Dagje Suwon

HWASEONG GUEST HOUSE, Suwon

Allebei hebben we erg veel moeite om in slaap te komen. Kennelijk is dat uiteindelijk toch gelukt en als ik op een gegeven moment op m'n klokje kijk zie dat het alweer acht uur is. Met die 'nog even soezen' ervaring van gisteren ga ik maar eens wat koffie zetten, zet een radio aan via m'n tablet en zet ik maar de deur van de badkamer op een kier om wat meer licht in de slaapkamer te hebben. Alles beter dan de dag verslapen zoals gisteren. 

Met de geluiden van Nederlandse nachtradio wordt Jacq ook wakker en beginnen we schoorvoetend aan het ochtendritueel van wassen, koffie, aankleden, koffie, kamer wat aan kant, koffie etc.

Tegen halftien lopen we sloom naar een Frans bakkertje om de hoek voor ontbijt. Lekker een cappuccino, croissant en een soort van koude croque-messieur.

Tijd om naar naar het kasteel te gaan. Dit complex aan lage gebouwen en ommuurde binnen plaatsen, gebouwd rond 1700, vernield door Japanse overheersers en een kleine 10 jaar geleden volledig gerestaureerd geeft een mooi beeld hoe de koningen indertijd leefden. 

Tegen 11 uur wordt er ook nog een in klederdracht uitgevoerde martial-arts demonstratie op het buitenterrein gegeven. Lange vechtlansen,  zwaarden in samoerai stijl en alles. Een wervelende dame in lange rokken en notabene twee van die zwaarden leek net uit Kill Bill te komen.

Een half uurtje later slenteren we weer over het voorplein waar we aan de andere kant ervan alweer genieten van een cappuccino en airco.

Nu is het tijd voor de rest van de ommuring dus slenteren we traag in de 32 graden naar het punt waar we gisteren gestopt zijn. Op de wal zijn regelmatig bouwwerken (uitkijk posten,  commando posten en een seinpost) waar het telkens heerlijk koel toeven is. Op de een of andere manier vangen die wat wind (tocht) en dat voelt heerlijk koel aan als je daarin in de schaduw even geniet. Halverwege ook nog een boogschieten. Helaas zonder schutters. Die zullen het ook wel wat te warm gevonden hebben😧

Na een kilometer of drie zijn we eindelijk helemaal rond en vinden we ons in het markt gebied. Eerst een overdekte  markt afgeladen met fantastisch exotische voedingswaren. Kris kras door allemaal straatjes fantastisch fruit, groetjes,  vlees, vis en kruiden. De gedroogde spaanse pepers worden terplekke tot poeder gemalen. Mijn uitsmijter was echter een soort van industriële constructie waarmee van alles en nog wat gepoft wordt. Een viertal trommels, gevuld met bijvoorbeeld rijst draaien boven een gasvlam waardoor er extreme druk ontstaat in die trommel. Op een gegeven moment wordt een trommel van de vlam afgeschoven, in een opvang hok gericht en in 1 keer geopend. Met een knal schiet het deksel los en de inhoud van de trommel schiet in de opvangbak.

Na een omweggetje door naar de tweede markt. Hier vinden we vooral kleren en dergelijke. Deze markt laten we maar verder voor wat het is.

Dorstig slenteren we verder door de winkelstraatjes en, na een paar keer ons neus gestoten te hebben (er is vrij veel gesloten) vinden we een klein barretje om onze dorst eens aan te vullen met een biertje. Geen lokaal bier (That is bad, zegt het meisje met gekruiste vingers😲) dus maar een import. We voelen ons allebei wat inkakken dus staan we vlot weer op.

In de Lonely Planet hebben we gelezen over een restaurant wat hier lokaal beroemd is voor z'n big-ribs, dus slenteren we daar naartoe.

Een vrij kale zaak, maar verder prima! Op een gas/kool vuur in de tafel ligt vrij vlot het vlees te roosteren terwijl de tafel weer wordt volgezet met een ruime variatie aan groenten, sla en fruit. Je neemt een blaadje sla en vult dit met wat saus, een stukje vlees, een knoflookteentje en een variatie aan groente, rolt het op tot een wrap en eet het dan zo op. (wel allemaal met chopsticks, he Jacq!). Af en toe een lepeltje soep of een schepje rijst. Samen met een grote kan water en natuurlijk een flesje Soju zitten we heerlijk te dineren.

In een verkwikkend licht regenbuitje wandelen we terug naar ons guesthouse. Eerst nog een kopje koffie bij dat mini zaakje van gisteren, allicht weer met een pecan-pie! Als een echte barista stort hij zich op onze bestelling (enkel en doppio espresso), ondertussen twee meisjes onderwijzend in het koffie-zet-vak. Met volle notitieblokken hangen ze aan z'n lippen. We hebben hier ook geleerd dat er zoiets als Dutch Coffee bestaat. Dit is koffie wat met ijswater gezet wordt en kennelijk in de Gouden eeuw door de Nederlanders ontwikkeld is. Dit wordt vrij veel in Japan en Korea gedronken. Zie ook deze link: https://www.dutch-coffee.nl/ van een stel Nederlanders met dezelfde ervaring en die het nu ook in ons land aan de man proberen te brengen! 

 Helaas hebben we de Dutch Coffee nog niet gevonden dus dit wordt de uitdaging voor morgen, los van het vervoer naar Jeonju, onze volgende bestemming.

Tegen 21:30 weer terug in het guesthouse. Jacqueline valt bijna gelijk als een blok in slaap terwijl ik dit bovenstaande nog even in tik.

Nu zelf ook maar snel onder zeil....