Terugreis deel 2 van 2

5/9/2016, Benthuizen

Eigenlijk valt er over het tweede deel niet zoveel meer te vertellen. 

Een tussenstop na 3 uur in Bangkok, uurtje later weer door naar Schiphol waar we om 10:15 landen. 

Om 11 uur komt mijn bagage er zo'n beetje als laatste op de band.

Even een kop koffie, bagage wat ordenen en treinkaartje kopen. Treinen hebben vertraging door een gestrande trein. We zijn weer in NL waar het OV weer gewoon wat vager verloopt😂 

Incheck paal staat ergens boven dus daar moet ik ook nog voor terug👍 Om 12 uur heb ik uiteindelijk de stoptrein naar Leiden waarin ik geniet van NL koekjes.

Overstap naar Lammerschans gaat wel snel en dus zo bij de auto die bij Jo geparkeerd staat. Gelijk Blondie ophalen bij Annemiek. Het dan 13:00, 20:00 Seoel tijd. Op dat moment dus 36 uur onderweg.

Tegen 14:00 eindelijk thuis. Korte inspectie van de tuin want daar wordt door Jacqueline nogal zorgen omgemaakt.

Het heeft kennelijk onlangs flink geregend, grond lekker nat en de waterton boven is helemaal vol. Gras staat 10cm hoog dus daar heb ik van de week nog wel wat werk aan. Boodschappen en dan Billy halen. Het is prima gegaan in de kennel.

Bij AH ligt notabene een Koreaanse maaltijd! Sla 'm toch over, kan me er nog even niets van voorstellen.

Het zit er nu echt op. Zometeen lekker met Aliya knuffelen.

Nog even terugblikken

Zojuist afscheid genomen van Arno. Dus voordat het vakantiegevoel helemaal weg is nog wat bespiegelingen mijnerzijds.
Korea is een zeer ontwikkeld, rijk en welvarend land. Gratis WiFi op elke hoek van de straat. Ongekend goed openbaar vervoer dat je snel, luxueus en toch spotgoedkoop naar elke uithoek van het land brengt en bovenal ook nog eens gewoon op tijd rijdt. Het kan dus. Grote wereldmerken als Samsung, LG, Hyundai, KIA, enz komen uit Korea. (En nee, dus niet uit Taiwan of Japan). Wat ik dus niet begrijp is dat Koreanen geen woord Engels spreken. In Nepal krijgen kinderen vanaf hun 4e jaar 2-talig les in Nepalees en Engels. In Maleisië zelfs 3-talig in Maleis, Chinees en Engels. Hier met de wereld als afzetmarkt dus helemaal niet. Toch willen ze graag behulpzaam zijn en/of een praatje maken. Wat soms tot grappige gesprekjes leidt waarbij geen van tweeën elkaar verstaat of begrijpt, maar wel veel beleefde knikjes en vriendelijke glimlachjes worden gewisseld.
Korea is ook een klein en zeer dicht bevolkt land. Alleen al in Seoel wonen incl de buitenwijken meer dan 25 miljoen mensen. De traditionele houten huisjes hebben dan ook merendeels plaatsgemaakt voor vele, tientallen verdiepingen hoge torenflats. Bovendien hebben door de eeuwen heen de Japanners hier flink huisgehouden. Dat wat er aan cultureel erfgoed nog over is, wordt gekoesterd. Er is/wordt veel geld gestoken in restauratie werkzaamheden. En de Koreanen vinden het prachtig! In de buurt van belangwekkende historische sights kan er veelal traditionele klederdracht worden gehuurd en ze maken er massaal gebruik van.
Verder is er niet echt een lijn in het modebeeld te ontdekken, behalve dan voor de wandeluitrusting. Koreanen zijn behalve heel milieubewust, het is mede daardoor overal brandschoon, ook heel sportief. Je ziet (heel) veel mensen wandelen en sporten in de groene heuvels die de torenflats onderbreken. Of in de stad op weg ernaartoe in de laatste sportuitrusting.
En ultrakorte broekjes en rokjes, waar je praktisch naar binnen kijkt, maar blote schouders zijn not done 😳 Ook grappig: je ziet meer kindertjes in draagzakken dan wandelwagens. En meer mannen dan vrouwen die ze dragen.
De nationale afwijking zijn O-benen. De handen die soms via een selfiestick vergroeid zijn met hun telefoon niet meegerekend.
Achteraf ben ik heel blij dat we hebben afgezien van een auto huren. Behalve dat de bewegwijzering in onleesbare kriebeltjes staat aangegeven en het extreem druk is, rijden ze hier met een zware voet. Er heerst hier zeker geen poco poco mentaliteit! Alles gaat snel en efficiënt.
Maar wat ik echt ga missen is het heerlijke eten, wat ook nog eens heel gezond is. En niet te vergeten de koffie! Het koffiezetten is hier in de vele, vele koffietentjes tot ware kunst verheven. Heerlijk, maar je betaalt er ook naar.

Terugreis deel 1 van 2

4/9/2016, Incheon en Taipei

Om 6 uur ben ik klaar wakker en sta maar een half uurtje later op. Koffie en dan nog wat overpakken. Wat spullen achterlaten voor Jacqueline en dergelijke.

Na het ontbijt stappen we rond kwart over 8 het hotel uit. Mijn grote terugreis is nu begonnen. Met metro en AREX (Airport Express) duurt het nog 2 uur voordat we op het vliegveld zijn.

Inchecken gaat weer erg vlot, maar krijg wel te horen dat ik nog zeker 40 minuten onderweg ben naar de gate! Zelfs nog een stukje met een trein om daar te komen. 

Dus dan ook maar gelijk afscheid nemen. Publiekelijk genegenheid tonen is hier een beetje een ding, dus een klein kusje en weg ben ik, door de douane.

Ik ben inderdaad nog best even onderweg. Bij de gates is wel gewoon nog een soort van shopping mall en een kopje koffie is ook snel gevonden. Eindelijk ook eens een electronica zaak. Deze is echter bijzonder teleurstellend. Naar de gate dus maar.

Vlekkeloze vlucht en keurig op tijd in Taipei. Als de wifi aanschiet app'd Jacqueline dat ze eindelijk terug is in d'r hotel en vanavond al met d'r directeur moet gaan voorbereiden. Lijkt me net zo erg als de 8 uur die ik hier in de transferruimte moet doorbrengen. Ik dacht me te gaan vervelen op dit vliegveld maar het blijkt gigantisch te zijn. 

Die lange gang aan de rechterkant op de foto is minstens 1,5km lang, om een beetje een indruk te geven. Hier in Taiwan moet ik natuurlijk op gadget jacht. Dit kost desondanks nog heel veel moeite. Uiteindelijk toch raak.

Een geheugen uitbreiding voor m'n telefoon die ook gelijk als standaardje fungeert.

Jacqueline meldt ondertussen dat haar zaken diner in het hotel van haar directeur plaats vindt. Ze zal daar weer even moeten wennen (zeer waarschijnlijk) aan westers eten. Ik vind een heerlijke Taiwaneze maaltijd.

Een ginger pork set. Met zelfs nog een dumpling erbij zat ik heerlijk te eten. Nog maar eens 2 km heen en terug naar Starbucks voor een cappucino, en dan zak ik toch maar op een heerlijke loungebank bij de gate. Even wat lezen om de laatste tijd te overbruggen.

Ruim 2 uurtjes nog....

Nog een dagje Seoel

3/9/2016, Aloft hotel, Seoel

Traag worden we vandaag wakker en om half 10 schuiven we eens aan het ontbijt-buffet. Morgen maar het ei double-easy want sunny-side-up is nog half rauw😩

Uurtje later wandelen we toch buiten op weg naar de metro. We zitten nu ver van de 'sites', maar een half uur later staan we toch bij paleis Deoksugung. Gebouwd ergens rond 1600 en heeft tot 1919 als echt paleis gefungeerd. De laatst gebouwde gebouwen (1910), in volledig Westerse stijl inclusief tuin en vijver staan in schril contrast t.o.v. de traditioneel gebouwde troonzaal en bijgebouwen. Rondom dit complex torenen de moderne torenflats in weer een ander schril contrast.

Hier zien we ook een spectaculaire 'wisseling van de wacht'. Een man of 50 in allerlei traditionele outfits, begeleidt zelfs door een 'drumband', marcheert over het terrein naar de grote ingangspoort en daar wordt het wisselen uitgevoerd. 

Hierna gaan we door naar 1 van de laatste aanwezige toeganspoorten, Sungnyemun, waarna we de restanten van de vesting muur (in totaal 18 km, wij doen maar een klein stukje) volgen, bergop naar N-Seoul Tower. Deze staat op een redelijke hoogte boven, en min of meer in het geografische midden van Seoel. De heuvel/berg is een groot park.

Eenmaal boven zien we de kabelbaan afdalen met teveel mensen als haringen in een ton. Hierdoor besluiten we, als we lekker in de schaduw met een biertje zijn bijgekomen, om de afdaling ook maar gewoon wandelend te doen. Via de andere kant van de heuvel wandelen we in een uurtje weer naar beneden. Zowel omhoog als omlaag veel trappen dus als we uiteindelijk beneden zijn zakken we maar weer op een terrasje.

Nadat we ook weer enigzins in de gaten hebben waar we ons op dat moment bevinden weten we ook onze richting te bepalen om ons laatste gezamenlijke diner te genieten. Na een half uurtje komen we in dat gebied aan, en in eerste instantie denken we ons toch wat vergist te hebben. De Vuitton, Guzzi en Bvlgari reclame schitterd via neon in ons ogen. Gelukkig zijn er ook nog de kleinere straatjes waar we uiteindelijk samen nog eens heerlijk tafel-bbq'en.

Ik hoopte hier wel eens een grote electronica winkel te vinden. In het land van Samsung moet ik toch een leuk gadget op de kop kunnen tikken? Helaas. Kleren, luchtjes en eten. Geen shop-voor-Arno😡

Na nog een koffie terug naar het hotel. Ons avontuur samen zit er nu zo'n beetje op. In het hotel inchecken voor de terugvlucht, op de lobby computer de foto's van de camera even op m'n tablet gezet en m'n bagage vast voorbereid. Ik moet morgen tegen 10 op het vliegveld zijn dus 't wekkertje gaat om 7 uur al af.

Paleizen dag Seoel

2/9/2016, Aloft hotel, Seoel

Gisteren tot 1 uur aan dit blog zitten werken met een knock-out Jacqueline naast me op bed. Dus als om 8 uur ons wekkertje af gaat en ik me nog eens om draai is J verbaast dat ik er niet uit spring💤💤

Sloom werk ik me door de ochtend rituelen en uiteindelijk stappen we tegen half 10 eens naar buiten. Eerst even snel naar de entree van het Changdeokgung paleis want daar willen we graag de Engelstalige rondleiding volgen die aansluit met een tocht door Huwon, de Geheime Tuin. Als dat georganiseerd is nog even een ontbijtje. Om half 11 melden we ons bij de ingang.

Binnen een paar tellen worden we opgepikt door de gids die ons een ruime, maar wel snelle tour door het paleis geeft. Veel leuke details worden aangetipt over de 600 jaar dat dit complex in gebruik is geweest door de Jeoson familie.

Net op tijd kunnen we om 11:30 aansluiten bij een flink grotere groep om Huwon te bezoeken. Ik moet wel grinniken als ik zie dat de geheime tuin gewoon staat aangewezen. Hier moet je zijn voor het geheim!

In die tuin vergeet je wel dat je eigenlijk midden in een miljoenen stad bent. Meertjes, huisjes, heuvels, allen met aandacht aangelegd geven een relaxed park gevoel en vele foto momenten. Als tegen 13:00 deze ronleiding ook is afgelopen gaan we, na even wat gedronken te hebben, nog even door het paleis gebied, nu op eigen tempo.

Dan is het tijd voor paleis nummer 2, Changgyeonggung. Dit ligt met de achterpoort tegen Changdeokgung aangeplakt, dus steken we gelijk door. Dit complex is in 1909 door de Japanse bezetter in een dierentuin omgezet, en pas sinds 1983 weer min of meer in oude  luister hersteld. Het is een kleiner paleiscomplex, maar desondanks even fraai. 

Moe zakken we neer in een bar voor een biertje en een snack, waarna we besluiten het 'Heiligdom' voor vandaag toch nog op de agenda te zetten. Het is vlakbij, maar door een wat ongelukkige route lopen we er voor driekwart omheen voordat we bij de ingang zijn. Ook hier alleen toegang met een gids, en de laatste Engelstalige hebben we vandaag gemist. Maar, zegt een gids, morgen, zaterdag, geen gids nodig. Opeens zien we een gids weer een groepje verzamelen. We besluiten ons gewoon maar aan te sluiten. Het is een Japanse rondleiding, maar of we hier mee meegaan, of morgen zonder gids maakt toch niet veel uit, toch?

In het 'heiligdom', shrine in het Engels, wordt de nagedachtenis bewaard van bijna alle Joseon koningen/koninginnen in de vorm van een 'spirit tablet', een houten plak waarvan wordt gesteld dat dit de geest van die persoon bevat.

De grootste shrine is 119 meter breed en bevat 29 koningen.

N afloop is het nog 500 m naar het hostel. Hier halen we onze tassen op en na een een half uurtje met de metro komen we aan bij paleis nummer 3 vandaag: hotel Aloft, waar Jacqueline de volgende week verblijft en ik dus ook voor 2 nachtjes.

We zijn nu aan de Noord kant van de Han rivier die dwars door Seoel stroomt en nu dan ook echt in de grote stad.

Voor het hotel ligt een 12 baans weg, de gebouwen rond ons zijn minstens 20 tot 30 verdiepingen hoog. Verassend echter vinden we, als we het hotel uitlopen, net om de hoek toch wat straatjes met meer 'gewoon' Korea restaurantjes en dergelijke. Heerlijke sweet-sour fried chicken met gefrituurde aardappel partjes, een biertje en, tot Jacqueline der geluk, een flinke bak mayonaise rond de dag af in een Koreaanse cafetaria. Overvol nog even een wandelingetje om te zien of we de rivier kunnen bereiken (nee, nog een 12 baans snelweg) die we vanuit de hotelkamer zo leuk zien liggen. Kopje koffie maar op de kamer. 

Naar Seoel

1/9/2016, Star Hostel Insadong, Seoel

Rond half negen zitten we heerlijk bij de koffiebar beneden te ontbijten. Op een klein terrasje, buiten heerlijk in de zon. Dan tassen weer vol en naar de bus terminal. We zijn er pal voor 9:30 maar die bus is net wat te vroeg vertrokken. 

Dan maar de volgende; 10:30... Het weer is 100% opgeklaart. Beetje bewolkt, graadje of 25 al.

Punctueel vertrekt de bus. Voor de verandering eens voor 2/3 vol zelfs. In 2 uur leggen we de 180 kilometer af en zitten we in een koffiebar naast de bus terminal ons te orienteren. Okee, we zijn in Seoel, maar waar eigenlijk? Viva wifi, viva navigatie app, viva metrokaart: 13 km van ons hotel dus, 10 haltes met metrolijn 1, dan nog 3 met lijn 3. Als we weer boven de grond komen: 'nog 650 meter lopen'. Iets voor 3 checken we in bij het hostel. Moeder en zoon runnen de boel bijzonder efficient.

Even een foto met je mobiel van alle belangrijke contact gegevens mocht je hulp nodig hebben, maar ook 1 van de deur code, wifi codes en dergelijke (voor de zekerheid maar niet aan dit blog toegevoegd).

De temperatuur buiten is inmiddels al naar 29 graden geklommen als we snel ons hostel weer uitvliegen en het Seoel avontuur tegemoet gaan.

Op weg naar de eerste plek om te bekijken, Gyeongbokgung palace, eerst een stads biertje.

Import bier is hier eigenlijk gewoon een must. De grote lokale merken, Cas en Hit zijn eigenlijk net zo smakeloos als dat bekende Nederlandse groene flesje. Bij het Gyeongbokgung palace gekomen overtuigen we met enige moeite de ticket verkoopster dat we echt het passepartout willen. Dit is een all in ticket voor vier paleizen en een 'heiligdom'. Het paleis complex is gigantisch en we dwalen er zeker 2 uur in rond totdat er via luisprekers de sluiting wordt aangekondigd.

Het paleis ligt op de kop van de Seoelse  'Champs Elyssee'. Een hyper grote laan, mega plantsoen in het midden. Als je bedenkt dat Seoel een stad is met krap 11 miljoen inwoners, de flatgebouwen op je heen ziet dan begint het nu ons wel duidelijk te worden in wat voor een mega-stad we nu zijn. Desondanks vinden we, als we rustig richting het hostel lopen, ook weer hele idyllische plekken.

Een oude rivier, voorheen een snelweg, is weer in een oase van rust hersteld op voorspraak van 1 van de lastste burgemeesters.

Op zoek om wat te eten zwerven we verder richting ons hostel als we plots door een ware restaurantwijk sjokken.

De neon reclame knalt in je ogen maar de geuren zijn veel belovend. Het meisje in het restaurant van onze keuze meent eerst nog te maken te hebben met volstrekt verse toeristen en geeft bij alles wat op tafel geplaatst wordt uitgebreidt uitleg. Het bestelde, Bulgogi beef, weten we (na wat aandringen) zelf efficient te grillen, we bestellen regelmatig de benodigde wrap-sla, knoflook en rode peper pasta bij en tonen onze kunsten met het eten met stokjes. Koffie toe in een koffiebar verderop waar de airco eigenlijk net wat te hard stond te blazen.

Verder zwervend richting ons hostel vinden we eindelijk eens een buitenterras.  Het is pas half 9 dus besluiten we daar nog wat te drinken. Omdat het hostel redelijk buiten de gebaande paden staat is het hier een gemoedelijke boel. Totdat we door hebben dat op het tv scherm de voetbalwedstrijd Korea-China wordt getoond. 1-0 in de pauze, Korea komt daarna tot 3-0 waarna China nog to 3-2 terug komt. Een opeens langskomende accordeon speler(!) speelt nog wat Europese deuntjes voor ons terwijl wij ons prima vermaken op dit terras. Na de wedstrijd toch maar naar het hostel terug. Morgen tenslotte nog in ieder geval een paar paleizen, een 'heiligdom' en wat al niet meer!

Van Hahoe naar Danyang

31/8/2016, Danyang Rio127 Guesthouse, Danyang

Om 8 uur 's morgens ontbijten we Korean style op de porche naast onze 'mimbak' slaapstede. Een traditionele ondol vloer waarop je op een yo ligt. Kortom: slapen op een dekje op de vloer met een rijstkussen.

Het is wat fris en er valt een lichte miezer.

Na het ontbijt wandelen we rustig door het nu net wakker wordende Hahoe. Elk huis is op zich een plaatje.

Tegen 10 nemen we afscheid van ons gastgezin en stappen we op de bus terug naar Andong. In Andong komen we er achter dat, na het kopen van buskaartjes, we 2 uur wachttijd vol te brengen hebben. Een comfortabele bank in een koffiebar, broodjes en koffie vult de tijd echter makkelijk. Hier kan Jacqueline nu ook een hotel voor vanavond boeken want eindelijk weer wifi!

Rond 3 uur komen we aan in regenachtig Danyang.

Het guesthouse ligt gelukkig pal naast de busterminal en hebben we zeer vlot gevonden. Tassen in de camera en snel weer naar de busterminal. DE site hier, Guin-sa tempel, is nog een 30 minuten rijden vanaf hier. Vlot weer een bus en daarmee rijden we een heel eind de best al wel piekende bergen in.

Aangekomen bij de tempel is het gelukkig opgehouden met regenen. Voor ons ligt een vallei, bergop links en rechts propvol gebouwd met verblijven, tempels, een gigantische gaarkeuken, eetzalen, slaapzalen, kantoren en wat al niet. Helemaal boven de tempel waar het uiteindelijk allemaal om te doen is: een tempel met goudkleurig dak (alhoewel van dat goud weinig te zien is) waarin een monnik, de stichter van dit geheel, vereerd wordt.

Grappig trouwens. Als we net weer omlaag lopen spreekt een Koreaan ons even aan. We hadden de man hier al eerder gezien, hij leidt drie Nederlanders rond op dit complex. Merkwaardig genoeg weten wij hem meer over deze tempel te vertellen dan hij ons😀

Tegen 18:30 zijn we terug in Danyang waar we gelijk een hapje eten. Koreaans natuurlijk, dit bevalt erg goed. Soms wel lastig om iets van een kaart te bestellen, als het slechts in drie woorden Engels beschreven is. De 'minced beef garlic' was okay deze keer, niet echt spectaculair.

Koffie in de koffiebar onder het guesthouse, met uitzicht op de verlichte brug.