Om half acht zingen we samen Jolande toe. Alweer een verjaardag ver van huis!
Vanaf vandaag gaat Jo weer aan het werk en wij gaan een paar dagen met haar mee.
Na het ontbijt lopen we de de stad naar het VIN (Volunteers Initiative Nepal) hoofdkantoor. Op advies van Jo met een mondkapje want het is een erg stoffige route. Eerst nog even een taart ophalen die helemaal mee moet naar het gastgezin.
Bij het hoofdkantoor worden we vriendelijk welkom geheten en Jo laat ons even alles zien. Alles gaat wel op een aangepast tempo. De posters die ze heeft gemaakt worden waarschijnlijk nu ergens gedrukt, en de locale vrijwilliger waar ze een bespreking heeft komt pas een paar uur later aan.
Op de veranda in het zonnetje is het goed toeven en we zitten daar lekker wat te lezen terwijl er uit de keuken al heerlijke geuren te ruiken zijn.
Na de lunch heeft Jo d'r bespreking en niet veel later lopen we, samen met nog een andere vrijwilliger naar de busstop van de locale bus. We zijn redelijk op tijd en vinden alle vier nog een (soort van) zitplaats. Jacq en ik zitten helemaal voorin op een soort van kussen net naast de chauffeur. Een uurtje later, als de bus helemaal vol is, eigenlijk dus gewoon vier keer zoveel mensen als 'ie aan kan) zitten we klemvast en begint de reis.
Een half uur later kruipen we de bus uit en zijn we bij het gastgezin. Net op dat moment komen ook nog de teee andere vrijwilligers aan. Benden worden we door de vader, Shiva, al vriendelijk welkom geheten en met z'n allen gaan we naar het dakterras waar we eindelijk de taart kunnen gaan aansnijden die wonderbaarlijk de reis heeft doorstaan. Maar, eerst nog een heel welkomst ceremonieel. Jolande wordt in het zonnetje gezet als jarige, en daarna Jacq en ik ook nog eens. Jo en Jacq worden verwent met een mooie sjaal en ik zo'n typisch hoedje wat erg veel mannen hier dragen. En een tika natuurlijk (zo'n rode stip op je voorhoofd, een soort zegen).
Eindelijk dan de taart met een kopje thee. Wegens de brandstof tekorten wordt voor het merendeel op open vuur gekookt.
Terwijl het koken aan de gang is wordt er een hele disco installatie op het balkon beneden in elkaar geknutseld door twee zoons en onder de sterren hard gedanst. In het keukentje boven wordt gezamenlijk de Dal Baht genuttigd. Een hele gezellige en vooral lekkere maaltijd. We voelde ons wat bezwaard om hier ook te blijven slapen dus heeft een van de zoons een hotelkamertje geregeld ietsje verderop. Samen met de vrijwillligers drinken we daar nog een biertje en, terwijl zij een hilarisch kaartspel spelen kruipen wij ons bed maar eens in.
