Naar Callander

We worden verkwikt wakker in het Victoriaanse landhuis, waar het ontbijt ook gewoon een feestje is. Net even wat meer aandacht, verse kaasjes en wat vleeswaar, een bijna statige ontbijtzaal, koffie wordt aan tafel uitgeschonken etc.
Als we de sleutel inleveren zijn we zeker een half uur zoet. De landlord houdt wel van een praatje en is eigenlijk gewoon een goed entertainer. Hierdoor nog later dan geplanned zijn we toch nog op tijd voor de eerste rondleiding in Whisky distillery Edradour. Eerst ruiken/proeven en wat achtergrond info. Ik ben geen whisky drinker en zal het niet snel worden ook, maar om heea zo naast elkaar te proeven is toch wel leuk.
Dan een rondleiding langs de vaten, de vergistings kuipen en de distillery zelf. Als Jacq even d'r hoofd te diep in een vergistingskuip duwt om een snifje te ruiken deinst ze hard terug. Dat uchtje is verre van aangenaam. Ouderwets Delftse gist lucht. We worden rondgeleid door Stevie, een enthousiaste schot die duidelijk trots is op z'n werk hier in de kleinste stokerij van Schotland waar ze alles nog gewoon met de hand doen. Als we uiteindelijk in het winkeltje de rondleiding afsluiten zijn er zomaar dik twee uur voorbij gevlogen. (Maar goed ook dat het zo lang duurde. Twee glazen whisky om half elf 's morgens en dan gelijk weer motorrijden lijkt me niet echt een strak idee)
Anyway, nu weer van start op de brommert. Eerste stop in Dunkeld. Een dorpje aan de rivier de Tay, wat ergens in de 17e eeuw tijdens de Jacobieten oorlogen helemaal is verwoest, met een kathedraal die half een ruine, en half intakt is. Vervolgens een rit langs loch Tay met aan het einde een kopje koffie in Killin, waar we onverwacht op een schitterende waterval annex stroomversnelling stuiten.
We sluiten af met een fraaie rit door the Trossachs en een rit langs Loch Lomond, het grootste Loch van Schotland, om uiteindelijk in Callander aan te komen. Ook nu weer een statig huis, nu echter ook nog eens in een perfecte staat van onderhoud. Gezien de vijf blinkende (zware) motorfietsen in de garage boeren ze best wel aardig met dit B&B....
Al wandelend in Callandar komen we wel tot de conclusie dat het een wat saai dorp is. Enige mogelijke uitzondering: twee bijzondere tuinen pal aan de overkant van het B&B. Echt vol! gestouwd met kabouters. Schaterlachend lopen we terug, drinken nog een kopje koffie en kijken we terug op alweer een geslaagde dag.

De Cairngorms en Pitlochry

Met stralend weer worden we gewekt in Aberdeen. Uitgerust van de flinke tippel gisteren pakken we de spullen weer op de motor en gaan weer en route.
We volgen eerst de rivier Dee.Drum Castle is al snel bereikt. Dit heeft een hele mooie plompe toren. (= lomp, maar met mooie ronde hoeken). Dan komen we bij Crathes Castle. Aardig om te zien, maar vooral opmerkelijk doordat de tuinman hier kennelijk volledig uit z'n dak is gegaan met conifeer-hagen. Strakgeschoren fantasievormen waar je wel van moet houden. Uiteindelijk vlak voorbij Ballatar komen we bij Balmoral, het koninklijke optrekje. Om het te kunnen zien was natuurlijk weer een kaartje nodig en ook nog eens een flinke wandeling. Omdat Betty toch niet thuis was hebben we dat niet gedaan en zijn we terug gereden naar Ballatar om daar maar een kopje koffie te drinken.
Nu de bergen in! Via kronkelige wegen rijden we hoog, laag, door groene velden en dan weer over bruine toppen. Bij Lecht treffen we zelfs een ski gebied. www.lecht.co.uk Dit zijn volgens ons gidsje de 'oudste skigebieden van GB(?)'.
Witte bergkoppen zien we in iedergeval genoeg, zeker als we uiteindelijk een knap eind verkeerd rijden en bijna de Cairn Gorm maar eens gaan bestijgen. Bijtijds keren we toch maar om. Gezien de gevorderde dag nu maar een kleine correctie op de geplande route, en rijden we via de Doorgaande weg half naar Blair Atholl. Hier treffen we net voordat de hekken sluiten een wonderlijk fraai wit kasteel (foto).
Vlak naast Blar Atholl ligt Pitlochry, ons eindstation voor vandaag. Hier hebben we een B&B in een Victoriaans landhuis geboekt, maar eerst nog even naar de kleinste whisky stokerij van Schotland, Edradour Distillery. Helaas, uurtje te laat. Die staat dan als eerste voor morgen op de lijst.Snel door naar Wellwood House, ons B&B. Schitterend pand en geheel in stijl. Mooie tuin eromheen ook.
Op tien minuten lopen vinden we Moulin Hotel&Brewery, waar we in de pub heerlijk eten en vooral van het zelf gebrouwen bier genieten. Het Braveheart Ale is een echte aanrader.
Na het eten nog een korte wandeling om en door Pitlochry. Ze hebben hier een stuwdam gemaakt die, om de vissentrek niet te hinderen, ernaast een constructie 'the Fish ladder, met steeds hoger wordende waterbakken zodat de zalm de dam kan passeren.
Nog even over het weer vandaag. We hebben bijna alles wel gehad. Warme start, kou en veel wind in de bergen, en een paar flinke plensbuien op de koop toe. Gelukkig eindigde dit weer stralend!

Dagje Aberdeen

Vandaag laten we de motor eens staan en trekken te voet Aberdeen in. Dit vooruitzicht maakt ons 's morgens wat lui, pas na negenen schuiven we aan het ontbijt en tegen tienen stappen we de deur uit.
We zitten pal in het centrum, dus de sites zijn snel gevonden. Het Provost Skene's House was helaas helemaal dichtgeplakt. Dit wegens gigantische breekpartijen er volledig rondom. Wat we kunnen zien ziet er wel speciaal uit.
In 't Marischal College vinden we ook de VVV die ons nog van een handig kaartje kan voorzien en het met ons eens is. "It's nice weather 'cause it doesn't rain". Eentje om erin te houden :)
Vanuit het centrum lopen we langs de haven. Zeer indrukwekkend en bedrijvig. Allemaal gigantische offshore boten aan de kade. De punt van de haven is Footdee, een complex huisjes ooit neergezet voor havenlui. Daarvandaan volgen we kust langs drie kilometer strand. Overal langs de boulevard staan auto's geparkeerd met meestal 1 of twee mensen erin. Wat ze doen daar is ons niet duidelijk. Voor de kust liggen nog tientallen schepen voor anker. Heel fraai gezicht zo.
Halverwege doen we even koffie in een soort American diner.
Aan het einde van het strand stroomt de rivier Don de zee in en vervolgen we onze weg langs de rivier door een natuurgebied. De stilte hier wordt alleen verstoord door het rustieke geluid van af en aan vliegende helicopters (waarschijnlijk transport van/naar al die boorplatformen die hier voor de kust moeten liggen). Door Seaton park komen we bij Brig 'o Balgownie (fraaie oude brug over de rivier) en dan bij St. Marchars Cathedral (heel mooi plafond met wapenschilden) en lopen dan door 'Old Aberdeen' en door de oude universiteit 'King's College. De kapel kunnen we even in en daarin worden we begroet door de galmende geluiden van het orgel. Organist zit heerlijk uit z'n dak te gaan. Hiervandaan terug naar het hotel waar we uitrekenen zojuist zo'n tien tot twaalf kilometer te hebben gewandeld. Voeten dus maar even in de lucht, kopje koffie erbij en even gewoon niks. Zometeen weer met energie de pub in!

Van Inverness naar Aberdeen

Lekker uitgeslapen staan we op, pakken we in en doen 't ontbijt.
Eerste stop pal buiten Inverness, de Clava Cairns. Dit zijn prehistorische grafbouwsels. Wonderlijke dingen. In concentrische circels staande stenen gevuld met kleinere. Het dak is in de tijd verdwenen, een enkel gangetje staat pal op de opkomst van de zon tijdens de zonnewende.
We rijden door stop nummer twee, fort George. Dit is een immens 18e eeuws fort op een bijzonder tochtige plek. Geen koffie dus we gaan snel weer door.

Derde stop is Cawdor Castle. Helaas is dit helemaal verstopt achter hoge muren en hagen dus zien we er praktisch niets van. In een wolshop bij het kasteel raakt Jacq helemaal verliefd op een shawl van baby-alpaca-wol. Tot ze de prijs ziet dan :) 

De weg naar Tairn vinden we even niet terug waardoor we verdwalen op allerlei heerlijke B weggetjes die slingeren door de heuvels hier.
Na verloop van tijd vinden we toch weer uit waar we zijn en rijden we door naar stop nummer drie,
Stop nummer vier in Elgin. Gewoon een aardig dorpje waar we zowaar een Starbucks treffen en, toch wel bijzonder, een prive motor parkeerplaats.
Dan door naar Aberdeen waar we tegen vijf onze plek voor de komende twee nachten vinden,
Motor gestalled, spullen de kamer in gemikt en hub, wandelingetje in Aberdeen voor een eerste indruk en een hapje/drankje. 't Zonnetje breekt door, Aberdeen presenteert zich op z'n best. Vlakbij treffen we een leuke uitgangswijk waarin we in een bar in een voormalige kerk een heerlijke dagafsluiter hebben.
Al terugslenterend naar ons bed zien we wel dat we kennelijk dicht bij de haven zijn. Tietenbar op de hoek, nachtclub aan de overkant.

Een Monstertocht

Heerlijk lui worden we tegen acht uur wakker en schuiven dan maar direct door naar het ontbijt. Scrambled eggs on toast is hier een waar kunstwerkje.
We blijven vandaag in Inverness want De Monster Tocht staat vandaag op het plan. Tegen de klok in rond het Loch Ness in de (verre) hoop Het Monster te spotten natuurlijk!.
We spotten genoeg. De ruine van kasteel Urquhart als eerste, als we net een paar kilometer Inverness uit zijn. Vanuit de hoogte kijk je neer op de ruine die op een rots pal aan Loch Ness ligt.
Dan rijden we door via een detour naar kasteel Eilan Donan. De rit leidt ons tussen de witte koppen van de bergen links en rechts over een schitterende route naar Eilan Donan, een kasteel die zo in Braveheart zou kunnen figureren. Stoer en somber. Onderweg daarnaartoe rijden we langs de Five Sister, een mooie rij bergtoppen naast elkaar. Een stukje terug over dezelfde route en dan verder langs Loch Ness.
Onderaan het meer bij Fort Augustus treffen we een heel sluizencomplex aan van het Caledonian Canal (kanal dat diverse lochs aaneensluit van de Noorzee naar de Ierse zee). Vijf sluisen, elk met ongeveer 4 meter verval tilt boten een knap eind omhoog/omlaag. (Zie ook Neptune's Staircase een paar dagen terug).
Deze sluizen zijn net vol in bedrijf. Schudden van boten in een sluis is als altijd een leuk gezicht dus we blijven hier even wat foto's maken.
Dan via de oostkant van Loch Ness terug omhoog naar Inverness. Dit is weer een vol ornaat B weggetje, dus meestal 'single track' met passeerplaatsen, gewoon berg op berg af in plaats van in de vallei blijven etc. Hoogland koeien op de berg, aardig wat schapen aan twee kanten van het hek en zelfs wat herten gezien.
Het laatste stuk blijft pal aan de oever zodat we kasteel Urquhart ook nog van de andere kant van het meer kunnen zien. Uiteindelijk terug in Inverness toch uiteindelijk wat whisky gekocht. Whisky likeur, dat wel, zodat wij zelf het ook echt lekker vinden, en natuurlijk Single Malt. Voor de details: het heet Bruandar, Whisky, honing en Sloe berries (Sleedoorn bessen)

Naar Inverness

Om zeven uur word ik wakker. Jacq nog diep in slaap als ik koffie sta te maken. Als ik de koffie op het nachtkastje zet krijg ik te horen dat het kwart over zes is. H'm, terug m'n bed in.
Om kwart over zeven poging nummer twee. Effe gymmen, ontbijt en off we go. Scottisch pancakes met mapel-syrup vandaag. Een voorzichtig zonnetje vanmorgen maar ook een erg dreigende lucht die vanaf zee komt aan waaien.
Een knappe westen wind hindert ons het eerste vlakke stuk. De weg 'hugged' de kustlijn. Links de zee, rechts het vlakke noorden van Schotland. Gaande weg komen de bergen weer in zicht, en die nemen een deel van de wind ook weg.

We gaan even op de koffie in het mooie kasteel van de graven van Sutherland, waar een knappend haardvuur ons weer opwarmt en waarna we de weg weer vervolgen.
We missen de ferry bij Cromarty naar Het 'Black Island'. We zijn zeven dagen te vroeg. De Cromarty Firth, waar die ferry ons mee naar de overkant zou nemen, ligt helemaal vol met boortorens in aanbouw of onderhoud. Merkwaardig contrast met al het natuurschoon wat we tot nu toe al gezien hebben.
Stukje terug dus, en nu rijden we om de Firth heen en belanden in Strathpeffer, een 18e eeuws kuuroord. Schitterende huizen hier. Nu ook af en toe een heel kort regenbuitje. Heel apart, telkens valt de regen terwijl we alweer in de zon rijden. Korte tijd later is eindpunt Inverness bereikt. JacqJacq en TomTom brengen ons in korte tijd naar het nu maar vooruit geboekte B&B (grotere stad, wat lastiger om een plek voor een schappelijke prijs te vinden)
Helaas nog niemand thuis dus parkeren we de motor, hangen de helmen aan het slot en gaan we in motorpak de stad verkennen. Pak was geen straf want de temperatuur is hooguit 10 tot 12 graden.
Een korte wandeling en een halve liter capucino later treffen we gelukkig wel iemand thuis. Spullen gedropped en weer de stad in. Tijdens de wandeling langs de bijzonder snel stromende River Ness zien we een leuk terras en dit blijkt een prima pub te zijn voor de avond maaltijd met op de ene TV premier-league en op de andere rugby.
Klaar voor vandaag; terug naar B&B, bakkie koffie en lui voorbereiden voor de tocht morgen.

John o' Groats

We worden wakker met een stralende blauwe lucht. Wind is weg, het is gewoon heerlijk.
In dit hotel heeft Jacq. Een sportzaal gevonden dus daar doen we de ochtend-knie-training.
We zitten toch al redelijk noordelijk. Vannacht om 4 uur even wakker en er straalde al wat licht tussen de gordijnen door.
Vandaag staat de rest van de westkust op de route tot het meest noordelijke punt. Wat we krijgen is fantastisch. Het ene moment rijden we door desolate maanlandschappen, dan weer dalen we af een groen dal in met links en rechts schapen langs en op de weg, vervolgens rij je rond een rotsblok en ligt er een spierwitte baai voor je neus.
De wegen zijn wel erg smal geworden. Het grootste gedeelte is meer een luxe fietspad met regelmatig een verbreding om elkaar te kunnen passeren, en om de zoveel kilometer even een stukje tweebaans weg.
D'r wordt wel heel sociaal gereden. Tegemoet komend verkeer wacht rustig bij zo'n verbreding en groet vriendelijk als je dan langs rijdt. Omgekeerd, achterop rijdend verkeer, houdt rustig redelijke afstand tot je ze voorbij laat. Ongelofelijk trouwens, hoe die locals weten te racen op die kleine weggetjes. Je zou toch heel wat auto's naast de weg verwachten.
Langzaam verdwijnen de bergen nu en blijft een loom heuvelend landschap over, doorsneden door meestal kaarsrechte wegen. De wind steekt op en een lichte miezer begint als we John o' Groats binnen rijden. Wat we ook verwachtten aan te treffen hier, niets van dat. Slechts een paar huizen, een Inn, een hotelletje en dat is het dan wel weer. Later horen we dat in dit gebied ook marr net 300 mensen wonen.
Het B&B tegen over het hotel wordt gerunned vanuit dat hotel en het is vol. Als we het dorp praktisch uitrijden treffen we echter het 'John o' Groats Guesthouse'. We worden hartelijk welkom geheten en hebben de laatste kamer. Terwijl we onze pakken nog aan het uittrekken zijn wordt er al koffie voor ons klaargezet in de lounge. Wat volgt is een heel prettige koffie zit. De eigenaren draaien deze zaak net 18 maanden en hebben er duidelijk lol in om telkens weer nieuwe mensen te ontvangen en daar heerlijk mee te kunnen babbelen. Avondeten kan worden geleverd, ze hebben een kleine kaart. De Sirloin steak (entrecote) was echter van zo'n formaat dat de Sticky Fudge Pudding (van mij) en de Chocolate Cake (Jacq) er slechts met moeite nog bij ging.
Afgevuld rollen we dus maar snel ons bed in.