanten

Rond kwart voor negen schuiven we aan het ontbijt. Pal naast ons ontbijtplekje staan twee olifanten die we afgelopen nacht al vaag gezien en vooral gehoord hadden. De twee dames kregen een volledige manicure door een team dat hier probeert de olifanten verzorging op een beter peil te brengen. Inclusief een film-crew werd er flink gevijld en geschaafd. Ontbijtje naar binnen en, na een gesprekje met de manager hier over welke uitjes er allemaal verzorgd kunnen worden slenteren we naar de rivier hier vlak naast om naar het olifanten badder ritueel te gaan kijken. We zijn er als allereerste en langzaam komt er nog een handvol mensen meer. Goed om 11 uur komt de eerste olifant met begeleider aan lopen, en na het afmonteren van z'n rug drager gaat de dikhuid heerlijk het water in om daarin lekker te badderen. D'r verzorger schropt haar lekker met puimsteen en je ziet d'r echt genieten.
Er komen af en toe nog meet olifanten bij maar het eerste koppel steelt duidelijk de show. Lange tijd twijfelt Jacq om het water in te gaan maar uiteindelijk is ze dan zo ver. Jo houdt het dan ook niet langer:)

Langzaam aan verdwijnen alle toeschouwers terwijl wij lekker in het zonnetje blijven genieten van een later aangekomen olifant die lekker in het diepere deel van het zwembad aan het poedelen is.
De eerder show stelende olifant werd zo goed verzorgd zodat we aan z'n verzorger vroegen of dit koppel geboekt kon worden voor een jungle safari. Dit kon, in het dorp bij een cooperatie. Dus, na nog een lassi gedronken te hebben gaan wij op zoek in het dorpje naar het kantoor van die coop. Natuurlijk eerst helemaal verkeerd, maar als we net de rivier wal op stappen zien we notabene 5 krokodillen aan de overkant in de zon liggen. En dat pal naast een opstapplaats voor kanotochten! Je kan daar maar beter oppassen met instappen:)

Na een korte wandeling vinden we de coop uiteindelijk en na wat gesjacher (ja, we moeten eigenlijk ook de vierde plek op de olifant betalen...) sluiten we de deal. Snel nog een heerlijk lunchje in een mini zaakje aan de overkant van de straat en we worden opgepikt door een paard met wagen om ons naar het opstappunt te brengen. Die paard met wagens hadden we hier al rond zien stappen en eigenlijk was dat maar een triest geheel. Mini pony's, en ze zien er stuk voor stuk slecht uit. Met het schaamrood op de kaken stappen we toch maar op. Tijdens de eerste vijf minuten besluiten we dan ook om de terugweg maar gewoon te gaan lopen.
Aangekomen bij het opstappunt wuift 'onze' verzorger ons al toe en geen vijf minuten later stappen we op. (Inclusief vierde persoon!) Wat volgt is een twee durende wandeling/schommeling door het national park. Onze drijver zorgt er voor de beste plekjes te vinden voor het oversteken van wat rivieren en wijst ons regelmatig op bijzonder wild. We zien pauwen, hert achtigen, wat zwijnen die lekker in de modder liggen te spelen en, op de koop toe, HET dier waar dit park brroemd voor is, twee 1 hoornige neushoorns.

Nadien wandelen we in een uurtje terug naar het dorp om in ons resort even bij te komen van een alweer geslaagde dag en even wat zaken te regelen voor de planning van morgen aangevuld met bus tickets terug naar Kathmandu de dag daarna. Dan het dorp weer in want om 19:00 zou een folkloristische dansvoorstelling beginnen. Highlights: een stokkendans, een peacock dans die afsluit met een bloem aangeboden aan Jolande, en een slotdans waarin Jacq zonder meer de hoofdrol in had!
Hierna nog even een snel diner en dan vlot het mandje weer in. Morgen maar weer eens de wekker op 06:00 voor een nieuwe dag vol met avonturen.

Van Pokhara naar Chitwan

05:00 en jahoor, daar wassie weer. Snel het waterkokertje aan voor de noodzakelijke koffie/thee en nog heel even terug. 5 minuten later schiet alsnog de powercut er in dus ik was een keer net op tijd.
Opfrissen, rugzak pakken e.d. Begint echt routine te worden dus om 06:00 lopen we bepakt en bezakt het dorp in om nog even snel een ontbijtje te scoren voordat we om 07:00 worden opgepikt door een taxi die ons naar het busstation brengt.

Eerst nog wat gehannes. Die bus was dan wel geregeld, maar er waren geen zitplaatsen geboekt(!) uiteindelijk hebben we tot de eerste uitstap plaats ( pak 'm beet halverwege) bij de chauffeur op wat bankjes gezeten. Jo en ik stapte daar ook even uit om te plassen maar uiteindelijk was dat niet helemaal de bedoeling geweest. Als ik als eerste terug kom hangt Jacq paniekerig uit het raam. De bus wilde alweer weg, stond midden op de weg te toeteren en Jacq naar de chauffeur 'my husband and my daughter!!!' roepend. Al met al ging het goed hoor. Jo kwam ook redelijk vlot weer aan boord. We rijden dan nog vijf minuten en daar was dan echt de pauze. Inmiddels was het wel zwaar mistig en ronduit koud geworden. Alledrie proberen we met onze geest de wolken maar weg te denken.
Anderhalf uur later komt onze stop. Hier staat het rafting team ons al op te wachten. Snel om kleden in short/slippers en we dalen af naar de rivier. Vier chinezen en wij drie, en een schipper natuurlijk. Het wolken wegdenken heeft wel goed geholpen. Een stralende zon schijnt ons lekker warm als de schipper de eerste instructie geeft en als we instappen zijn ee eeer lekker op temperatuur. Die twee rn een hslf uur raften was echt te gek. Wild water waar de schipper ons natuurlijk binnen de eerste golven al kletsnat kreeg, afgewisseld met rustige peddel stukjes en vooral gewoon een hoop lol. Na deze tocht weer even omkleden. Met de auto zijn al onze spullen al vooruit gereden. Nog even een lekkere lunch en dan weer verder. Met een local bus (alhoeel volgen Jo beste nog wel een luxe versie) gaan we verder. Achter het stuur een kruizing tussen Lauda en Senna. Als een voor ons rijdende inhaler niet snel genoeg ging dan pak je toch een stukje berm om dan maar dubbel in te halen? Moet er nog bij vertellen dat dit dus op bergwegen gebeurd waar je de afgrond naast je eigenlijk gewoon vertikaal naar beneden ziet gaan. Regelmatig staan we toch ook vrij lang stil. Onderhoud aan de weg en een sardverschuiving laten dan maar een enkel spoor vrij met als gevolg hele lange files. Anyway, Met zo'n twee uur vertraging komen we eindelijk tegen 19:00 aan in Sauraha, een klein plaatsje aan de rand van het Chitwan National Park. Hier nog een kleine 10minuten met een taxi naar ons resort waar we al eigenlijk niet meer verwacht werden. We worden welkom geheten met een bakje thee, en gaan dan snel naar onze kamers. Omdat het al donker is kunnen we het niet zo goed zien allemaal, maar de kamers zien er ronduit top uit. Moe na deze toch wel erg lange dag gaan we snel eten en dan vlot ons mandje in. Morgen zien we wel weer verder.

Luie Nieuwjaarsdag

We worden wakker door het zachte tromgeroffel bij de school iets verderop. We weten inmiddels dat dit het leerlingen-appel is, dus het is tien uur. Lui rekken we ons uit en staan dan maar eens op. Geen idee wanneer Jolande is thuisgekomen maar dat zal wel laat geweest zijn. Dus wanneer die wakker wordt weten we nog niet. Wegens de powercut kunnen we hier geen koffie maken dus haal ik in de stad alvast twee koffie to-go en op ons terrasje zitten we daar lekker in de zon van te genieten als Jo zich ook laat zien.
Tegen twaalf slenteren we maar eens de stad in om een ontbijtje te vinden. Na dit prima ontbijt wat sjacheren met een taxi chauffeur om ons dicht bij de 'wereld vrede pagode' te brengen. Wij met z'n drieën passen net in z'n autootje en, af en toe over de grond schrapend brengt hij ons al tot flinke hoogte. Hierna nog een ellenlage trap en we staan bij de oogverblindende pagode. Vanuit Pokhara zien je 'm overdag boven op de berg ook staan, maar als je er vlakbij bent doet het wit bijna pijn aan je ogen.

Aan de andere kant loopt een pad helemaal terug naar beneden. Halverwege drinken we nog wat en, uiteindelijk beneden charteren we een bootje wat ons, via een kort (max 5 min, anders bijbetalen!) bezoekje aan een eilandje met een Hindoe tempel weer terug brengt in Pokhara.
Het dan al bijna vijf uur, dus gaan we nog even terug naar het appartement, knappen ons even wat op om dan lekker te dineren in de stad. Tegen achten zijn we we weer terug en de dames duiken bijna direct hun bed weer in. De wekker staat morgen ochtend tenslotte op 05:00, zodat we nog even in de stad kunnen ontbijten voor dat we worden opgepikt voor onze reis naar Chitwan.
Momenteel hebben we stroom dus ik schrijf nu dit stukje met een lekker bakkie zelf gemaakte espresso!

Een vroege 'Gelukkig Nieuwjaar'

Tegen vijf uur treffen we Jolande bij cafe Concerto. Dit is ongeveer naast haar hotel en een makkelijk afspreekpunt. Jolande is net aan het para-sailen geweest, wij puffen nog wat na van onze trek. Even snel Jo d'r spullen naar ons appartement verhuizen, dan minder snel makeup bij werken en lekker weer de stad in. Eerder hadden we een leuke zaak gevonden en hier nemen we Jo mee naar toe voor een oudjaar diner.

Na het diner zoeken we de rest van Jo d'r vrijwilligers op. (Ze zijn gisteren collectief naar Pokhara gekomen voor het oud-nieuw feest). Na zeer hartelijke begroetingen gaan we gezamenlijk naar een soort van dance-feest. Onder het het genot van een biertje wiebelen we wat mee. Van een paar Spaanse vrijwilligers hebben we 12 druiven gekregen voor een ceremonieel klokslag middernacht. Op elke slag van de klok 1 druif eten, en dan pas 'Gelukkig Nieuwjaar'.

Daarna maar snel een belletje naar huis. Hier middernacht is in NL 19:15. Omgekeerd, in NL middernacht: hier 04:45. Dus, mocht NL bellen dan liggen wij waarschijnlijk op twee oren.

Nog een biertje en Jacq en ik gaan op huis aan. De vrijwilligers, Jo inclusief, zullen het vast wel laat maken....

Toch wel gek. Nu ik dit schrijf moet het nog steeds Nieuwjaar worden in Nl. Hier drinken Jacq en ik nog even een koffie onm dan toch echt lekker te gaan slapen.....

Trek van Damphus terug naar Pokhara

Na een prima nachtrust met extra dekens worden we tegen half zeven door onze gids gewekt voor de zonsopgang show. Een kwartiertje later staan we boven op het plateau en nog geen twee minuten raken de zonnestralen de eerste toppen. Met een kopje thee in ons handen staan we hiervan te genieten totda we geroepen worden ons om te draaien. Nu zien we een vuurrode zon opkomen die de vallei onder ons langzaam verlicht. Die verlichte bergtoppen was mooi, de opkomende zon boven de vallei ronduit schitterend. Donkere grond, zilveren streepjes rivier en langzaam aan wordt alles steeds duidelijker.

Tegen negenen, na het ontbijt is de koude avond en nacht snel vergeten als we lekker in de zon vertrekken. Eerst gaan we nog een stuk verder de berg op naar her 'Australian camp', eigenlijk gewoon een verzameling hostels en campeer weides boven op de berg. Hier luieren we lekker in de zon en eten even wat.

Hierna gaan we eindelijk weer eens naar beneden via vooral heel lastige traptreden en ander naar spul. Anderhalf uur later bereiken we ons eindpunt, en weer een uurtje later zitten we bij cafe Concerto aan een welverdiend biertje.

Trek naar Damphus

Zes uur. En daar is het wekkertje weer. We hebben nog stroom dus snel de waterkoker aan voor een bakkie. Opfrissen, tassen goed inpakken en de kleine rugzakjes worden gevuld voor de komende twee dagen. De 'easy and beautiful' trek net het Anapurna gebied in. We hebben om acht uur afgesproken bij Cafe Concerto waar wij om zeven uur al zijn om er eerst te ontbijten.

Klokslag 08:00 staat onze gids bij ons en een chauffeur brengt ons via een korte rit naar de start van de trek. Eerst nog een weggetje maar geleidelijk aan worden de paadjes steeds smaller. We stijgen toch wel best vlot. Gelukkig pauzeren we regelmatig zodat wij allebei weer op adem kunnen komen.

Eenmaal op wat hoogte gekomen komen we aan in een 'eco' resort waar we wat langer van de zon genieten en van natuurlijk een kopje thee. Het is elf uur, of we al willen lunchen...

Leek ons wat vroeg dus we gaan weer door. Een uurtje later komen we bij een mini-winkel-eetpunt. Hier wel de lunch. Een heerlijke curry met spinazie en sojabonen. En de door Jo al aangekondigde pickle. Iets in het zuur. Geen idee wat maar erg lekker. Hierna lopen we in een paar fasen door naar ons overnachtingspunt Damphus, een klein plaatsje boven op de berg.

Tegen drieen stappen we het 'hotel' in, en een kwartiertje later drinken we ons welverdiende biertje.

We wandelen wat rond, drinken nog een biertje als tegen half zeven de zon onder gaat en de bergen in een schitterend licht zet.

Een kwartiertje later is het aardedonker, en behoorlijk fris geworden.

We zitten nu in het eetzaaltje aan een bakje warme thee te wachten tot het op houtvuur gestookte maal gereed is. Na het eten wel gelijk het mandje in. Misschien wat vroeg, maar wel lekker warm.

Even een dagje vakantie tussendoor

WOm zeven uur word ik spontaan wakker, Zie hoe laat het is en draai me nog eens lekker om. Voor vandaag in het geheel geen activiteiten geplanned dus: uitslaapdag!
Tegen negenen worden we allebei wakker en staan maar eens op. Als ik buitenom naar het keukentje loop knalt het zonlicht door de voordeur.
Eerst maar eens wat koffie op het teras. Aan de overkant ligt een school en als tegen tienen de schooltrommel geslagen wordt zien we het hele ritueel voordat de kinderen de school in gaan. Netjes in rijtjes wordt een lied gezongen en dan gaat klas voor klas het gebouw in. Voor ons het signaal om maar eens te gaan ontbijten. Jacq had al een leuk zaakje uitgezocht, waar ze ook prima koffie schonken.
De enige taken voor vandaag: een twee daagse 'trek' regelen in het Anapurna gebied, en de reis naar Chitwan met daar in een stuk raften.
Na het ontbijten slenteren we Lakeside Phokara in waar een overvloed aan 'travel agencies' zitten. Lukraak pikken we er 1 uit, gevolgd door twee andere die we uit de reisgids hebben geplukt. Met wat offertes op zak slenteren we verder de stad in om uiteidelijk aan de rand van het meer hier lekker in het zonnetje (schatting, zo'n graad of 22) heerlijk relaxed weg soezen, wat lezen en verder suffen.

Uiteindelijk terug naar het eerste agency en daar de trips geregeld. Als we naar buiten stappen komt net een kleurrijke optocht voorbij die een stukje verder een hilarisch stuk straattoneel geven. Tot en met de geboorte van een tweeling konden we het nog volgen. Wat er daarna gebeurde weet ik niet, maar aan het gelach te horen en het duidelijke olezier van van de artiesten ging het erg goed. We hadden wat trek en Jacq had een plekje gevonden waar crepes verkocht werden. Hier op het dakterras onder het het genot van een banaan-chocolade crepe zien we de zon achter de bergen verdeijnen. Dit is onze cue om even terug naar het appartement te gaan. In de zon is het heerlijk warm, maar als 'ie weg is wordt het snel fris.

Terug de stad in is het straat festival nu echt aan het starten. Overal extra terassen, bijna geen verkeer meer en overal kleine behendigheids spelletjes. Twee kinderen staan met een emmer water waar je een muntje in het bakje onderin mort werpen. Inzet 5 roepie. Jacq beteuterd ze door raak te gooien en 10 roepie te winnen. Terwijl we door stad lopen beginnen de podia ook gevuld te worden met musici en dansgroepen hier en daar op straat.
Lekker gegeten en dadelijk nog even een stukje verder de stad in.
Morgen de Anapura in en we worden om 08:00 opgepikt, dus dat wordt weer wekker zetten.