Navigator in volle actie. De weg naar Hexham

Na een wederom heerlijke nacht vanmorgen maar eens voor de verandering weer een Full English Breakfast. We worden echte kenners nu. De champignons waren van prima kwaliteit, het worstje was domweg niet te eten. Bij het uitchecken vertelt de Australische uitbater nog even fijntje dat op de doorgaande weg wel bijna dagelijks een motor ongeluk is. Het blijkt een favoriete route te zijn voor cafe racers. Hij was al twee keer een spiegel kwijtgeraakt die in aanraking kwam met een helm van een door de bocht scheurende motorcoureur. Hij stopt er niet meer voor...
Het is inderdaad een heerlijke weg. Onderweg rijden we langs het Kiefer meer. Dit is een gigantisch stuwmeer. In Kiefer zelf drinken we even koffie in een mini kasteeltje, helemaal op en top ingericht op het bos rondom. Hier start ook een stippellijntje die Jacq vond op de kaart, wat de Forest Route blijkt te zijn. (3 pond tol!) Als ik het bord sta te lezen (alleen 4X4 en zo) vraagt een ranger of we info nodig hebben. Op m'n vraag 'is dit te doen met de motor' wordt zeer bevestigend geantwoord. 'Ja, zeker met een BMW, beetje rustig rijden, route is net gerepareerd'.
Goed, dit heb ik dus geweten. De eerste km was nog redelijk asfalt, daarna een hol gereden grof grind pad, heuvelend en draaiend door het bos en later door het hoogland. 12 mijl (dus zo'n 19 km) laag in de 1e versnelling, voeten naast de pedalen balanceren in het linker of rechter spoor. Zelfs af en toe wat schapen ontwijken. Halverwege even gestopt om de kramp in m'n heupen kwijt te raken. Niet te lang want het weer begon nu toch wel om te slaan. Het zonnetje van vanmorgen is nu vervangen door een gure wind.
Aan het einde van de Forest Route zetten we koers naar Hexham, onze uitvals basis voor de komende twee nachten, waar vandaan we o.a. De muur van Hadrianus gaan bekijken. Aangezien we nog steeds geen mobiel bereik weten te vinden proberen we een paar B&B's, net buiten de stad, op de bonnevooi. Het is inmiddels ook gaan regenen, en na de derde 'sorry, no vacancies' rijden we maar gewoon Hexham in op zoek naar een plekkie. Een paar hotels en Inn's allemaal booked. Zucht.
Als we bijna de stad uit zijn op eens weer een B&B sign. Joepie, een plek! En wat voor 1..
De eigenaren houden wel van verzamelen. Anton Pieck plaatjes, Munten, thee potten, paper weights, van die creepy Engelse beeldjes, miniatuur drank flesjes, noem maar op of er staat ergens wel een setje van. Motor mocht weer in de tuin, en wij al giegelend om deze volstrekte wansmaak de stad in voor een drankje (of twee?) En wat te eten. Vandaag maar 100 km gereden, dus of we het allemaal verdiend hebben?