We worden verkwikt wakker in het Victoriaanse landhuis, waar het ontbijt ook gewoon een feestje is. Net even wat meer aandacht, verse kaasjes en wat vleeswaar, een bijna statige ontbijtzaal, koffie wordt aan tafel uitgeschonken etc.
Als we de sleutel inleveren zijn we zeker een half uur zoet. De landlord houdt wel van een praatje en is eigenlijk gewoon een goed entertainer. Hierdoor nog later dan geplanned zijn we toch nog op tijd voor de eerste rondleiding in Whisky distillery Edradour. Eerst ruiken/proeven en wat achtergrond info. Ik ben geen whisky drinker en zal het niet snel worden ook, maar om heea zo naast elkaar te proeven is toch wel leuk.
Dan een rondleiding langs de vaten, de vergistings kuipen en de distillery zelf. Als Jacq even d'r hoofd te diep in een vergistingskuip duwt om een snifje te ruiken deinst ze hard terug. Dat uchtje is verre van aangenaam. Ouderwets Delftse gist lucht. We worden rondgeleid door Stevie, een enthousiaste schot die duidelijk trots is op z'n werk hier in de kleinste stokerij van Schotland waar ze alles nog gewoon met de hand doen. Als we uiteindelijk in het winkeltje de rondleiding afsluiten zijn er zomaar dik twee uur voorbij gevlogen. (Maar goed ook dat het zo lang duurde. Twee glazen whisky om half elf 's morgens en dan gelijk weer motorrijden lijkt me niet echt een strak idee)
Anyway, nu weer van start op de brommert. Eerste stop in Dunkeld. Een dorpje aan de rivier de Tay, wat ergens in de 17e eeuw tijdens de Jacobieten oorlogen helemaal is verwoest, met een kathedraal die half een ruine, en half intakt is. Vervolgens een rit langs loch Tay met aan het einde een kopje koffie in Killin, waar we onverwacht op een schitterende waterval annex stroomversnelling stuiten.
We sluiten af met een fraaie rit door the Trossachs en een rit langs Loch Lomond, het grootste Loch van Schotland, om uiteindelijk in Callander aan te komen. Ook nu weer een statig huis, nu echter ook nog eens in een perfecte staat van onderhoud. Gezien de vijf blinkende (zware) motorfietsen in de garage boeren ze best wel aardig met dit B&B....
Al wandelend in Callandar komen we wel tot de conclusie dat het een wat saai dorp is. Enige mogelijke uitzondering: twee bijzondere tuinen pal aan de overkant van het B&B. Echt vol! gestouwd met kabouters. Schaterlachend lopen we terug, drinken nog een kopje koffie en kijken we terug op alweer een geslaagde dag.
