De borders of Scotland

Beetje later dan 'normaal' ontbijten we weer in de jeugdherberg. Gisteren middag is er een schoolreis van een Friese middelbare school hier aangekomen en als wij gaan ontbijten zijn ze net klaar waardoor er gelijk weer wat ruimte ontstaat in de eetzaal. Een paar dames de stuipen op het lijf gejaagd in de lift door ze in het Nederlands aan te spreken. Giegelgiegelgiegel als ze de lift uit rennen.
Het kost nog een klein uur voordat we Edinburgh echt uit zijn en een echt Teletubbie land in rijden. Zonnetje strak aan de hemel, hier en daar een wit wolkje, grasgroene heuvel glooien links en rechts aan de weg en hier en daar een windmolen. Tinkie-Winkie zien we niet maar de schapen completeren ook best aardig. Dit worden de Pentland Hills genoemd.
Eerste stop is in New Lanark. Dit is eind 18e eeuw gebouwd door een Britse filantroop die, omdat hij dit een ideale plek vond voor z'n katoenfabriek, hier naast z'n fabriek een heel dorp heeft neergezet voor z'n werknemers. School, kerk en winkel erbij.
Via Abington vervolgen een ronduit schitterende rit door de heuvels via Leadhills (trots het hoogst gelegen dorp van Schotland) naar Drumlanrig Castle, een in rose steen uitgevoerd kasteel.
Korte koffiestop en dan weer door de heuvels voor nog een lekkere tocht meer Noord-oost naar Traquair House, een al meer dan 900 haar aaneen bewoond huis. 'Bezocht door 23 vorsten' staat er op het hek. Achter dit huis vinden we een levens echt labyrinth waar we al puzzelend veel plezier van hebben. Vlakbij, in Peebles, eindigd vandaag tegen zes uur de tocht in het Park Hotel.

Rondwandeling Edinburgh

Edinburgh bezoek dag, dus geen motor vandaag:
Blij dat we een waterkokertje en wat koffie bij ons hebben. Tot nu toe in elke B&B, hotel, hostel of Inn troffen we een waterkoker en koffie. In deze jeugdherberg niet, dus we zeulen het niet voor niets mee. Wakker worden zonder koffie is 'just not done'. Even weer eens gymmen en hop naar benee!
De bar beneden is nu omgetoverd in ontbijtruimte en biedt een prima ontbijt.
Dan de stad in. Stralende zon, alleen een storm van heb ik jou daar. Goed dat dit geen motordag is want als het zo hard waait is motorrijden niet echt een pretje.
Via de 'Royal Mile' lopen we eerst bergop naar het kasteel wat hier hoog boven de 'old town' uit torend. Dan dalen we de hele Mile af langs alle 'sites' naar het koninkllijke paleis en doen daar een royal bakkie bij Betty.
Via de 'new town' cirkelen we om het kasteel heen terug naar de old town en vinden we een heerlijk zonnig terrasje voor de volgende pauze. De wind is nog heviger geworden maar ons plekkie valt net in een luwte. We hebben d'r een kleur van. Nog even op zoek naar het standbeeld voor Bobby, een hondje wat jarenlang hier bij het graf van z'n baasje bleef, en dan zijn we terug op de Mile. Moe gewandeld op de stijle weggetjes vinden we vlot een ander terrasje in de zon en laten de zon ons lekker verwarmen onder het genot van een drankje.
Langzaam pakken de wolken nu samen en als de zon erachter verdwijnt gaan we terug naar de herberg. Bakje nacho-plus, nog een drankje en de laat de luie dag verder maar gaan. Misschien eten we straks hier, misschien in de stad, we weten het nog niet. Lui zijn heeft zo z'n eigen problemen....

Tijdelijk eindpunt Edinburgh

Wakker worden in een kasteel geeft toch wel een speciaal gevoel van chique-e luxe. Het is weer droog, mooi weer dus als we wegrijden en nog even langs het Wallace monument in Stirling rijden. Monument, opgericht voor William Wallace (Braveheart) die daar de slag bij Stirling won, ergens in 1320. Dan door naar Falkirk voor het Falkirk Wheel. Dit is een roterende bootlift die twee kanalen (onderling 35 meter verschil!) met elkaar verbindt. Met een rondvaart boot varen we een stukje mee op en neer het wiel waarbij de schipper alle 90 man aan boort binnen de kortste keren voluit 'Hi Andrew' laat roepen. De zaal had 'ie in 5 minuten in z'n zak.
Kastelen tijd. Eerste is Linlithgow Castle. Dit is het andere paleis van de Stuarts. Het ligt mooi op een heuvel met beneden nog een groot meer waar net een groep kinderen onder veel hilariteit hun eerste kayak les krijgen. Dan nog het Hopetoun House. Dit is een 17e eeuws Versailles achtig bouwwerk van een echte markies. De tearoom in de stallen serveert ons een heerlijke cream-tea; we hebben even geen honger meer.
Nu door naar Edinburgh wat ons twee nachten zal onderbrengen. Een korte zoektocht en de hulp van JacqJacq en TomTom brengt ons bij de jeugdherberg, pal in het centrum, nog geen 150 meter van 'the Royal Mile'.Jong en oud, blond en grijs, alles tref je hier.Onze kamer (twee stapelbedden, douche, toilet) is beter dan de gemiddelde Formule 1, maar wel een cultuur schok na ons kasteel gisteren.
Als we omgekleed de stad in lopen is het wel gaan plesnen. Ronduit Pptk weer met hoofdletter P. We lopen dapper richting het kasteel hoog boven de royal mile maar haken vlot af in een klein barretje in een kelder voor een drankje en wat warmte. Heel gezellig, en opgewarmt stappen we wat later naar buiten in de verwachting dat het wel weer opgeklaard zou zijn. Helaas... We snellen over straat, zien in een ooghoek het kasteel en even later een whisky-bar-restaurant. Hup naar binnen, droog is droog.
Hartstikke leuke zaak, leuk personeel. Op de whisky kaart allerlei proeferijen en we doen eens gek. We zijn in de stad en gaan ervoor. (Het weer helpt ook mee met deze beslissing). We weten nu: 1/Hoogland Whisky, 2/Speyside Whisky, 3/Laagland Whisky en 4/Islay Whisky. Althans, dit is de score vandaag geloof ik.
Hierna heerlijk gegeten en maar vlot terug naar de jeugdherberg. Hier vinden we beneden in de bar twee heerlijke stoelen waar wens in nestelen terwijl het open-podium net van start gaat.De koffie-met smaakt goed, we zitten hier nog wel even.

Stirling en omgeving

Het is buiten erg nat als we wakker worden. Grijze lucht, lichte miezer. Van dat weer waarbij je thuis je nog eens omdraait, de boel de boel laat en hoopt dat het over gaat. We zijn niet thuis dus hup, naar het ontbijt en er op uit!
Eerst naar Dunfermline. In de kerk daar is King Robert The Bruce begraven, de grote held van middeleeuws Schotland. Het park ernaast is als een soort zoete wraak door Carnegie gekocht en aan de stad gegeven (als kind mocht hij er niet spelen). Leuk stadje. Kopje koffie in de lokale herberg/brouwerij en als we weer wegrijden is de wind opgestoken en worden de laatste flarden wolk weggeblazen.
Dan door naar North Queensferry. Dit ligt op het smalste punt van de Firth of Forth (de inham boven Edinburgh). Eeuwenlang voer daar een ferry om dit stukje over te steken. Ergens in 1890 werd hier de Forth brug gebouwd (foto), een nog altijd unieke cantilever treinbrug. Ernaast een stuk modernere maar even indrukwekkende autobrug en weer daarnaast een nog indrukwekkender autobrug in aanbouw.
We blijven langs het water en rijden door naar Culross (spreekuit: koeroS). Het 'paleis' van een 17e eeuws ondernemer is een opmerkelijk ding. Een stevige wandeling heuvel op brengt ons ook nog bij 'the house with the evil eyes'. Twee, hoog in de gevel geplaatste ronde raampjes geven dat goed weer. Dan, en nu eindelijk, rijden we door naar Stirling voor Stirling Castle. Dit kasteel is jarenlang het kasteela/paleis geweest van de Schotse royals, met Bloody Mary als laatste. Een schitterend kasteel/fort waar we zomaar twee uur in ronddwalen. Hier en daar acteurs die een uitgebreidt verhaal vertellen, echt heel leuk gedaan.
Het weer blijft mooi dus nog even door naar Doune voor Doune Castle. Dit is een bijzonder grimmig kasteel, beroemd geworden door de 'French Taunting' scene in Monthy Pythons Holy Grail (zie https://youtu.be/ey0wvGiAH9g)
Via een mooie tour door de heuvels/bergjes ten noorden van Stirling rijden we naar Menstrie, waar Jacq. Zowaar een heus kasteel (Broomhall Castle) heeft gevonden voor de komende nacht. Grappig genoeg is dit ongeveer 5 km van onze vorige overnachtings plek, terwijl we vandaag toch in totaal zo'n 170 km hebben gereden.
Schitterend, dit kasteel. Kamer met tapestry aan de muur, met een trapje daal je in je kamer, ouderwets bad op pootjes en al. Hier ook gegeten en nog een koffie in the lounge. We hebben ons tranen met tuiten gelachen hoe een ober zeker 10 minuten lang aan het vertellen is geweest dat de enige echte manier om een Schot te beledigen is om een single malt whisky met cola te bestellen.

Bijna tot Stirling

En alweer worden we wakker met stralend weer! Zonnetje, beetje wind, het voelt heerlijk buiten. Binnen krijgen we het beste ontbijt tot nu toe. Vers fruit staat al in schaaltjes klaar en de scrambled eggs met gerookte zalm zijn heerlijk. De motorrijdende eigenaresse vertelt dat we morgen de motor beter kunnen laten staan. Zware regen en andere narigheid wordt er verwacht. Dit meenemend in de planning voor vandaag lijkt het ons beter te proberen Stirling te bereiken. Het kasteel daar willen we in en dat dekt dan ook een paar uur regen af.
Vandaag rijden we eerst naar Perth, in de middeleeuwen de hoofdstad van Schotland. Wat we ook echter zoeken, geen leuk centrum of kasteel gevonden. De VVV was net verhuisd naar een andere plek in de stad en ook die niet gevonden. Opstappen dus, en door naar Scone Castle, even buiten Perth. Hier was helaas, zonder een kaartje te kopen, niet zo veel van te zien. (Je moet weten dat elk kasteel wel te bezichtigen is, maar om daar elke keer dik 10 pond pp voor af te tikken gaat ons net wat te ver). Buiten staan wel een paar hele fraaie Highlland koeien te grazen. Zeker de kalfjes hebben een bijzonder hoog knuffelgehalte.
Door naar Glamis voor Glamis Castel. In Glamis even de koffie en plaspauze.
Via Dundee en de Tay Bridge rijden we verder naar St. Andrews. De resten van het bisschoppelijk paleis en kathedraal laten nadrukkelijk zien hoe hier het protestantisme een voet aan de bodem kreeg.
Via een leuke kustweg ronden we East-Neuk af. Kleine vissersplaatsjes onderweg met soms hollands lijkende trapgeveltjes. Het begint al wat later te worden dus moeten we opnieuw even wat plannen. Door naar Stirling (nog zo'n 75km), of gewoon maar een B&B ergens pakken? We besluiten om door te rijden en bij Tillycoultry, zo'n 15km van Stirling af, vinden we een plekkie. We zien er zo lief uit dat er spontaan 5 pond van de kamerprijs af gaat.
Rozig van de hele dag zon eten we nog een hapje en ploffen voldaan op bed.

Naar Callander

We worden verkwikt wakker in het Victoriaanse landhuis, waar het ontbijt ook gewoon een feestje is. Net even wat meer aandacht, verse kaasjes en wat vleeswaar, een bijna statige ontbijtzaal, koffie wordt aan tafel uitgeschonken etc.
Als we de sleutel inleveren zijn we zeker een half uur zoet. De landlord houdt wel van een praatje en is eigenlijk gewoon een goed entertainer. Hierdoor nog later dan geplanned zijn we toch nog op tijd voor de eerste rondleiding in Whisky distillery Edradour. Eerst ruiken/proeven en wat achtergrond info. Ik ben geen whisky drinker en zal het niet snel worden ook, maar om heea zo naast elkaar te proeven is toch wel leuk.
Dan een rondleiding langs de vaten, de vergistings kuipen en de distillery zelf. Als Jacq even d'r hoofd te diep in een vergistingskuip duwt om een snifje te ruiken deinst ze hard terug. Dat uchtje is verre van aangenaam. Ouderwets Delftse gist lucht. We worden rondgeleid door Stevie, een enthousiaste schot die duidelijk trots is op z'n werk hier in de kleinste stokerij van Schotland waar ze alles nog gewoon met de hand doen. Als we uiteindelijk in het winkeltje de rondleiding afsluiten zijn er zomaar dik twee uur voorbij gevlogen. (Maar goed ook dat het zo lang duurde. Twee glazen whisky om half elf 's morgens en dan gelijk weer motorrijden lijkt me niet echt een strak idee)
Anyway, nu weer van start op de brommert. Eerste stop in Dunkeld. Een dorpje aan de rivier de Tay, wat ergens in de 17e eeuw tijdens de Jacobieten oorlogen helemaal is verwoest, met een kathedraal die half een ruine, en half intakt is. Vervolgens een rit langs loch Tay met aan het einde een kopje koffie in Killin, waar we onverwacht op een schitterende waterval annex stroomversnelling stuiten.
We sluiten af met een fraaie rit door the Trossachs en een rit langs Loch Lomond, het grootste Loch van Schotland, om uiteindelijk in Callander aan te komen. Ook nu weer een statig huis, nu echter ook nog eens in een perfecte staat van onderhoud. Gezien de vijf blinkende (zware) motorfietsen in de garage boeren ze best wel aardig met dit B&B....
Al wandelend in Callandar komen we wel tot de conclusie dat het een wat saai dorp is. Enige mogelijke uitzondering: twee bijzondere tuinen pal aan de overkant van het B&B. Echt vol! gestouwd met kabouters. Schaterlachend lopen we terug, drinken nog een kopje koffie en kijken we terug op alweer een geslaagde dag.

De Cairngorms en Pitlochry

Met stralend weer worden we gewekt in Aberdeen. Uitgerust van de flinke tippel gisteren pakken we de spullen weer op de motor en gaan weer en route.
We volgen eerst de rivier Dee.Drum Castle is al snel bereikt. Dit heeft een hele mooie plompe toren. (= lomp, maar met mooie ronde hoeken). Dan komen we bij Crathes Castle. Aardig om te zien, maar vooral opmerkelijk doordat de tuinman hier kennelijk volledig uit z'n dak is gegaan met conifeer-hagen. Strakgeschoren fantasievormen waar je wel van moet houden. Uiteindelijk vlak voorbij Ballatar komen we bij Balmoral, het koninklijke optrekje. Om het te kunnen zien was natuurlijk weer een kaartje nodig en ook nog eens een flinke wandeling. Omdat Betty toch niet thuis was hebben we dat niet gedaan en zijn we terug gereden naar Ballatar om daar maar een kopje koffie te drinken.
Nu de bergen in! Via kronkelige wegen rijden we hoog, laag, door groene velden en dan weer over bruine toppen. Bij Lecht treffen we zelfs een ski gebied. www.lecht.co.uk Dit zijn volgens ons gidsje de 'oudste skigebieden van GB(?)'.
Witte bergkoppen zien we in iedergeval genoeg, zeker als we uiteindelijk een knap eind verkeerd rijden en bijna de Cairn Gorm maar eens gaan bestijgen. Bijtijds keren we toch maar om. Gezien de gevorderde dag nu maar een kleine correctie op de geplande route, en rijden we via de Doorgaande weg half naar Blair Atholl. Hier treffen we net voordat de hekken sluiten een wonderlijk fraai wit kasteel (foto).
Vlak naast Blar Atholl ligt Pitlochry, ons eindstation voor vandaag. Hier hebben we een B&B in een Victoriaans landhuis geboekt, maar eerst nog even naar de kleinste whisky stokerij van Schotland, Edradour Distillery. Helaas, uurtje te laat. Die staat dan als eerste voor morgen op de lijst.Snel door naar Wellwood House, ons B&B. Schitterend pand en geheel in stijl. Mooie tuin eromheen ook.
Op tien minuten lopen vinden we Moulin Hotel&Brewery, waar we in de pub heerlijk eten en vooral van het zelf gebrouwen bier genieten. Het Braveheart Ale is een echte aanrader.
Na het eten nog een korte wandeling om en door Pitlochry. Ze hebben hier een stuwdam gemaakt die, om de vissentrek niet te hinderen, ernaast een constructie 'the Fish ladder, met steeds hoger wordende waterbakken zodat de zalm de dam kan passeren.
Nog even over het weer vandaag. We hebben bijna alles wel gehad. Warme start, kou en veel wind in de bergen, en een paar flinke plensbuien op de koop toe. Gelukkig eindigde dit weer stralend!